इंधनाची बचत हीच राष्ट्रसेवा !

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

मात, भारता सारक्या देशाक इंधनाची बचत केले बगर पर्याय ना.

इझ्रायल आनी अमेरिकेन इराणां वांगडा झूज सुरू केल्ल्यान इंधनाचो उणाव जाला. अदीं मदीं झूज बंद आसता, मात एकमेकांचेर शेक गाजोवपाक तें परतून चालू जाता. हाचो फटको बसता इराणाचेर, इंधना खातीर अवलंबून आशिल्ल्यांक. आमी स्वता इंधन निर्मिती करतात, पूण तें आमकां पावना. म्हणटकच इराण, रशिया आनी हेर आखाती देशां कडल्यान तें आयात करचें पडटा. झुजाक लागून होर्मुझ उदका मार्ग इराणान बंद केला. तो आपली परवानगी घेतले बगर टँकर बोटी सोडिना. ताका लागून पुराय संवसाराचेर इंधनाचें संकश्ट आयलां, अशें म्हणल्यार जाता. जे उदक, वत, वारो वापरून वीज तयार करतात आनी पेत्रोल, डिझलाक पर्याय म्हूण ती वापरता, जांची लोकसंख्या उणी आसा, जे देश गिरेस्त आसात, तांकां व्हडलोसो फरक पडना. मात, भारता सारक्या देशाक इंधनाची बचत केले बगर पर्याय ना. सरकारी कर्मचाऱ्यांनी भौशीक येरादारीचो वापर करचो, एकाच थळाचेर वतात जाल्यार एकठांय वच्चें, सरकारी गाडयांचो काटकसरीन वापर करचो, आॅनलायन बसका घेवच्यो, अशें परिपत्रक सरकारान काल काडलां. मात हें खरपणान पाळपाक जाय. आतांच न्हय, तर फुडल्या वर्सा, ताच्या फुडल्या वर्साय..! कारण राष्ट्रीय संपत्तीची बचत करप ही नीज भारतीयाची लागणूक!
इंधन सांबाळून वापरूंक सांगलां, कारण ताची आयात उणी जाल्या. गोंयांत सध्या पेत्रोल 100 रुपयांक तेंकलां. जितलें कमी वापरता, तितली ताची आयात करपाक नाका. देखून सरकारान आपल्या अधिकाऱ्यांक, कर्मचाऱ्यांक ही सुचोवणी केल्या. सगल्यांनी बचत करपाक जाय. कारण आयज स्कुटर वापरपी लाखांनी गोंयकार आसात. दोन- अडीचशें मिटरां वयल्या दुकानांत वचपाक पसून ते गाडी भायर काडटात. इंधनाची बचत ही फक्त पयशांचीच न्हय, तर देशाच्या फुडाराची बचत. सरकारी इंधन हें लोकांच्या घामाच्या पयशांतल्यान येता, ताचो वापर जापसालदारकेनूच जावंक जाय. कारण आयज वांचयिल्लो इंधनाचो दरेक थेंब फुडाराचे पिळगे खातीर उर्जा थारतलो. सरकारी गाडयांचो वापर फक्त खात्याच्या कामाकूच न्हय, तर कांय अधिकाऱ्यांच्या घरच्या कामां खातिरूय जाता, अशें म्हणल्यार कोणाक वायट दिसचें न्हय. खंयच्या खात्याक कितलें इंधन लागता, ताची आंकडेवारी सरकारान नेमान घेवंक जाय. इंधन वाटावल्यार पर्यावरणाक पसून फायदो जातलो.
बचतीचे बरेच मार्ग आसात. एकेच कडेन काम आसल्यार नियोजन करून एकठांय वचूं येता. प्रत्येकाक वेगळी गाडी व्हरपाची गरज ना. ल्हान अंतरा खातीर पोस्टमना प्रमाण सायकल वापरूं येता वा दुचाकी. पणजे, म्हापशें, मडगांव शारांत सायकलीन सहज भोंवपाक मेळटा. आतां तर ई- बसी आसात. खरें म्हणल्यार हाचे मुखार सरकारान ई- कारुच घेवची. वैयक्तीक कामां खातीर गाडी नाका. नेमान सर्व्हिसींग जाय. आॅनलायन बसका गरजेच्यो. त्यो केल्यार प्रवास उणो जातलो, इंधन उरतलें आनी वेळूय वांचतलो. गाडयेक जीपीएस, डिजिटल लाॅगबूक जाय. तें नेमान तपासपाक जाय.
सरकारी कर्मचारी, अधिकाऱ्यांक हें परिपत्रक मान्य जातलें काय तो म्हत्वाचो प्रस्न. तांकां तें बंधन कशें दिसूं येता. कारण थोड्यांक सरकारी गाडयो वापरपाची संवय जाल्या. पूण, मंत्री, वरिश्ठ अधिकाऱ्यांनी स्वता उदाहरण घालून दिल्यार, बाकीचें तें स्विकारपाक शकतात. इंधनाचो कोण गैरवापर करता, जाल्यार ताका आडावप हें राष्ट्रहिताचें काम. इंधनाची बचत जाल्यार सरकारी खर्च उणो जातलो. प्रदुशण उणें जातलें. आयातीचेर अवलंबून रावचें पडचें ना. पार्किंगाचो प्रस्न सुट्टलो. येरादारीचेर ताण येवचो ना. खंयचोय बुन्यादी सुवाळो, उक्तावण जाता, कार्यावळीक राज्यपाल, 3 खात्याचें मंत्री, अधिकारी बी वतात, तेन्ना 30 गाडयो व्हरचे परस चार एसी ई- बसी व्हरप केन्नाय बरें. खरें न्हय?