भांगरभूंय | प्रतिनिधी
हां व एक चेडूं, भयण, धूव, बायल, सून, आवय हय हांवूच ती अस्तुरी. चेडू जेन्ना जल्माक येता सगळ्यांची तोंडां बावतात. आवय आपल्या कुसव्यांत आशिल्ल्या चेडवांक लागून ताका आपल्या पोटाकूंच मारपाचें चित्ता कारण तिका नाका आपणी जें त्रास, कश्ट, पिडां सोसल्यां ती आपल्या धुवेन सोंसची. चेडू जेन्ना जल्माक येता बापायक ताण पडटा तें म्हणल्यार ताच्या लग्नाचें पूण तो कित्याक चितना सगळ्यांत पयली ताका एक बरो फुडार दिवपाचो, फक्त ताच्या दोळ्यां मुखार आपल्या धुवेच्या लग्नाचींच चितना कित्याक येता ? बापायक केन्ना कांय ते आपल्या घरांतल्यान आपल्या घोवागेर गेल्लें जाय आसता. खरें म्हळ्यार ताचे खातीर एक चेंडू जावप म्हणल्यार एक वजें कशें. जशें तशें ताका 10वें पर्यंत शिकयले. मागीर कितें? बापूय म्हणटा चेडो सोद ताचे खातीर. जाली पिराय तुजी काजार जावपाची. शिकप – बिकप गेलेंतेलांत आतां फक्त तुवेन घोवाक तुज्या साबांळपाचे. जालें काजार, बापायच्या तकलें वयलो पेज जालो काबार. आता बापूय खूश.
आता फक्त दीस रात चपात्यो लाटपाच्यो, कपडें धुंवपाचें, आयदनां घासपाचीं, रांदपाचे, भुरग्यांक सांबाळपाचें आनी फक्त सासमायचें आयकुपाचें. खरें म्हणल्यार काजार जावन एका बायलेची एकूच भुमिका उरता ती म्हणल्यार भुरग्यांक जल्माक हाडपाचे. भुरगें जल्मांक हाडपाचो कारखानों कशें तिका समजतात. आनी तातूंत चेडो जल्माक येवूंक ना जाल्यार त्याच अस्तुरें भितर कितें तरी समस्या आसा अशें म्हणप. वा रें वा समाज. कितें चितप तुजें.
घोवाचे कितें दिसान कामार वचपाचें आनी रातीन घरां येवन परतून बार्रार वचून सोरों पिवन घरां येवन बायलेंक बोडोवपाचे. सासमायक सांगल्यार सासमाय म्हणटा तुवेंनूच कितें तरी चुकींचे केलां आसतलें ताका लागून तो तुका मारता. आवयच्या कडेन गेल्यार आवय म्हणटा आमी बायल मनशां सोसपाचें काम आमचें तुजो घोव म्हणल्यार तुजो देव तुवेन ताचे सगळे बरें वायट सोसचें पडटलेंच. हांव म्हणटां कित्याक? हें सगळें पळोवन ताचींच धूव म्हणटा आई तूं हें कित्याक सोंसता? आमी हांगासून पयस खंय तरी या. म्हज्यान तुका अशें पळोवपाक जायना. तेन्ना तीच अस्तुरी चिततां एका अस्तुरेचे दुख फक्त दुसऱ्या अस्तुरेंकच समजता. तेन्ना आवय आपल्या धुवेक पळोवन म्हणटा धुवें आमी आनी खंय वतलीं. हांव इतलें शिकिल्लें ना आनी म्हज्यान तुका एकलेंच पोसपाक जावचें ना होंच म्हजो संवसार. तेन्ना धूव म्हणटां जाल्यार तूं कितें हें सदांकाळ सोंसत रावतलें? आवयचे कडेन ताच्या प्रस्नाच्यो जापोच आसनात
हें सगळें तुमी केन्ना ना केन्ना तुमच्या जिवितांत आयकलांच आसतलें कारण ह्यो सगळ्यो आयच्या युगाच्यो काणयो. आयज आमी पळोवपाक गेल्यार अस्तुरेक कांयच वालोर दिनांत. आयज समाज ह्या अस्तुरेंक कित्याक समजता खेळपाची बावली. सोस सोस सोसलें आतां पुरो. एका बायलेन फक्त आपल्या घोवाच्या फाटल्यान कित्याक रावपाचें? कित्याक तिका 10 रुपयांक लागून पसून आपल्या घोवा कडेन भीक मागची पडटा? आतां पुरो जालें. आतां आमी स्वता खातीर उबें रावचें पडटलें. आमी आमच्या पांयार उबें रावचें पडटलें.
बापूय जेन्ना म्हणटलो काजार जावपाचो वेळ जालो म्हूण, तेन्ना आमी म्हणपाचे ना बाबा म्हाका शिकपाक जाय, म्हाका म्हज्या पांयार उबें रावपाक जाय, म्हाका शिकून व्हडलें कितें तरी जावपाक जाय, ना हांव काजार जावचें ना. तुवें स्वता खातीर उलोवचें पडटलें. जेन्ना तुजो घोव तुका बडोवपाक येतलो तेन्ना तुवें ओगी रावपाक जायना, तुवें स्वता तुजी मजत करची पडटली.तुजें खातीर कोण येवचोना. तूं ह्या संवसारात एकलें आयला. तुज्या सांगाताक कोणयेवचोना तुका वाटावपाक. अस्तुरेन कोणाचेर आदारून रावपाक जायना. तिणें आत्म निर्भयआसपाक जाय. एका अस्तुरेक स्वताची रक्षा करपाक येवपाक जाय. कारण आयज पळोवपाक गेल्यार एका अस्तुरेच्यान जायना अशें कांयच ना.
फॅल्सी ग्रेसियस
[email protected]
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
