भांगरभूंय | प्रतिनिधी
मनशां मनशां मदीं दुस्वास आदीं आशिल्लो आनी आतांय आसा. ही दुस्वासाची दरी वाडूंक दिवंक फावना.
संवसारांतल्या पुराय मनीस कुळाचो विचार करीत जाल्यार एक गजाल मतींत येतली, ती म्हणल्यार मनशाची जाल्ली उदरगत. एका काळार मनीस जातीचेर थोपिल्ले परकी राजवटीक लागून तांचेर जाल्ल्या जुलमांक आनीक अत्याचारांक लागून मनीस एक दुसऱ्याचो दुस्वास करताले. तर दुसरे वटेन आपल्याक प्रतिश्ठीत समजुपी घटक सगलीं धुरां आपल्याच हातांत कशी उरतलीं हाचेर नदर दवरून वावुरताले. हजारांनी वर्सां पयलीं पाशाणयूग ते आयज मेरेन मनशान केल्ली उदगरत दोळ्यांत भरपा सारकीच जावन आसा. ह्या सगल्यां खातीर मनशाक शाबासकी फावता हातूंत दुबाव ना. हे प्रगतींत मनशाच्या मेंदवाचो आकार वाडपा सारकिल्ले शारिरीक बदलांचोय आस्पाव आशिल्ल्यान ताच्याच बळार हें सगलें घडटा म्हणल्यार म्हजी चूक जावची ना. तेच परी आनीक एक गजाल खरी ती म्हणल्यार मनशां मनशां मदीं दुस्वास आदीं आशिल्लो आनी आतांय आसा. ही दुस्वासाची दरी वाडूंक दिवंक फावना. जाता तितली उणी करप ही आमची सगल्यांची जापसालदारकी जावन आसा.
मनशांची जशी व्यक्तीगत प्रगती जायत वता तशे तांचे आचार विचार बदलूंक लागता. ताचे भितर स्वताचोच विचार करपाची मानसीकता बळावता. अशे परिस्थितींत समाजांत हेरांक कुसकुटावणेची वागणूक दिवपाचो विचार वाडपाचो भंय निर्माण जाता तेन्ना कांय आपसुवार्थी घटक समाजांत फूट घालपाचोय यत्न करतात. अशा वेळार जे समाज प्रबोधन करपी, नेतागिरी करपी, समाजसेवक म्हूण वावुरपी अशे तरेकवार घटक जे आसात तांणी प्रामाणीक रावन सगल्यांचे हीत जपचें पडटा. खरें म्हणशात तर वयर उल्लेख केल्ल्या घटकांची वागणूक समाजाक सोब सारकी आसत तर नवे पिळगे मदीं बरी बुद्द आनीक सकारात्मक बदल घडोवन हाडूं येता. “आपलो विकास जातालो जाल्यार मार्गा वेले हे कांटे पयस केले बगर आमची उदरगत जावची ना.” अशे तरेचें चिंतप समाजाक घातक थारता आनी म्हूण तसो विचार लेगीत कोणे मनांत हाडचो न्हय हीच शिकवण घेवन आमी मुखार वचूंक जाय. तीच आयज ह्या तंत्रज्ञान युगाची गरज जावन आसा. हें सत आमी सगल्यांनी जाणां जावप गरजेंचें थारता. ‘एक भारत श्रेश्ठ भारत’ करपाचें सपन पळयतले जाल्यार पुराय देशांतल्या नागरिकां भितर शास्वत मुल्यांची रुजवण करप खूप गरजेचें जावन आसा. कोणेय कितेंय म्हणलें म्हूण आमचो तोल वचूंक दिवंक फावना. पाशियेंसान तांकां तोंड दिवंक येवंक जाय तेन्नाच आमी ते कठीण परिस्थितीतल्यान भायर सरूंक पावतले. आयज वेगळ्या वेगळ्या समाजमाध्यमांचो सहज उपेग करूंक मेळिल्ल्यान आपले विचार प्रकट करपाची संद सगल्यांक मेळटा. ताचो बरो उपेग करून घेवंक आमकां शिकचें पडटलें. मनांत येता तशे कित्या कितेंय उलोवन समाजांत पेंच निर्माण जातलो अशें मजकूर प्रसिद्द करप समा जावचें ना.
