सुशिक्षीत फुडारी

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

भारतीय राजकारणांत यश चाखपाक उच्च शिक्षणाची गरज ना. हेर मळांचेर ताचे बगर बरें पद मेळना. मात, राजकारण, कला, खेळ आनी हेर कांय मळांचेर उणें शिक्षण उपकारता. आंगठेबहाद्दर पसून मंत्री जाल्ल्याचीं उदाहरणां आसात. आपूण शिकूंक ना, हें तांणी प्रामाणिकपणान कबुलय केलां. दुसरे वटेन उणें शिक्षण घेवन उच्च शिक्षणाचो दाखलोय दाखोवपी आसात. ह्या मळाचेर पदवे परस लोकांचो विश्वास व्हडलो, पूण शिक्षण मनशाक विचार दिता हें आमी विसरूंक फावना. चारित्र्य ताका दिशा दिता. सुशिक्षीत फुडारी देश चलोवपाक शकता. मात सज्जन फुडारी देश घडोवपाक शकता. केरळाचे राज्यपाल राजेंद्र आर्लेकार हांणी एक मत उक्तायलें. ताचेर देशपांवड्याचेर व्हडलीशी चर्चा जावंक ना. तांणी म्हणलें, ‘राजकारणांत येवपी लोक सुशिक्षीत, अभ्यासू, प्रशासन समजून घेवपी आसूंक जाय. आयची अर्थवेवस्था, आंतरराष्ट्रीय संबंद, राजकारण बी घुस्पागोंदळाचें जालां. ताका लागून लोकप्रतिनिधींक अभ्यासू वृत्ती, बारीकसाण, शिक्षण आसप गरजेचें.’ मंत्रीपद आसल्यार खात्याची म्हायती, नेमावळ, नेमकें काम, ताचे परिणाम खबर आसपाक जाय. नाजाल्यार अधिकाऱ्यांचेर, सल्लागाराचेर अवलंबून रावचें पडटा. तो प्रामाणीक नासल्यार मंत्र्याक त्रासांत घालूंक शकता वा आपलो फायदो करून घेवंक शकता.
आमचे लोकशायेंत वेंचणूक लढोवपाक तशी शिक्षणाची अट ना. कारण लोकशाय म्हणटा, लोकांचो प्रतिनिधी हो लोकांतल्यान येवंक जाय. मागीर तो उच्च शिक्षीत आसूं वा नासूं. फाटल्या 80 वर्सांचो इतिहास पळयल्यार देशाक उच्च शिक्षीत फुडारी मेळ्ळ्यात तशेंच उणें शिकिल्ले, कांयच शिकूंक नाशिल्लेय मेळ्ळ्यात. थोड्यांक स्वताचें नांव बरोवंक कळना, सोपूत घेतना वाचूंक येना, सय मारूंक कळना… ताचे व्हिडियो हालींच लोकांनी पळयल्यात. गरजें पुरतें शिक्षण घेतिल्ले कांय फुडारी प्रामाणीक, लोकांचे आवडटे, बरें काम करपी थारल्यात. दुसरे वटेन थोडे उच्च शिक्षीत फुडारी भ्रश्ट, अहंकारी, हेर लोकां पसून पयस, पूण मतदारांक सांबाळपी आसात. निमणें सगलें मनशाच्या सभावाचेर. राजकी मळाचेर यशस्वी जावपाक शिक्षण नाका, पूण योग्य निर्णय घेवंक कळपाक जाय. तरीय सुशिक्षीत (सगलेच उच्च शिक्षीत सुशिक्षीत नासतात!) फुडारी हो जायच.
चड शिकिल्ल्या लोकप्रतिनिधीक धोरणां, अर्थसंकल्प, कायदे कळटात. तशें ताणें मेळटा तें (अर्थांत बरें) शिकून घेवंक जाय. म्हणटकच ताका अधिकाऱ्यांचेर अवलंबून रावचें पडना. संवसारीक राजकारण, घडामोडी, अर्थवेवस्था, राजकी प्रवाह समजुपाक सोंपें जाता. खात्याचीं कागदां, अहवाल, डाटा तपासप, वाचप सोंपें जाता. पत्रकार परिशदांक नेमकेंपणान उलोवपाक मेळटा. खाकडूंक जायना. फुडारी शिकला हें खबर आसल्यार धुर्त अधिकारी सहसा ताचे वाटेक वचना. अर्थांत अशिक्षीत फुडाऱ्यांक घुस्पावंक सोदपी अधिकारी स्वताच घुस्पून बदनाम जावपाचे प्रकारूय घडल्यात. शिक्षण कमी आसलें तरी लोकप्रतिनिधीन शिटूक आसप बरें.
आमच्या देशांत बरेच उच्च शिक्षीत फुडारी पळयल्यात. नांवांच घेवचीं जाल्यार डाॅ. बाबासाहेब आंबेडकर, डाॅ. मनमोहन सिंग, शशी थरुर, पी चिदंमबरम, सुब्रमण्यम जयशंकर, श्रीकांत जिचकार, मनोहर पर्रीकार, अरविंद केजरीवाल आनी हेर जायते. तामिळनाडूचे के कामराज सवी शिकिल्ले, पूण तांणी शिक्षणीक क्रांती केली. कमी शिकिल्ले भाऊसाहेब बांदोडकार कार्य, कर्तृत्वान म्हान थारले. मात, शिक्षणा परस कांय गुण फुडाऱ्यां मदीं आसप गरजेचें. ते म्हणल्यार चारित्र्य, प्रामाणिकपण, सैममोग, मेहनती सभाव, नितळ मन ताचे मदीं निर्णय घेवपाची तांक जाय. तो भ्रश्टाचार- गैरकारभार विरोधी, लोकांचें दुख्ख समजून घेवपी आसचो. शिक्षण आसा आनी संवेदनशीलताय ना जाल्यार ताचो लोकांक फायदो ना. मागीर तो फक्त आपल्या मतदारांचो. शिक्षण आनी चारित्र्य हें दोनूय आसता तो बरो फुडारी. तो अभ्यासू, प्रामाणीक आसल्यार एकदम ‘बेस्टा बेस्ट’!!