भांगरभूंय | प्रतिनिधी
गोंयांत 22 हजारां वयर सरकारी पदां भरपाचीं आसात. आमचे मुख्यमंत्री जादुगार आसात. विधानसभा वेंचणुके पयलीं ते सगले जागे भरतले, अशें भलायकी मंत्र्यान म्हणलें. उपरांत प्रतिक्रिया दितना सगलीं रितीं पदां कर्मचारी भरती आयोगा वरवींच भरतले, अशें मुख्यमंत्र्यान स्पश्ट केलें. वेंचणुकेक अजून स म्हयने तरी आसतले. तो मेरेन नवी भरती जाली ना, जाल्यार हो रिकाम्या पदांचो आंकडो 23 हजारांक सहज तेंकू येता. फुडले वेंचणुकेंत भाजपाच भोवमतान सत्तेर येतली, अशें सांगतना आमी सगले एक पंगड म्हूण काम करतात. पुराय राज्या खातीर वावुरतात. आमकां राज्यांतल्या तरणाट्यांचो हुस्को आसा. हाका लागून ते वेंचणुके पयलीं सगलीं पदां भरतले, असो विस्वासूय भलायकी मंत्र्यान उक्तायला. म्हणजे ह्यो 22- 23 हजार सरकारी नोकऱ्यो पुराय राज्यांतल्या तरणाट्यांक मेळटल्यो. कांय सरकारी खात्यांनी थारावीक मतदारसंघांतल्या तरणाट्यांकूच नोकऱ्यो मेळटात, अशे आरोप जातात, ते फट तर? ते खरें जाल्यार आरटीआय वरवीं ‘दूद का दूद, पानी का पानी’ जावपाक जाय!
मुख्यमंत्र्यांचो ‘जादुगार’ असो उल्लेख जालो. प्रत्यक्षांत सगलेच मंत्री जादुगार आसतात. कारण आपल्या मतदारसंघाचो, राज्याचें पुराय मुखामळ बदलपाचें, थंय उदरगतीची गंगा हाडपाचें तांच्याच तर हातांत आसता. देश स्वतंत्र जाल्या उपरांत प्रधानमंत्री पं. नेहरु हांणी विज्ञान, तंत्रज्ञान, शेतकी, शिक्षण मळाचेर धडाधड उदरगत केली. तुर्कस्थानांत (सध्याचें तुर्किये) अध्यक्ष केमाल पाशान 1920- 30 च्या दशकांत खूबच धाडसी प्रयोग केले. खिलाफत, सुलतानशाय सोंपयली. देशाक धर्मनिरपेक्ष संविधान दिलें, शरिया कायदे काडून युरोपांतले नागरी कायदे लायले, मदरसे, धर्मीक न्यायालयां बंद केलीं. रोमन लिपी स्विकारली. दादल्यांची तोपी, घुंगट, बुरख्याचेर बंदी घाली. एका परस चड बायलो करपाक मनाय केली. इंग्लीश शिक्षण सुरू केलें. बायलांक 1934 त मतदान आनी वेंचणूक लढोवपाचे अधिकार दिले. ग्रेगरियन कॅलेंडर स्विकारलें. सध्या तुर्कीए उरफाटो प्रवास करता, पूण एका काळार हो जादू जाल्लो. तो एका राजकी फुडाऱ्यान केल्लो. सांगपाचो उद्देश, सगल्यांक धर्म, समाजांक वांगडा घेवन अजापाचे धपके बसतले अशी ‘जादुई’ उदरगत, सुदारणा करूं येतात. जाय ती फक्त इत्साशक्त आनी कोणाचेंच चेपण नाशिल्ली निर्णय घेवपाची तांक!
गोंयांत 90 टक्के तरणाट्यांक सरकारी नोकरीच जाय. हाचे फाटलीं कारणां सगल्यांक खबर आसात. सरकारी नोकरी हें फक्त पोट भरपाचें साधन न्हय, ती राज्यकारभाराचो, देशाचो दर्जो थारावपी वेवस्था आसता. देखून कर्मचारी भरती करतना फक्त आनी फक्त गुणवत्ता, पारदर्शकताय आनी समान संद ह्यो गजाली म्हत्वाच्यो आसतात. पूण, प्रत्यक्षात राजकी चेपण, वशिलेबाजी जाता, अशें आरोप बरेच जाण करतात. गोंयांत आतां कर्मचारी भरती आयोगा वरवीं नोकर भरती जाता. जायराती, मेरिट लिस्ट बी आॅनलायन जाहीर करतात. निवड प्रक्रियेचें आॅडिटूय जावंक जाय. कारण वशिल्यान कोणाक नोकरी मेळ्ळी जाल्यार ‘अभ्यास करून उपेग ना’, अशी निरशेणी तरणाट्यां मदीं निर्माण जाता. प्रशासनाची गुणवत्ता उणीं जाता.
आतां 22 हजार पदां आसात तीं गुणवत्तेच्या निकशांचेरुच भरचीं. सगल्या मतदारसंघांतल्या गुणेस्त, हुशार उमेदवारांक त्यो नोकऱ्यो मेळच्यो. म्हणल्यार दरेका मतदारसंघाक साडेपांचशें पडल्यो. उमदेवारांची कामगिरी पळोवन तांकां एका वर्सा भितर नोकरेंत कायम करचें. उपरांत मात योग्य मुल्यमापन प्रणाली वापरल्यार बरी. निश्क्रिय कर्मचाऱ्यांचेर कारवाय जायच.
सरकारी, खाजगी नोकऱ्यो दिवन बेरोजगारी उणी करपाचो हो जादू बेगीन करचो. ताचेच वांगडा गोंयचो सैम, जमीन वाटावपाचोय जादू, जाय जाल्यार ताका ‘इंद्रजाल’ म्हणू येता, ताचीय गरज आसा. कारण भुरग्यांचो, संस्कृतायेचो, रोजगार मळाचो फुडार ताचेरुच अवलंबून आसा.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
