भांगरभूंय | प्रतिनिधी
घडणुको घडत आसतात. आपलें घडपाचें काम त्यो करीत आसतात. केन्नाकेन्ना दोन विंगड – विंगड घडणुको घडटात. आमी केन्नाकेन्नाय दोन घडणुकांचो परस्परां कडेन संबंद लावपाचो प्रयत्न करतात वा संबंद लायतात. पूण दोन घडणुकांचो एकामेकां कडेन संबद आसताच अशेंय ना ! कांय वेळा आमी तांचो संबंद लायतात आनी तातूंत समाधान मानतात. कांय जाण तातूंत दैवी घडणूक सोदतात तर कांय जाण तांकां योगायोगाचें तर कांय जाण तांचें सासाये कडेन नातें जोडटात. पूण एक मात खरें, आमकां दोन विंगड विंगड घडणुकां कडेन संबंद लावंक समाधान आनी धादोसकाय मेळटा ! आमचेर देवाची वा आमच्या पूर्वजांची सासाय आसा हाचेर विस्वास दवरून समाधान आनी धादोसकाय मानतात. अशोच दोन घडणुको तुमच्या मुखार दवरतां! हाका योगायोग म्हणप काय सासाय म्हणप हें तुमीं थारायात.
तीस वर्सां जायत आयलीं हे गजालीक. म्हजी आवय सदांच म्हणटाली आपल्याक कपलाक लायिल्लें आसतना, आपलें काम आपूण करतना, दुयेंत पडनासतना आनी आपूण आपल्या सुनांच्या हातांत पडनासतना मरण येवचें.
आतां आमकां मरण कशें येवचें हें थारावपाचो अधिकार सैमान आमकां दिवंकना. तरी आईचे इत्से प्रमाण म्हणात वा योगायोगान म्हणात, तिका जाय तशेंच प्रेशर उणो जावन इस्पितळाच्या दारांत गाडयेंतच मरण आयलें. देवान तिका बोनस म्हणून जावंये, नवरात्रांत सातवे माळयेचे रातीं मरण आयलें !
पंदरा दिसां उपरांतची गजाल. आई अचकीत गेल्ल्या धक्क्यान वाडिल्लो ताण आनी न्हिदेची गुळी घेवन हांव न्हिदिल्लों. ऑक्टोबर म्हयन्यांत दिवाळेची सुटी. तातूंत आयतार आशिल्ल्यान हांव आठ वरां म्हळ्यार टायल्सांचेर हांतरुणारच आशिल्लों !इतल्यांत, घरकान्नीन व्हडल्यान आवाज केलो, “तकले फाटल्यान कितें आसा तें पळय! ” म्हाका दिसलें जिवाणें बी आसतलें. बेगबेगीन उठून पळयल्यार उशापासून दोन वेतांचेर लागींच जळवण (पाटारी) हुळहुळटाली आनी म्हजे वटेन येताली ! हांवें आनी उशीर केलो ना. घरकान्नीन दिल्ल्या सान्नी मुंड्यान जळवणीक चिड्डून मारून भायर शेवटिली.
तशें पळोवंक गेल्यार ही सोरपा इतली भिवपाचीय गजाल नाशिल्ली. हे घडणुकेची व्हडली दखल घेवपाची गरज नाशिल्ली. थोड्या वेळान च्या पिवपाक बशिल्ले कडेन घरकान्नीन विशय काडलो,” जाणा? फांतोडेर आई सपनांत आयिल्ली! तुज्या उशा कडेन सान्न मारताली! हांवें विचारलें, “आई कितें करता गे?” तिणें जाप दिली, “कांय ना गो. जमीन निवळ करतां!” आनी इतल्यांत म्हाका जाग आयली ! हे गजालीन जळवणीचे घडणुकेक म्हत्व आयलें.
साहजिकच हांव विचार करूंक लागलों ! सकाळीं घडिल्ली गजाल आनी आई सपनांत सान्न मारतना दिसपाचे घडणुकेचे गजालींत कितें समानताय आसत काय आसपा ना काय ! आई सुचोवणी – शिटकावणी चत्राय दिंवंक सपनांत आयिल्ली काय ?
अशेंय म्हणूं येता. आई वचून थोडेच दीस जाल्ले. बरें मागपी आमकां जाप दिवंक येयत आशिल्ले. म्हणटकच साहजिकच घरांत, उलोवण्यांत आनी फोनाचेर भौतेक आईच्योच गजाली चलताल्यो. “मनांत आसता तें सपनांत दिसता खंय ” अशें म्हण्टात. म्हणून आई सपनांत दिशिल्ली, अशेंय म्हणूं येता. शरीर रुपांत आमच्यांतल्यान आई गेल्ली तरी, सांसायेच्या रुपांत आमच्यांत आसूंक जाय ! असो आमी हे घडणुकेचो सारांश काडलो !