भारतीय संविधानांत आपल्या नागरिकांक 6 मुळाव्या हक्कांची हमी दिल्या. कलम 12-35, तिसरो भाग. वैयक्तीक स्वातंत्र्याची राखण करप, समानताय वाडोवप आनी राज्य अतिक्रमण आडावप. तातूंत समतायेचे हक्क, स्वातंत्र्य, धर्म स्वातंत्र्य, संस्कृतीक, शिक्षणीक संदी आनी शोशणा आड संरक्षण हांचो आस्पाव जाता. ते भायर घटनात्मक उपायांचे हक्क न्यायालयांतल्यान अंमलबजावणी करपाक परवानगी दिता. म्हणटकच दरेक नागरिकान आपली लागणूक जाणा जावन घेवप गरजेचें जावन आसा. खास करून जें व्यक्तीमत्व समाजाक देख दिवपी अशें आसता त्या व्यक्तीमत्वान आपली जापसालदारकी वळखूनच समाजांत वावुरपाचें आसता.
आमच्या अणभवा प्रमाण कायदे जरी सारके आसलें तरी लोकांची कामां मात कायद्या प्रमाण आनी वेळार केन्ना जायना. जाका लागून हातांत पयसो आशिल्ले मनीस आडमार्ग आपणायतात आनी आपलीं कामां करून मेकळे जातात. गरीब मनशाक तेन्ना आपल्या हाताच्यो शिरो बारकायेन पळयत बसचें पडटा इतलें मात सामकें खरें. गोंयचे जमनीचेच बाबतींत विचार केलो जाल्यार चित्र कितलें बदलिल्लें दिसता. सामान्य मनीस इल्लो सो जागो विकत घेवन घर बांदतलो म्हणल्यार ताका कितल्यो उठा बशी काडच्यो पडटात. व्हडल्या व्हडल्या बिल्डरांक मात कांयच न्हय करून सगले दाखले मेळटात. उदरगतीच्या नांवान सैमाची जी नाशाडी चल्ल्या ती थांबोवंक विरोध करतल्यांचे शासन केन्ना सोंपेपणी आयकूंक तयार जायना. तरिपूण निर्भीडतायेन तोंड दीत रावल्यार एक ना एक दीस यश पदरांत पडटाच. हाचो विचार करून घडये हे लोक काळीज घट्ट करून शासना आड उबे रावतात. नीज गोंयकार 11 ते 12 लाखा वयर आसत अशें म्हाका दिसना. म्हणटकच आमी सैम इबाडून कसली उदरगत करूंक पळयता काय ? आनी कोणा खातीर ही उदरगत असो प्रस्न सामान्य मनशाक पडल्यार आमी अजाप कित्याक जावचें. तेच परी गोंयचे तरणाटे हो प्रस्न आमकां विचारूंक लागत तर आमी तांका कितें जाप दितले ? हाचेर कोणें विचार केला व्हय ? कारण तांचो फुडार गोंयच्या अस्तित्वाचेरूच निंबून आसा. गोंयचें सैम, संस्कृती आनी दायज हाची बरी आनी खरी म्हायती तांकां आसूंक नाका. ते भायर गरजेचीं जिणे मुल्यां. कसलेय परिस्थितींत सत्याची कास धरप, स्वाभिमान, निर्भयता, देशप्रेम, मानवता एकान एक मनशां भितर ही तत्वां रुजोवन हाडपाचो प्रामाणीक यत्न जावपाकूच जाय. हाची जापसालदारकी कोण घेतलो ?
आयज आमी फावो जाल्ल्या स्वातंत्र्याच्या नांवांन तोंडाक येता तें बडबडटात. आपल्या उलोवण्याचे समाजांतल्या तरणाटे पिळगेर कितें परिणाम जावं येता हाचे कोणांक पडिल्लें नासता. बरे वायट अणभवांतल्यान आमी शिकपाक जाय पूण सरभोंवतणी नदर मारीत जाल्यार हाचो उणावच दिश्टी पडटलो. कोण चुकता आसत तर ताची चूक ताका बरे तरेन पटोवन दिवचें सोडून ताचे लागीं हुज्जत घालूंक आमी धन्यताय मानतात. अशें केल्ल्यान परिस्थिती हाता भायर वता आनी समाजांत दुस्वास पातळपाक लागता. एक दुसऱ्याचे म्हणणे समजून घेवन तांच्यो अचूक जापो सोदपाचो प्रामाणीक यत्न आमी एकठांय बसून करूंक लागतले तेन्नाच ही दुस्वासाची दरी भरून येतली.
एच. मनोज
9822441417
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
