भांगरभूंय | प्रतिनिधी
(झुजाच्या पयले दिसा अठरा अक्षोहिणी सैन्य झुजा मळार उबें राविल्लें. झुजाच्या सतरा दिसां भितर सोळा अक्षोहिणी सैन्य सोंपिल्लें…. आतां मुखार…)
झुजाच्या निमाण्या दिसा कुरुक्षेत्राचेर पांडवांचें एक अक्षोहिणी आनी कौरवांचें एक अक्षोहिणी सैन्य एकामेकां सामकार उबीं राविल्ली. झुजाच्या पयल्या दिसा आशिल्लो पांडव सैन्याचो मुखेल धृष्टद्दुम्न निमाण्या दिसाय मुखेल म्हणून आशिल्लो. पूण, कौरव सैन्याचो मुखेल त्या दिसा पांडवांचो मामा शल्य आशिल्लो. युधिश्टीराक बंदी केलो जाल्यार झुजाचो निर्णय फट करून जातलो असो विचार करून शल्य सुरवातीकूच युधिश्टीराचेर हल्लो करपाक फुडें सरलो. शल्य आपले वटेन येता तो पळोवन युधिश्टीरान रथांत आशिल्लो भालो उखल्लो आनी शल्याचेर शेवटून मारलो. भालो शल्याक ज्युस्त लागलो आनी शल्यान थंयच आपलो जीव सोडलो.
दुसरे वटेन नकुलान शकुनीचो पूत उलूक हाका मारलो. आपले पुताचे मरण पळोवन शकुनी भियेलो आनी पळूंक लागलो. तेन्ना सहदेवान ताचेर बाण सोडलो आनी ताचो जीव घेतलो. अशे तरेन पांडवांची वायट दशा करपाक मुखेल कारण आशिल्लो शकुनी आपलो जीव व्हगडावन बसलो.
ते वटेन भीमान दुर्योधनाच्या उरिल्ल्या भावांक सोदून- सोदून काडले आनी मारुन उडयले. कौरवांच्या उरिल्ल्या सैनिकांक अर्जुन आनी धुष्टद्दुम्नान बाण सोडून सोंपयले. दुर्योधनाचो एकान एक भाव मेल्या उपरांत भीम आतां दुर्योधन खंय दिसता कांय तें पळयतालो. पूण दुर्योधन ताका खंयच दिसलो ना. कृष्णान अश्वत्थामा, कृपाचार्य आनी कृतवर्मा, हांकां झुजाच्या मळा वयल्यान बेगिबेगीन वतना पळयल्लें. ते शेर्त दुर्योधनाक मेळपाक गेल्या आसुंयेत असो कृष्णान तर्क केलो. ताणें आपल्या वांगडा पांचूय पांडवांक घेतले आनी तो ते दिकेन गेलो. कांय वगतान ते एका तळ्या कडेन पावले. पळयता तर कितें? दुर्योधन तळ्याच्या उदकांत उबो राविल्लो आनी ताची गदा मात तळ्याचे देगेर पडिल्ली.
दुर्योधनाक पळोवन युधिश्टीराचो आतां मेरेन दामून दवरिल्लो दुर्योधना विशींची तिडक उसळून भायर आयली. ताणें दुर्योधनाक व्हडल्यान उलो मारलो आनी म्हणलें, “दुर्योधना, भियेड्ड्या, झुजाच्या मळार लडाय करची सोडून हांगा येवन लिपून रावला? तुज्या पासत इकरा अक्षोहिणी सैनिकांनी आपलो जीव दिलो. आमच्या सुमार सात अक्षोहिणी सैनिकांचे प्राण गेले. आमी आमचो आजो, गुरु, मामा, चुलत भाव, सोयरे, इश्ट हांकां मारुन उडयले. हें सगलें पाप आमकां तुजे खातीर करचे पडलें आनी आतां तू लडाय करची सोडून उदकांत वचून उबो रावला? तू खरो वीर आसा जाल्यार भायर यो आनी लडाय कर” युधिश्टीरान अशें म्हणटकच दुर्योधनाक भयंकर राग आयलो. तो उदकांतल्यान भायर आयलो आनी ताणें देगेक आशिल्ली आपली गदा उखल्ली.
दुर्योधनान हातांत गदा घेना फुडें कृष्णान भीमाक फुडें धाडलो. भीमाक तेंच जाय आशिल्लें. तोय बी आपली गदा घेवन दुर्योधनाच्या आंगार धांवून गेलो जालें! दोगांयचें गदायुद्ध सुरू जालें. दोगांयनी एकामेकांचेर गदांचे धपके घाले. दुर्योधन भीमा परस कुशळ गदावीर आशिल्लो. तो भीमाक मारून उडयता काय कितें अशें दिसपाक लागलें. कृष्णाक ते जाणवतकच ताणें भीमाक व्हडल्यान आड्डून म्हणलें, “भीमा, फांश्यांचो खेळ जाल्लो तेन्ना ह्या दुर्योधनान कसली कर्मा केल्यांत तीं तुका याद आसात मरे? त्या वेळार तुंवें केल्ली प्रतिज्ञा तूं विसरूंक ना मरे?” ते सरशी भीमाक दुर्योधनान वस्त्र वयर काडून आपली मांडी द्रौपदीक दाखयल्ली ती याद जाली. भीमाची सगळी तिडक उफाळून वयर आयली. आपणें तेन्ना दुर्योधनाची ती मांडी फोडून उडयतलो अशी प्रतिज्ञा केल्ली हेंय ताका याद जालें. भीमाचेर मागीर सांवार आयलो. ताणें नेटान दुर्योधनाचेर गदेचे धपके घालपाक सुरवात केली. आतां ताका फकत दुर्योधनाच्यो मांडयोच दिसूंक लागल्यो. त्याच नेटार ताणें संद मेळटकच दुर्योधनाचे एके मांडयेचेर गदेचो नेटान धपको घालो. धपको बसना फुडें दुर्योधनाचे ते मांडयेचे हाड कडाकच करून मोडले आनी तो जमनीर पडलो.
मुखार चलता
अनिल नायक
9049079789
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
