भांगरभूंय | प्रतिनिधी
भावंडांनो
भावंडांनो,
म्हज्या भुरगेपणांत म्हेजे आदरणीय ‘गुरुजी सर’ म्हळ्यारच स. डॉ. अनंत राम भट, हांणी म्हाका एक सुविचार सांगिल्लो, तो असो ‘विद्यार्थी हो शाळेचो अळंकार’ आसता. म्हाका तो विचार काळजा सावन पटलो. देखून व्हड जातकच म्हज्या सांगाती शिक्षकांक हांव तो सांगतालों. तांकांय तो पटलो आनी ते तशे वागूंक लागले. तातूंतल्यान आनंद मेळपाक लागलो. भावंडांनो, खऱ्यांनीच तुमी विद्यार्थी भुरगीं म्हळ्यार तुमचे शाळेचे अळंकार आसात. तुमचे सोबीतकायेचेर तुमचे शाळेची सोबाय तगून उरता.
भावंडांनो, शाळेंत तुमचें रूप पारखून तुमचे आदरणीय शिक्षक आपले परीन फावो ते संस्कार घालून तुमकां आकाराक हाडटात. वेवस्था आनी शिस्तीचे संस्कार घालून तुमकां अळंकार घडयत शाळेची सोबीतकय वाडोवपाचो यत्न करतात. ताच्या फाटल्यान तांचेय कश्ट आसतात. भावंडांनो तुमीय तांकां तेंको दिवपाची गरज आसता. सगल्यांत पयलीं तुमकां ते गजालीची जाण येवंक जाय की तुमीच खरे अर्थान शाळेची सोबीतकाय आसा आनी ती तुमीच तगोवन दवरपाक शकतात. तुमचें तें कर्तव्य आसा. तुमची जापसालदारकी आसा. हाचें तुमी पावला कणकणी भान दवरूंक जाय. ते खातीर तुमकां कांय गजालींची परवड करची पडटली.
भावंडांनो, विद्यार्थी रुपान तुमी शाळेचो बरो अळंकार जातले जाल्यार कांय गजाली पाळच्यो पडटल्यो. शाळेंतल्या वाचन, लेखन हांचे वांगडा तुमचें आचरणय म्हत्वाचें आसा. देखून पुतस्कांतल्या गिन्याना वांगडा तुमकां अणभवाचें गिन्यानय खूब म्हत्वाचें आसा. तुमी भरपूर खेळचें. खेळूंकूच जाय. ते बगर तुमची कूड कार्यरत उरची ना. पुणून वेळचे वेळार अभ्यासय करूंक जाय. खेळाच्या नादांत हें विसरूंक जायना. मनशान सदांच शिकत रावूंक जाय अशें गुरुजी सर म्हाका सांगताले. तातूंतल्यानच तुका व्हडपण येता. अभ्यास आनी कश्ट ह्या दोनूय गजालीं वरवीं संवसारांतल्यो असाद्य गजाली सहजतायेन घडून येतात. शिक्षणाच्या पालवाचेरूच मनशान उणें उलोवचें आनी चड आयकून घेवचें. विद्यार्थ्यान पुस्तकांक आपले इश्ट मानचे. ग्रंथांक गुरुसमान लेखचे. शिक्षणा वरवींच दुसऱ्यांच्या सूखदुख्खांत वांटेकार जावन तांकां आदार जावपाक वावुरचे. तशे वागल्यार भोंवतणच्या समाजाचे उदगतींत तुमचो चानयेवांटो फावो जाता.
भावंडांनो, शाळेचो खरो अळंकार जावपा खातीर तुमी तुमच्या शिक्षणांत येवपी दरेक अडचणीचेर मात करून मुखार शिकत रावात. शिक्षण म्हणल्यार खरी गिरेस्तकाय, तें अर्द्यार सोडून दिवचें न्हय. म्हाका याद जाता भुरगेपणांतली. एका किर्तनकारान आमकां उपदेस दिल्लो. आमी भुरग्यांनी परिक्षेंत नापास जाता म्हूण परिक्षेक बसपाचेंच सोडून दिवचें न्हय. तर परिक्षेक बसत रावचें. येस हें मेळटलेंच.
भावंडांनो, अभ्यासांत येवपी यश हें दैवी देणें वा चमत्कारीक नासून आपल्या कश्टांचेर साद्य जावपी यश आसता. देखून हे कश्ट तुमच्या आंगांत बळावपाचे यत्न करात आनी शिक्षण मेळयत रावात. तुमच्या नव्या शिक्षणीक वर्साच्या आरंभाक तुमकां सगळ्यांक बरी भलायकी आवंडेतां.
बरे शिकवणेन, संस्कारांनी तुमी तुमच्या शाळेचे लखलखते अळंकार जातले आनी शाळेची सोबाय चोयदिकांनी फांकतले अशी आस्त सांबाळटां. उल्हासभाई
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
