पेत्रोल, डिझलाक पेटला उजो

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

इंधन वापरपी लोकांक थाकाय मेळची म्हूण सरकारान कितें तरी उपाय काडपाक जाय.

दोन सप्तकांत पेत्रोल, डिझलाच्या मोलांत चार खेपे वाड जाल्या. दरवाडीचे समर्थक गोंयांत सगल्यांत सवाय इंधन मेळटा, अशें पोटतिडकीन सांगतात खरें, पूण कांय म्हानगरां आनी एक- दोन राज्यां सोडल्यार गोंयांत पेत्रोल, डिझल, गॅस वापरतात, तितलो आनीक खंयच वापरिनात आसतलो! गोंयकार उदका परस पेत्रोल चड लागता, अशें म्हणूं येता, इतल्यो हांगा गाडयो आसात. लोकसंख्ये इतल्योच. आतां पेत्रोल लिटरा फाटल्यान 104 रुपयांचेर आनी डिझल 96 रुपयांचेर पावलां. स्पीड पेत्रोल 113 रुपयांचेर. लोकांनी हेडप उणें केलें जाल्यार म्हारगाय बादची ना, असो युक्तीवाद थोडे करतात, पूण शेती, उद्देगा खातीर प्रत्यक्ष, अप्रत्यक्ष इंधनाचो वापर जाता, हें आमी विसरतात. पेत्रोल रोखडेंच 125 रुपयांचेर पावतलें, अश्यो वावड्योय सध्या उडपाक लागल्यात. सरकारान इंधन वापरपी लोकांक थाकाय मेळची म्हूण कितें तरी उपाय काडपाक जाय. सगलें आप- पाप झूज आनी आंतरराष्ट्रीय बाजाराच्या माथ्यार थापप योग्य जावचें ना.
हाॅटेलांनी खावपाच्या जिनसांची, रायस प्लेटींची दर वाडल्या. दुदय वाडलां. आतां भाजयांचें मोल वाडटलें. बसीची तिकेट वाडूं येता. मागीर मोटारसायकल, रिक्षाचें भाडेंय. तश्यो मागण्यो जावपाक लागल्यात. तोडगो येता म्हणसर वयर पसून सकयल मेरेन इंधनाची बचत करप हो मुळावो उपाय जावन आसा. ती देशाचे उर्जासुरक्षेची गुंतवणूक थारतली. दरेकल्यान थोडें- थोडें इंधन वाटायल्यार इंधन आयातीचेर जावपी खर्च वाटावतलो. कच्चें तेल (क्रूड आॅयल) भायल्यान हाडचें पडटा. तो खर्च, रिफायनरीचो खर्च, येरादारी आनी डिलराचें कमिशन, केंद्राचो अबकारी कर आनी राज्य सरकाराचो व्हॅट हाचेर इंधनाचें मोल थारता. कच्च्या तेलाचें मोल, डाॅलराची रुपयाचे तुळेन दर, टॅक्स हेय इंधनाच्या मोलाचेर परिणाम करतात. जेन्ना कच्चें तेल सवाय जाता, तेन्ना सरकाराक आनी तेल कंपनींक फायदो जाता. पूण तो सदांच गिरायकां मेरेन पावताच अशें ना. सोडून वेंचणुकांचो काळ! कच्चें तेल सवाय जालें तरी सरकार टॅक्स उणो करिना. पयलीं लुकसाण जालां तें भरून काडटा. तेल कंपनी फुडाराक मोल चडटलें हें मतींत घेवन तें थारायतात. कच्चें तेल म्हारग जालें काय ही वाड रोखडीच करतात. ‘म्हारगाय रोखडीच, सवाय मात उसरां’. राज्य सरकारांचो व्हॅट वेगळो आशिल्ल्यान इंधनाचे दरूय वेगळे वेगळे. हेंय बऱ्याच लोकांक खटकता.
इंधन वाडलें काय म्हारगाय वाडटा. डिझलाक लागून ट्रकाचें भाडें वाडिल्ल्यान म्हाल येरादारी म्हारग जाता. कड्डण, भाजी, फळां, जिनसांचें मोल वाडटा. शेती उत्पादन खर्च वाडटा, येरादारीचें भाडें, तिकेट चडतूच रावता. उद्देगांचे खर्च वाडटात. लघुउद्देग, वेवसायाचेंर वजें पडटा. म्हणटकच तांचीं उत्पादनां म्हारग जातात. आयातीचें बील वाडटा. सरकाराचो टॅक्सूय वाडटा. तातूंतल्यान फायदो जाल्ल्यान सरकारूय इंधनाचें मोल उणें करपाक सहसा तयार जायना. हाचेर उपाय म्हणल्यार, एकेच गाडयेंत प्रवास करप, भौशीक येरादारी वापरप (ती वेळार मेळपाक जाय.), इव्ही गाडयाचो वापर वाडोवप (पूण चार्जिंग स्टेशनां कमी, बॅटरी म्हारग), लागीं वचपाक सायकलीचो वापर करप वा चलप. ही गजाल करपाक चडशे गोंयकार तयार नासतात. कारण तांची संवयूच मोडल्या. चडशे सायकल फक्त व्यायामा खातिरूच वापरतात.
सौर उर्जा वाडोवप हो दीर्घ काळाचो उपाय. दरेके पंचायतीचे ग्रामसभेंत सौर उर्जा वा हेर सरकारी येवजण्यां विशी सांगपाक जाय. रेल्वे आनी भौशीक येरादारी बळिश्ट करपाची गरज आसा. येरादारी खातीर वीज, इथेनाॅलाचो वापर वाडूंक जाय. इंधन दरवाड हो सामको संवेदनशील मुद्दो. कारण तो समाजांतल्या सगल्याच मळां कडेन जोडिल्लो आसा, हें मतींत दवरून सरकारांनी पावलां उखलचीं आनी लोकांक थाकाय दिवची.