भांगरभूंय | प्रतिनिधी
म्हारगाय वाडत वतली तशें कश्ट, बचत, घरचें खाण….. अशा गजालींक म्हत्व येतलें. तातूंतली आनीक एक गजाल म्हणल्यार धाकटुलें शेत, पोरसूं. हे शेतकामत्यांचें न्हय, तर ल्हान जागो आशिल्ल्या सामान्य कुटुंबांचें. घरा भोंवतणी कांय जाणां भाजिपालो पिकयतात. चिकू, आंबे, पोपायो, माड रोंयतात. हे शेतकामती घराघरांनी जावपाक जाय. कारण हें कश्टाचें काम. म्हारगायेक लागून आयज सामान्य मनशाक जिणेंगरजेच्यो वस्तू घेतना चार फावटी विचार करचो पडटा. म्हणटकच तांकां मेहनत करून स्वावलंबी जावचेंच पडटलें. कारण आयज ल्हान हाॅटेलांनी सादो भाजी- पाव 50 ते 60 रुपयांक तेंकला, बांगड्याचें जेवण 140 ते 210 रुपयांचेर पावलां. म्हारगायेचो हुलोप बसचो न्हय, म्हूण खूब कितें करूं येता? स्वताच शेतकार जावप हो एक उपाय. लोखंडी सांगाडो वापरून व्हर्टिकल फार्मींग करूं येता, टॅरेस गार्डन, वाझांनी (कुंड्यो) पीक घेवं येता. 100 ते 500 मिटर जमीन आसल्यार पोरसूंय लावं येता. निदान स म्हयने, वर्सभर भाजी, फळां मेळ्ळ्यार पसून खूब जालें. मात हें मध्यमवर्गियांनी मनार घेवंक जाय आनी ताचे परस चड लागणूक जाय ती शेतकी अधिकाऱ्यांची!
विभागीय शेतकी अधिकाऱ्यांनी कचेरेंत बसून रावचे परस शेतांनी देंवून पळोवणी, मार्गदर्शन करचें. शेतकामत्यांच्यो बसका घेवन तांच्यो समस्या सोडोवच्यो, अशें आवाहन मुख्यमंत्र्यांनी केलां. शेतांत देंवनाशिल्ल्या ट्रॅक्टर चलोवप्यांक नोकरेंतल्यान निलंबीत करतले, अशेंय तांणी सांगलां. बैठें काम करपी आळशी जातात, तशेच कश्टांची कामां करपी सरकारी कामगारूय आळस करतात, हें आयकून कोणाक तसो धपको बसचो ना. शेतकामत्यां कडेन आनिकूय सुरबूस काणयो आसतल्यो, त्यो तांणी सांगच्यो. ताचो फायदो तांकांच जातलो. सरकाराच्या येवजण्यांक लागून, अनुदानाक लागून आतां पिकांचें प्रमाण वाडपाक लागलां. गोंय स्वयंपूर्ण करतले जाल्यार शेतकारां सयत जमनी आशिल्ल्या बिगर शेतकामत्यांनीय योगदान दिवचें पडटलें. 18 हजार हॅक्टर खाजन शेती आसा. तिका संजिवनी दिवपाक आराखडो तयार करपाचें काम बेगीन सुरू जावचें. सरकारी गाडयो, जीपी, ट्रॅक्टर मुद्दाम मोडून ड्रायव्हर बसून रावतात. हेर कामां करपी कर्मचारी, अधिकारीय कचेरे भायर सरपाक तयार नासतात, अश्यो कागाळी सरकारा मेरेन पावल्यात. त्यो खऱ्यो आसल्यार तांकां रेनकोट आनी गमबूट दिवन घरा धाडचे.
पावसाच्या दिसांनी बियां पसून साऱ्या मेरेन सरकार दिता. थंय वचून शेतकार तें हाडटा. पंचायतींनीय तें मेळटा. महिला मंडळां, तरणाट्यांचे क्लब, पालक- शिक्षक संघ, देवस्थान समितींच्या पालवान शेतकी अधिकाऱ्यांनी दरेका गांवांत वचपाक जाय. थंय मेळावो घेवन लोकांक बीं, रोपां, सारें, कीडनाशकां वांटपाक जाय. सरकारी येवजण्यांचे अर्ज तांचे कडल्यान भरून घेवपाक जाय. घरा भोंवतणी भेंडें, वाल, दुदी, वांयगीं, तवशीं, मिरसांगो लावपी पसून सरकारी अनुदानाक पात्र थारचो. जाय जाल्यार तांचे खातीर वेगळो गट करूं येता. फळां, भाजयांक पुरक अशें घरगुती उद्देगूय सुरू जावचे. भारतांत वर्साक सादारण 15 लाख टन पणस पिकता. तातूंतलो 75 टक्क्यां वयर मातयेंत वता. वर्साक 2000 कोटी रुपयांचो पणस फुकट वता खंय. हें उदाहरण शेतकी मळाचेर कितली संद आसा, ताचेर उजवाड घालता.
सरकारान घरां- घरा मेरेन शेतकी सेवा पावोवपाचो निर्धार करचो. सामुहीक शेतीय वाडची. दरेके पंचायतीक घरगुती शेतकी कीट दिवं येता. तातूंत गांवांतल्या कुटुंबां खातीर मोसमा प्रमाण बियाणें, सारें, लागवडीचें मार्गदर्शन करपी पुस्तक, जाणकारांचे फोन नंबर आसचे. हाॅटेलांक ओल्या कोयरा पसून सेंद्रीय सारें करूं येता. शेती ही संस्कृती, देशाची वळख हें आमी मतींत दवरल्यार बरें.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
