तंत्र- तत्वबोध : एक मोगाची भाशा

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

तंत्र- तत्वबोधांत भैरव हें एक खाशेलें उतर आसा, जाचो अर्थ ‘पलतडी गेलो’ असो जाता. म्हणल्यार जो अध्यात्मीक नदरेन ह्या विश्वाच्या पेल्यान गेला तो भैरव.

तंत्र- तत्वबोध हो शिव आनी देवी हांचे मदलो संवाद. देवी प्रश्न विचारता आनी शिव जापो दिता. तो गुरु आनी शिश्य हांचे मदलो न्हय, तर तो दोन मोग्यां मदलो संवाद. आनी तंत्र शिटकावन दवरता की गुरु आनी शिश्य ह्या दोगांय मदीं मोग आसले बगर खरेलें विद्यादान घडना म्हूण.

म्हण्टकीच ही मोगाची भाशा. शिश्याच्या मनाची आवतिकाय मोगभरीत आसूंक जाय. तुका शिश्य जावपाक तूं खासा बायल आसपाची गरज ना. पूण तुजी ग्रहणशीलताय स्त्रित्वपूर्ण (Feminine) आसूंक जाय. जेन्ना देवी विचारता तेन्ना नारीवृत्ती विचारता. ह्या स्त्रित्वपूर्ण वृत्तीचेर इतलो भर कित्याक?

दादलो आनी बायल हीं निखटीं कुडीचे नदरेंतल्यानूच खेरीत नात. तीं मानसशास्त्रीक नदरेंतल्यानूय भिन्न आसात. केवळ लिंग होच तांचे मदलो भेद न्हय. मनोविज्ञानीक नदरेंतल्यानूय तांचे मदीं वेगळेंपण आसा. 

अस्तुरेची ग्रहणशक्त म्हणल्यार गर्भाशयाचे ग्रहणशीलते वरींच. भितर मेरेन घेवपी आनी इतलेंच न्हय, खूब कितें- कितें आसा. नारी निखटी भितर घेना. ज्या खिणाक ती भितर घेता त्याच वगतार तिणें भितर घेतिल्ली गजाल तिचे कुडीचो वांटो जावन रावता. ती भुरगें घेता. ज्या खिणाक तिका गुरवाचार येता, त्याच खिणाक तें बालक ते स्त्री कुडीचो वांटो जाता. तें परकी उरना. भायलें जायना.

शिश्या कडेन गर्भाशया वरीच ग्रहण क्षमताय आसूंक जाय. जें कितें आत्मसात जाता तें निखटें सुकें गिन्यान कशें उरुंक फावना. तें ताचे भितर वाडूंक जाय. तें ताचे भितर रगत आनी हाडां जावन रावूंक जाय. हे वाडीक लागून तो बदल जाय. ताचे भितर परिवर्तन जावंक जाय, हेच खातीर तंत्रान ही माण्णी आपणायल्या. जण एक तंत्र तत्वबोध देवीन प्रश्न विचारून आनी शिवान ताका जाप दिवन सुरू जाता. देवी शिवाची धर्मपत्नी. ताचें बायल आंग.

हेच खातीर तंत्र- तत्वबोध मोगाच्या भाशेंत बरयलां. आतां मोगाची भाशा म्हणल्यार कितें हें पळोवया. भाशा दोन तरांच्यो आसतात. तर्कीक आनी मोगाची भास. आनी ह्या दोनां भितर मुळावो फरक आसा. तर्कीक भास ही आक्रमक, झगडाळ, जबर आसता. हे भाशेचो केंद्रबिंदू अहंकार वा हांवपण हो आसता. मोगाची भास पुराय वेगळी आसता. ‘म्हाका म्हज्या अहंकाराचे कांयच लागना. म्हाका फक्त तुजी काळजी’ ही ते भाशेची भावना आसता. भाशेची भास तुजे भितर परिवर्तन घडपाक तुका मजत करता.

विज्ञान म्हणल्यार चेतना. आनी तंत्र- तत्वबोधांत भैरव हें एक खाशेलें उतर आसा, जाचो अर्थ ‘पलतडी गेलो’ असो जाता. म्हणल्यार जो अध्यात्मीक नदरेन ह्या विश्वाच्या पेल्यान गेला तो भैरव. देखून शिवाक भैरव आनी देवीक भैरवी म्हण्टात. दोगांय द्वैतवादाच्या पयल्यान गेलीं. आमच्या अणभवा प्रमाण फक्त मोगा वरवींच दिश्टावो घडूंक शकता. हेच खातीर मोग हेंच तंत्रीक तत्वबोधाची बुदवंतकाय प्रदान करपाचें मुळावें साधन. आमची प्रचिती आमकां सांगता कीं फक्त मोगूच द्वैतवादा पेल्यान वचूंक शकता म्हूण. जेन्ना दोग मोगमय मनीस खोलांत खोलांत वतात तेन्ना ते दोग आसात म्हणपाचे उणे आनी एकच आसात म्हणपाचे अदिक दिसता. आनी एका तेमकार ते एका बिंदू लागीं पावतात, जंय ते वयलेचाराक जरीं दोन कशे दिसले आसले तरींकय भितरल्यान ते एकूच उरतात. ते द्वैत हुपतात.

तंत्र तत्वबोध हें अस्सल विज्ञान. ताचो धर्मा कडेन इल्लोय संबंद ना. तंत्र धर्माक एक समाजीक गरज अशें मानता. जेन्ना तूं बरो ना जाता तेन्ना तूं हिंदू आसा वो मुसलमान आसा हातुन कांयच फरक पडना. तंत्र- तत्वबोध नीतिनिरपेक्ष (amoral) आसा.

मूळ लेखक : ओशो

प्रदीप लवंदे 

9923292022