अशे तरेन दोनूय घडणुकांचो सोयिस्करपणान परस्पर संब़द लावन, मनस्वी विचार करून, म्हाका जाय तसो अर्थ काडून, हांवें म्हजें समधान करून घेतिल्लें !
वयर सांगिल्ले घडणुकेच्या तिशेक वर्सां आदीं आमच्या कुटुंबात अश्योच कांय घडणुको घडिल्ल्यो. त्या काळांत वीज पुरवठो गांवात पावूं नाशिल्लो. म्हणटकच एप्रिल- मे म्हयन्यांत भौतेक लोक घरा मुखार आंगणांत न्हिदताले. भौतेक बायलोय बी आंगणांत वा पडशेर न्हिदतालीं. कांय जाण रातचे तीन चार वरांचेर थंडाय आयली म्हणटकच घरांभितर वचून न्हिदतालीं. एक दोन वयस्क दीस जायसर आंगणांत न्हिदताले.
एक दीस असोच म्हजो बाबा आंगणांत न्हिदिल्लो. फांतोडेर म्हजो आजो म्हळ्यार बाबालो बापूय ताच्या सपनांत येवन ताका तापयलो. आंगणांत कित्याक न्हिदला रे? वच पयलीं भितर वचून न्हीद! त्या काळांत भौतेक बापूय पूता कडेन अशेच उलयताले आनीं पूतय तांचें आयकताले. म्हणटकच घरच्यांची न्हीद पेड्ड्यार जावंक नाका म्हणून बाबा बेगीन बेगीन पडशेर सोप्याचेर न्हिदलो.
थोड्याच वेळांत गोरवांची झूंडी झगडीं करीत आयलीं आनीं लाकडी वंय मोडून आमच्या आंगणांत पावली ! कांय खीण धुमशेणां काडून गेलीं !
दुसरी गजाल. एक दीस म्हजो भाव कुडचड्यार कामार रातपाळयेक ड्यूटेर आशिल्लो. मध्यानरातीं ताका न्हिदूंक वेळ मेळिल्लो. आजो ताच्या सपनांत आयलो आनी सांगलें, आरे तूं हांगां सुसेगाद न्हिदला? घरा कडेन पळय, मुखेल दार उगडें दवरून सगळीं सुसेगाद न्हिदल्यांत ! भाव आपल्या वांगड्याक घेवन घरा आयलो आनी आईक उठोवन भितरल्यान खिळी घालूंक सांगून गेलो !
एक दीस तोच भाव वास्को सावन कंपनीचें काम सोंपोवन रातच्या बारा वरांचेर गाडी घेवन बोरये शिरोडेच्या मार्गान सावर्ड्या घरा येतालो. शिरोड्या काडटकच कांयश्या रानांसारख्या वाठांरांत पावतकच ताणें पळयलें, मुखार रस्त्यार मदींच एक सोरोप फणो वयर करून गाडी आडायल्ले भशेन रावला. भावान डिप्पर मारलो, हॉर्न वाजोवन ताका कडेन काडपाचो यत्न
केलो. पूण तो फांतोड जायसर थंयच
तसोच रावलो. तो रस्तो तेन्ना रातचो खासा करून मध्यानरातीं भिवपा सारको आशिल्लो. झिळमिट्यार तो जाग्या वयल्यान हालतकच गाडी चालू करून भाव घरा आयलो !
आनी एक प्रसंग. म्हजो बाबा सहसा पयस रातचो रावनाशिल्लो. एकदां म्हजे भयणीन आग्रो केलो म्हणून तो ताच्या घरा आमोण्या (सांखळे) रावलो. फांतोडेर आज्यान ताच्या सपनांत येवन सांगलें आरे! तूं हांगां सुशेगाद न्हिदला? आमचें दुकान चोरांनी फोडलें मरे ! सकाळ जाले बरोबर पयली बस धरून बाबा दुकानार पावन पळयल्यार गजाल खरी आशिल्ली. भितर सांपडिल्ले किरकोळ पयशे व्हेल्ले !
वाचतल्यांक घडये हीं फकाणां दिसतलीं. पूण कांय वयस्कर वाचतल्यांनीं घडयेक असले एक तरी घडणुकेचो अणभव घेतला आसतलो ! वयस्कर हाका लागून म्हळां की कांय वर्सां आदीं असल्यो घडणुको घडटाल्यो आनी वाचतल्या वयस्कांनींय घडये अणभव घेतला आसतलो.
आदल्या काळांत असल्या घडणुकांक सासाय म्हणटाले. तो काळच वेगळो आशिल्लो. पूण आयचो काळ बदलला म्हणटकच असल्यो घडणुको घडिल्ल्यो भौतेक करून आयकूंक येनात.
रंजन नायक
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
