भांगरभूंय | प्रतिनिधी
भांगरच न्हय वारें, उदक, वोत, झाडां – पेडां सगळी सैमाचीच पोटली. बावलेन सांगलें. भुरगीं आयकून मात्शी चिंतपाकय लागलीं. इतल्यांत भायर गडगड सुरु जालो. विजूय लखलखपाक लागली.
“अजाप दिसता.” रेवान म्हणलें.
“हय गो, म्हाकाय कांय समजना ” रमा म्हणपाक लागलें.
“हांव सांगता”. बावलेन सगळ्याक सांगलें.
“तूं सगळोच जादु जाणां न्हय?”
“आयकात मगो “.
“भांगर, भांगर म्हूण हांव नाचतालें. इतल्यांत नेटान वारो आयलो. पयस काळीच कुपां काय कितें कांयच समजलें ना. हांव भांगराच्या
सपनांत गुल्ल जाल्लें. इतल्यांत नेटाचो झोडमोडो आनी वारोय सुटलो. सगळीं झाडां हालपा धोलतात तीं दिसलीं. वयस!! आतां कितें करपाचें?” हांवे मनांत म्हणलें.
इतल्यांत व्हडलें वाऱ्याचें व्हडें कशें आयलें म्हाका घेवन गेलें. हांवें कितें चिंतचे आदिंच तें म्हाका वयर मळबांत घेवन गेलें. वाटे वेल्यान वतना म्हाका अजापाचें खूब कितें पळोवंक मेळ्ळें. आवयस कितलें सोबीत मळब! रंगीत कुपां!! आवयस कितलेशे
रंग !! हांव पळयतच उरलें. कितल्यो सोबीत राशिच्यो राशी.. कुपांच्यो!!! मात्शें मुखार पावतांच मोटी काळीं कुपां आनी ताचे वेग वेगळे आकार !!!! बारीक खंयतरी घोलींतल्यान काळ्या कुपांची रांक येता काय दर्यांतल्यान कळना जालें. मागीर ल्हवु सकयल पळयल्यार दर्यांतल्यान कुपां येतात तीं दिसलीं. हातांत धरुंक मेळनाशिल्लीं. एक- एक कुप कुशळटायेन भरिल्लें. खंय धांवता कळना.. पूण धांवतच आशिल्लें.
“खंय वता गो कुपा??” म्हूण विचारतकच, फटकन हांसलें.
“हां.. हां.. हां अहां… हां करीत धांवत सुटलें.”
“धांवता पळय कशें “!! पिशें कशें !!! म्हणलें हांवें . कुप हांसलें नाचलें…. वाऱ्याच्या नेटान फुडें पावलें.
खूब कुपां मळबांत जमलीं. एकामेकां कडेन भलतेंच कितें उलयत रावलीं. म्हाका कांय समजलें ना. पूण तांची भास आयकुन म्हाका पोट फुटसर हांसपाक आयलें. पयस कांय सुंदर रंगीत, तर म्हज्या म्हऱ्यात काळीं बोमाड्यावरी ….बोमाडेच….. बोमाडे व्हडल्या कुपांचे बोमाडे.
“शी!! आंवय!! म्हणपाकच जमलें ना. यो …. यो … तुका दाखयतां पळय!” म्हूण म्हाका घेवन फुडें पावलीं…. काळ्या कुपांतल्यान तीं म्हाका घेवन वचपाक लागिल्लीं. हांव हांस … हांसता तीय हांसतात. खरीच बरी मजा आयली “. रोखडीच तीं म्हाका आनी वयर वयर घेवन गेलीं .
“तुका भंय दिसता??”
“ना, मातुय ना . म्हाका कसलोच भंय दिसना. “.
“तशें जाल्यार तुका जादु दाखयतां “.
“म्हाका सांग तुका पावसांत हांगा वयर आमचे बरोबर रावपाक बी आवडटलें ???”.
“कांय दीस रावतां, मागीर वतां”
“जाता, बरे भशेन “. तुका आमचे बरोबर रावंक खूब मजा येतली. खूब गिन्यान मेळटलें .शिकपाक मेळटलें “.
“हांगा यो . पळय हो बोमाडो केरळ राज्याचेर फुट्टलो…. हो गोंयचेर, हो कर्नाटक…!?”
“कितें कितें.. “.म्हूण हांव विचारत रावलें.
“आतां कळ्ळें तुमकां वारें … उदक … पावस कुपां कसलो जादु करतात, पळयात. पावसाचीं कुपां असो बोवाळ घालतात.
धांवत खेळटात, एकामेकांचेर आपटतात तेन्ना तो गडगड … कुपां… वीज … आनी मागीर तो पावसाचो बोमाडो एके एके सुवातेर फुटत रावता.
“पळयात वारो कितलीं व्हड कामां करता. “
“तुमकां मजा आयली ?…. सोपुंक ना . “
एक एक कुप फुटत वतलें. वारो कुपांक मुखार धुकळत रावतलो. सगळो संवसार उदकान न्हातलो. सगळ्याक शांत दिसतलें. गर्मी ना जातली. पळयलो ह्या मळबांतलो जादु??? हां… हां अहां…. हां करुन बावली हांस हासली….. भुरगींय हां हांस हांसली.
पावसाची कुपां काळीं म्हूण बेजार जावपी भुरगीं आज तांची खबर आयकुन बरींच शाणीं जालीं. काळीं कुपां म्हूण तांणी कुपांक चाळोवपांचें ना अशें मनांत थारायलें.
बरें.. मेळया अशींच…..हां … हां स … हांसुया……
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
