भांगरभूंय | प्रतिनिधी
सघशाचेर एक फोटू परतून काडपाक मेळटा, मात व्हांवन गेल्लो वा बुडिल्लो एक जीव परतून हाडपाक मेळना. उदक, उजो, विजे कडेन केन्नाच खेळ करपाक जायना, गाडी वेगान वा सोरो पियेवन चलोवपाक जायना, पावसाच्या दिसांनी बुडटी, झाडां पडप, जीव, जिवाणीं हांचो धोको आसता, काळखांत हेडपाक जायना…. सगल्यांक सगलें खबर आसा. मात कानांत वारें घुसलें काय कसलेंच भान उरना. परिणाम तरणाट्याचो घात आनी घरच्यांक त्रास. फाटल्या सप्तकभरांत घसघशांचेर बुडून दोगांक मरण आयलां. ताचे पयलीं न्हंयेंत पडून चौगांचो जीव गेल्लो. अपघात तर चालूच आसात. पयर विर्डी – दोडामार्गाच्या वझरा सकला घसघशार आसतना न्हंयेचें उदक वाडिल्ल्यान सहलीक गेल्ले सांखळेचे स तरणाटे आडकून उरले. न्हंयांचेर गर्दी जावपाक लागल्या, बुडपाच्यो घडणुको वाडल्यात अशें मे म्हयन्यांत ह्याच स्तंभांत म्हणिल्लें. जुलय लागता म्हणसर घसघशांचेर घिट्टी पडटल्यो. वचात, पूण सांबाळून, अशेंय बरयिल्लें. तें सत्य जावंक लागलां. अजून जुलय, आॅगस्ट आसा. आयतारा वा सुटयेच्या दिसा ‘जिवाचो गोवा’ करपी पर्यटक आनी खाश्या गोंयकारांचो आंकडो खूब वाडला. पावसांत पयलीं नुस्तें, कुल्ल्यो धरपाक वताले, मात आतां न्हावपाक वचपाची परंपरा जाल्या. दुर्घटणा घडनात तो मेरेन बरें, पूण घडल्यार मागीर घरच्यांक सांसणाचें दुख्ख.
कालूच सरकारान द. गोंय आनी कुशावती जिल्ह्यांतल्या घसघशे, न्हंयो, तळयो, चिऱ्याखणींनी न्हावपाक, पेंवपाक दोन म्हयने बंदी घाल्या. पर्यटन मळाक लुकसाण जावचें न्हय, म्हूण गायडांच्या पालवान थंय वचपाक, ट्रॅकींग करपाक परवानगी दिल्या. मागीर उदक पळोवन पिशे जावपी पर्यटक, भुरगीं, तरणाटे हांचेर नियंत्रण दवरतलो कोण? पुलीस, सुरक्षा रक्षक थंय जायच. सोरो पियेवन कोण मस्ती करता जाल्यार ताका सोमतोच ताब्यांत घेवपाक जाय. पोरूं पयलीं बंदी घाल्ली, मागीर कांय मतदारसंघांनी ती फाटीं घेतिल्ली, अशें जावचें न्हय.
पावसान नेट धरलो काय पर्यटकांकूय नेट येता. मागीर रानांनी हेडपाक, न्हावपाक, सेल्फी, रिल्स काडपाक घसघशांची, न्हंयांची वारी सुरू जाता. शिकिल्ले तरणाटेय चुकी करतात. हे पिरायेचेर मेंदवांतली निर्णय घेवपाची तांक उणीं आसता. खिणा भितर खोस, थ्रील हाका म्हत्व दिवपी प्रवृत्ती तकली वयर काडटा. कांय जावचें ना, हो फाजील आत्मविस्वास आसता. तातूंत थंय चलयो आसल्यार मागीर पेंवक येनाशिल्लो पसून शेवटो कसो उदकांत फडफडटा. पियर प्रेशरूय आसता. सगले इश्ट मजा करतात, आपूण फाटीं उरपाक नाका, ही भावना बुद्धीचेर जैत जोडटा. तातूंत सोशल मिडिया खातीर व्हिडियो, रिल्स करपाची पद्दत सुरू जाल्या. कसलीय गजाल करतना न्हंय, घसघशाचो अदमास घेवपाक जाय. हें टाळप शक्य आसा. सोरो पियेवन वा ड्रग्स घेवन उदकांत देंवचें न्हय. बंदी आसा वा शिटकावणेचे तक्टे आसात, मानगीं आसात त्या जाग्यांचेर तर वच्चेंच न्हय. इश्ट करता म्हूण आपूणय करचें न्हय, कोणाक इंप्रेस करपाक उदका कडेन आगळेंच धाडस करचें न्हय. पंचायत आनी सरकारानूय धोक्याच्या घसघशे आनी न्हंयांचेर कडक बंदोबस्त दवरूंक जाय. सीसीटीव्ही, ड्रोनाचो वापर करूंक जाय. मस्ती करपी पर्यटकाक, जांव तो मागीर गोंयकार, ख्यास्त ही जावपाकूच जाय.
सैमाक खूब शक्त आसता. ताका आव्हान दिवपाचो यत्न कोणेच करपाक जायना. सैमांत रंगून फक्त आनंद घेवपाचो. ताचो आदर करपाचो. थंय मस्ती उपकारना. राज्य पर्यटनाचेर चलता. थळावे वेवसाय, टॅक्सीकार, हाॅटेलां, खाणां- जेवणाचेर परिणाम जावं येता म्हूण पावसाळी पर्यटनाक सरकार खूब फावटी सैल सोडटा, अशें जाणकारांचें मत. लोकांकूय निर्बंध पसंत पडनात. पूण मरणां आडावप हें सरकाराचें पयलें कर्तव्य. म्हणटकच कठोर जावचेंच पडटलें.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
