वेवसायीक गोंयकार वाडचे

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

गोंय सरकारान सेवा, वेवसाय, उपक्रम सुरू करतना गोंयकारांक प्राधान्य दिवप गरजेचें.

ख्यमंत्री डाॅ. प्रमोद सावंत हांणी वेर्णा संवसारीक एमएसएमई दीस कार्यावळींत प्लास्टीक बाटल्यो एकठांय करपी एका उद्देजका विशीं सांगलें. बाटल्यांचें रिसायकलींग करून तो वर्साक 22 कोटींची उलाढाल करता. फाटल्या 8- 10 वर्सांनी ताणें कोट्यांनी जोडल्यात. तेन्ना तरणाट्यांनी आवट आॅफ बाॅक्स विचार करून वेवसाय सुरू करचो आनी स्वताच्या पांयार उबें रावचें, असो उलोय तांणी मारलो. कमी भांडवल, थळावो कामगारवर्ग, पर्यावरणाची राखण आनी वाडटी मागणी मतींत घेवन तरणाट्यांनी वेवसायांत देंवपाक जाय. सोशल मिडिया वयल्या हे कार्यावळीच्या व्हिडियोचेर भोवतेकांनी टिका केल्या. ‘उच्च शिक्षण घेवन आमी कोयर वेंचपाचो?’, असोय कांय जाणांचो सूर दिसता. हांगाच आमी चुकतात. सादे – सादे वेवसाय करून आयज भायल्यांनी लाखांनी जोडल्यात, जोडटात… आनी आमी हातांतले एकेक वेवसाय सोडीत आसात. कारागिरी, परंपरीक वेवसायूय आमी भायल्यांक ‘समर्पयामी’ केल्यात…. आनी ते दिसता तो वेवसाय ‘स्वाहा’ करीत सुटल्यात. गोंयकार सुशिक्षीत, सुखवस्तू, संख्येन उणें आसात, हें मान्य, तरीय तांणी नोकरे फाटल्यान धांवनासतना स्वावलंबी जावप बरें न्हय?
सरकारान सेवा, वेवसाय, उपक्रम सुरू करतना गोंयकारांक प्राधान्य दिवप गरजेचें. कांय कामां खातीर गोंयकार मेळचे नात, ते वेवसाय आडवाद. एका गोंयकाराक शक्य ना जाल्यार चार गोंयकार वा सोसायटी, संस्था एकठांय येवन राज्य पांवड्या वयली सेवा सहज दिवंक शकता. मात दर्जो कायम तिगोवन दवरप गरजेचें. फाटल्या 15- 20 वर्सांत नवे व्हडले उद्देग, वेवसाय करपी गोंयकार झळकनात. घडये एखादो आडवाद आसत. 108 सेवा, कॅसिनो, स्मार्ट सीटी कंत्राटां, तारांकीत हाॅटेलां, सरकाराक सेवा दिवपी पुरवणदार, बिल्डर, कोयर पुंजावप….. असले वेवसाय सुरू करप गोंयकारांक शक्य ना? साबार येवजण्यो, सवलती, अनुदानां आसात, पूण तांची म्हायती तरणाट्यां मेरेन पावना. तरणाटे उद्देजकूच कित्याक राजकी फुडारी पसून व्हडले उद्देग एकहाती उबारुंक शकतात!
कोयर हो व्हडलो वेवसाय जाला. सरकार कोयर वेवस्थापनाचेर 600 कोटी रुपया वर्साक खर्च करता. ‘वेस्ट टू वेल्थ’ हे संकल्पनेचेर आदारीत उद्देग संवसारांत उबे जायत आसात. कितें करूं येता तरणाट्यांनी? ई- कोयर एकठांय करूं येता. फोन, लॅपटाॅप, टिव्ही, चार्जर, ईयरफोन हांचे मदलें तांबें, रुपें, लोखंडा सारके धातू मेळोवन पयसो जोडूं येता. फाटीं भजी विकात, असो सल्लो एका फुडाऱ्यान दिल्लो. दोतोरान बाजारांत बसून भज्यांचो घाणो कायलींतल्यान उसपीत रावचो, असो न्हय, तर बेरोजगार तरणाट्यान तें काम करचें, असो अर्थ घेवपाचो. सादी पाव- भाजी विकून, पणजे एकल्यान कितलें जोडलां, तें गोंयकारांक खबर आसतलेंच. भजीं, मिरची, च्या, शोर्मा, रस्सा आम्लेट, भेळपुरी विकप्यांचो गोंयकारांनी कित्याक आदर्श घेवचो न्हय? मोबायल फोन, संगणक दुरुस्त करप, एआयचे वर्ग घेवप, पोरणें फर्नीचर नवें करून विकप, ओलो कोयर एकठांय करून सारें करप, माडा पसून मेळपी वस्तूं पसूनय खूब कितें करूं येता. पोरणें कपडे रफू करप, शिंवप, हाॅटेलांक कड्डण, नुस्तें, भाजयो, फळांची पुरवण करपूय गोंयकारांक शक्य आसा. टायल्स, घराक रंग मारप, प्लम्बींग, वापरिल्लीं वा नवीं अभ्यासाचीं पुस्तकां भाड्यान दिवप शक्य ना? मेकअप, मेंदी, वाडदीस- लग्नांत नाच, गायन, कॅटरींग, टॅक्सी, बागायत अश्या वेवसायांत गोंयकार आसात. तांचो आंकडो आनीक वाडूंक जाय. खाणावळ, नुस्तें विक्रेंतूय भरपूर पयसो आसा. ह्या सगल्या वेवसायांक सरकाराची अर्थीक मजत मेळटा. जे- जे वेवसाय भायल्यांनी हातासल्यात, थंय- थंय नीज गोंयकारांक रिगप शक्य आसा. जाय ती फक्त जिद्द आनी मेहनत करपाची तयारी. उपरांत गोंयकार गिरायकांचो तेंको मेळपूय तितलेंच म्हत्वाचें!