भांगरभूंय | प्रतिनिधी
जागतीक शांततायेचें प्रतीक, आनी जागतीक किर्तीचे व्हड मुस्सदी, भारत देशाचे भाग्यविधाते जांकां आमी म्हणटात अशें पंडित जवाहरलाल नेहरू स्वंतत्र भारताचें पयलें प्रधानमंत्री म्हणून आपल्या कतृत्वान अजरामर जाले. तांकां चाचा नेहरू अशेंय म्हणटात.
पंडित जवाहरलाल नेहरू हांचो जल्म संप्पन आनी नावलौकीक आशिल्ल्या नेहरू घरण्यांत 14 नोव्हेंबर 1889 ह्या दिसा जालो. तांचें मुळावें शिक्षण घराच जालें. तांचें बापूय कायदे पंडित मोतिलाल नेहरू हांणी तांकां फुडल्या शिक्षणा खातीर इंग्लंडाक धाडले. थंय हॅरो स्कूल आनी ट्रिनिटी कॉलेजींत तांणी फुडलें शिक्षण घेतलें.
1912त भारतांत परतून आयले उपरांत तांणी वकिली करपाक सुरवात केली. कमला नेहरू हांचे कडेन तांणी 1996 वर्सा लग्न केलें. 1912त जाल्ल्या बंकीपूर काँग्रेस अधिवेशनाक ते हाजीर आशिल्ले. ते महात्मा गांधीजींच्या विचारांचे समर्थक आशिल्ले. 1916 वर्सा ते पयलेच फावटी महात्मा गांधींक मेळ्ळे आनी तांचे कडल्यान खूब प्रेरीत जाले. जवाहरलाल नेहरू आनी तांच्या बापायन आपल्या संपत्तीचो आनी विदेशी वस्तूंचो त्याग केलो आनी स्वदेशी वस्तूंचो आस्पाव करून स्वतंत्रताय चळवळीक उर्बा दिली. ते खादीचो वापर करूंक लागले.
1928 वर्सा तांणी स्वतंत्र भारत चळवळ सुरू केली. 1929 वर्सा पं. नेहरू भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेसीच्या लाहोर अधिवेशनाचे अध्यक्ष जाले. थंय संपूर्ण स्वातंत्र्याचें ध्येय निश्चीत केल्लें. 7 ऑगस्ट 1942 दिसा अखील भारतीय काँग्रेस कमिटीच्या मुंबय अधिवेशनांत तांणी ‘भारत छोडो’ ही क्रांतीकारी घोशणा केली. फुडल्याच दिसा तांकां परतून अटक केली आनी तांकां अहमदनगर किल्ल्यांत व्हेले. ‘डिस्कव्हरी ऑफ इंडिया’ हो प्रसिद्ध ग्रंथ पंडित जवाहरलाल नेहरू हांणी ह्याच किल्ल्यांत बरयलो.
1930 त गांधीजींनी दांडी यात्रा करून मिठाचो सत्याग्रह सुरू केलो. ह्या सत्याग्रहांत जवाहरलालांक बंदखण भोगची पडली. 1933त तांकां नाभा संस्थान सोडून वचपाचो हुकूम जालो, तेन्ना सावन तांणी संस्थानी प्रजेच्या चळवळींतय वांटो घेवपाक सुरवात केली. फुडें ते अखील भारतीय संस्थानी प्रजा परिशदेचे अध्यक्ष जाले. संस्थानी वाठारांतल्या प्रजेकय स्वातंत्र्याच्या झुजांत आपल्या वांगडा घेवपाक जाय आनी संस्थानी प्रजेचो झूज आनी स्वातंत्र्याची राष्ट्रीय चळवळ हांचो लागींचो संबंद आसपाक जाय, अशें तांचें मत आशिल्लें.
नेहरूजींक भुरग्यांची खूब आवड आशिल्ली. ते ल्हान भुरग्यांक गुलाबाचीं फुलां मानताले. देखून भुरगींय तांकां मोगान ‘चाचा’ म्हणटालीं.
1947त ते स्वतंत्र भारताचे पयले प्रधानमंत्री जाले. पाकिस्ताना सयत नव्या शिमांचेर व्हड प्रमाणांत जाल्लें स्थलांतर आनी दंगली, सुमार 500 संस्थानां भारतीय संघराज्यांत आस्पावून घेवप, नवी राज्यघटना तयार करप, संसदीय लोकशाये खातीर राजकी आनी प्रशासकी मांडावळ उबी करप, अशा भयंकर आव्हानांक ते प्रभावीपणान सामकार गेले.
आमच्या देशाक स्वातंत्र्य मेळ्ळे उपरांत नेहरूजींनी योग्य मार्गान फुडारपण करून बळिश्ट राष्ट्राचो पांय घालपाचें काम केलें. भारताक अर्थीक नदरेन निर्भय करपांतय तांचें मोलाचें योगदान आसा. आधुनीक भारताच्या सपनाचो घट पांय तांणी घालो. तांणी शांतताय आनी संघटणा खातीर ‘अलिप्त’ (निरपेक्ष) चळवळ उबी केली. खूब मेहनत करूनय ते पाकिस्तान आनी चीना वांगडा इश्टागतीचे संबंद दवरपाक पावले नात.
देशाक अर्थीक बाबतींत घटमूट करपा खातीर तांणी पंचवर्सुकी येवजण तयार केली.
पंडित जवाहरलाल नेहरू हांणी 29 एप्रील 1954 दिसा चीना वांगडा केल्ल्या कबलातीचेर आंतरराष्ट्रीय शांतताये खातीर पांच तत्वां मांडली. हाका ‘पंचशील कबलात’ अशें म्हणटात:
प्रा. किशोर वासुदेव वझे
नागेशीं
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
