भांगरभूंय | प्रतिनिधी
कृष्णायण
(दुर्योधनाचे एके मांडयेचेर गदेचो नेटान धपको घालो. धपको बसना फुडें दुर्योधनाचे ते मांडयेचे हाड कडाकच करून मोडले आनी तो जमनीर पडलो… आतां मुखार….)
दुर्योधन सकयल आडवो पडना फुडें भीमान, ‘दुर्योधना, हीच मांडी तुवें द्रौपदीक दाखयल्ली मरे?’ अशें म्हणीत गदेचे धपके घालून ती फोडून उडयली. एके मांडयेचो चुरो केले उपरांत ताणें, ‘हे मांडयेचेर तूं द्रौपदीक बसोवंक सोदतालो न्ही?’ अशें म्हणीत आपले गदेन दुर्योधनाचे दुसरेय मांडयेची भाजी केली. दुर्योधन व्हडल्या- व्हडल्यान आड्डूंक लागलो. ताच्यो दोनूय मांडयो कुल्पाद जाल्ल्यो. रगताचे व्हाळ व्हावूंक लागिल्ले. ताका आपले पडिल्ले सुवाती वयल्यान हालूंक लेगीत मेळनाशिल्ले. भीम रागान आपले गदेचे धपके दुर्योधनाचेर घालीत आशिल्लो. मागीर कृष्ण फुडें आयलो आनी ताणें भीमाक थारायलो.
कृष्णाक पळोवन दुर्योधनान ताका म्हणलें, ‘कृष्णा, हें सगलें तुवें घडोवन हाडलां. भीष्माक, द्रोणाक, कर्णाक तुमी अधर्मान मारल्यात. आतां म्हाकाय तुमी तसोच मारला. गदा युद्धांत कमरे सकयल धपको घालप ना हो नेम आसून लेगीत भीमान म्हजे मांडयेचेर गदेचो धपको घालो. तुमकां जैत मेळ्ळां म्हणून खोस मनयात. पूण हे जैत तुमी अधर्म केल्ल्यान तुमका फावो जाला हे विसरूं नाकात.’ दुर्योधनान अशें म्हणटकच कृष्णान ताका विचारलें, ‘दुर्योधना, भीमाक मारून उडोवपाक तुवें ताका वीख घाल्लें तो खंयचो धर्म रे? वारणावताक पांडवांक तांचे आवय सयत लासून मारपाचो तुवें यत्न केल्लो तो धर्म? फांश्यांच्या खेळांत पांडवांक फटोवन तांकां तेरा वर्सां राज्या भायरे केले हो धर्म? तांचे बायलेक केसांक धरून ओडून हाडून सगल्या मुखार तिच्या न्हेसाणाक हात घालपाचो यत्न केलो हो खंयचो धर्म? अभिमन्यूक सगल्यांनी एकठांय येवन मारलो तो तुजो धर्म? तुमी अधर्म केला म्हणटकूच तुमकां अधर्मानूच मारचे पडले कळ्ळे?” कृष्णान अशें म्हणटकच दुर्योधनान आनीक फुडें तोंड उगडले ना.
कृष्ण मागीर सगल्या पांडवांक घेवन परत वचपाक लागलो, इतल्यांत भीम आपली गदा घेवन परत दुर्योधना कडेन गेलो. दुर्योधनाचो जीव काडचे खातीर ताणें आपली गदा दुर्योधनाचे तकलेचे वयर उखल्ली. तो गदा दुर्योधनाचे तकलेर घालपाक इतल्यांत कृष्णान भीमाक व्हडल्यान उलो मारुन म्हणलें ‘भीमा, राव! ताचो जीव आकताक वचूंक फावो ना. ताका वळवळून वळवळून मरूं दी. ताणें ताचे सबंद जिणेंत तुमचे आड जीं जीं पापा केल्यांत तांची ताका बरी याद जावं दी. ताची अशी दशा कित्याक जाल्या ताचेर ताका विचार करूं दी. आसूं दी ताका थंयच! आनीक काय वेळान तो मरतलोच मागीर आताच ताका किल्याक सोंपयता? चल, या आमी!’ कृष्ण मागीर पांडवां सयत परत तांच्या शिबिरांत आयलो. दुर्योधनाक भीमान मारलो हें कळटकच पांडवांच्या उरिल्ल्या सैनिकां भितर खोस पातळ्ळी. झूज सोंपले तेन्ना तांकां परत घरा वचपाक मेळटले हे खोशेन ते आपआपल्या शिबिरांनी गेले.
दुर्योधन सोंपलो, पांडवांक जैत मेळ्ळें, ही खबर आतां सगळ्यांत पयलीं द्रौपदीक सांगूक जाय अशें कृष्णाच्या मनांत आयलें. ताणें धृष्टद्दुम्नाक झुजांत जिवे उरिल्ल्या सैनिकांक तांची बिदागी दिवन निरोप दिवपाक सांगलें. तो मागीर पांडवांक वांगडा घेवन उपप्लाव्य नगरांत गेलो. तांचे बाराबर सात्यकीय आशिल्लो. दुर्योधन आनी दुःशासनाक भीमान ताणें प्रतिज्ञा केल्ले प्रमाण मारून उडयले हें आयकून द्रौपदीच्या काळजाक थंडाय आयली. ते रातीं कडेन पांडव उपप्लाव्य नगरांत रावले आनी झुजाच्यो गजाली करीत करीत न्हिदले.
मुखार चलता
अनिल नायक
9049079789
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
