आत्महत्या काय पळवाट ?

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

जें जावपाचें आसा तें आयच्या दिसा परस बरेंच आसतलें ह्या सकारात्मक विचारांनी आमी फुडें पावलां घालचीं, एक नवी सुरवात करची.

आमचें जिवीत म्हळ्यार‌ एका नाटकाची रंगमाची, आनी रंगमाची म्हळें की‌ तातूंत कलाकार हे आयलेच. ह्या नाटकांत एक असोय पात्र आसता जाका आमी मुखेल पात्र अशें म्हणटात. आमी हें नाटक बरयतना ह्या कलाकारांक धरुनच आमचाे पुराय नाटकाचो सार उबो करतात. मात अचकीत हें पात्र वितळ्ळें जाल्यार ? फुडें कितें? कशें जातलें? कोण करतलो? आमच्या नाटकाचें कितें? रंगमाची उबी केल्ली ताचें कितें?
जाणां हांव रंगमाची हें एक काल्पनीक उदाहरण, मात अशेच प्रसंग जेन्ना आमचा व्यक्तीगत जिवितांत घडटात, आमी थारायलां तें जायना तेन्ना आमी कित्याक फाटीं-फुडें जातात काय? ‘पुरो!, म्हज्यान आनीक जायना’, ‘म्हाका आनीक मुखार फुडार दिसना’, ‘म्हजें कांयच बरें जावपाचें ना’, ‘म्हज्या जिवितांत सकारात्मकता नाच्च’, ‘केल्लें सगलेंच उदकांत’, ‘नाटक आनीक रंगचेंच ना’ अशे एक न्हय जाल्यार कितलेशेच नकारात्मक, वायट वृत्तीचें चिंतन आमकां छळपाक लागतात.
हातूंत समाधान सोदून काडचे परस, आमकां जीव दिवप हो एक सामको सोंपो मार्ग असो दिसता. जशें की आमीं आमचें जिवीत सोंपयल्यार रंगमाचयेर नाटक बेस-बरें रंगतलें. आमी युवा, आमच्या देशाचो फुडार जावन लेगीत आमी स्वताक इतलें मोव करून घेतलां की एक कसलीय बारीक गजाल आमकां जाय तशीं जाली ना, जाल्यार आत्महत्या हो एकूच उपाय म्हूण नाका जाल्लो निर्णय घेवपाक फुडें सरतात. जीव आमचो इतलोच सवाय अशें दिसता जाल्यार जीव दिवचे पयलींचे आठ दीस तरी त्या मनशान गोंय वैजकी म्हाविद्यालयाच्या आपत्कालीन वॉर्डांत वचून बसचें. चड कांयच ना, मात जिविताचे मोल लेगीत आमकां कळ्ळें जाल्यार खूब.
तशेंच आवयन पोटांत सांबाळिल्लें कोत, बापायन आमकां घडोवपाक केल्ले कश्ट वा त्या शंबर मनशां मदीं त्या एका मनशान जाणें तुमकां पळोवन आपलें बळगें वाडयिल्लें, तुमचे इश्ट जें जाण्टे जायसर तुमच्या वांगडाची सपनां सजोवन आशिल्ले, आनी हेर लोक, ज्या लोकांक तुमचे भितरलीं जिवितांत झुजपाची तांक दिश्टी पडिल्ली, अश्या सगल्या लोकांचें हें माथ्यार आशिल्लें रीण पयलीं फारीक करचें. आत्महत्या करून सगल्या प्रस्नांच्यो जापो मेळप वा सगलें विस्कळीत जाल्लें सुरळीत जाल्लें जाल्यार संवसारांतलो प्रत्येक मनीस आयज हेंच करून मेकळें जावपाचे. मुळांत भुरग्यांक जल्म दिवपाक जावपी त्रासाचो विचार करून आमचे आवयन आमकां जल्म दिवपाचो निर्णय घेवंक नाशिल्लो जाल्यार?
ए.पी.जे.अब्दूल कलाम हांणी जाय तीं साधनां ना म्हूण आपूण रॉकेट तयार करपाचें सोडून आत्महत्या करपाचो निर्णय घेवन तशें केल्लें जाल्यार आमकां आयज इस्रो पळोवंक मेळपाचो? सिंधूताई सकपाळ हें अस्तुरेचें उदाहरण आमी घेवं येता. तिचेर घरांत सोशण जावन, तिका तिच्या घोवाची साथ नासून लेगीत एके चलयेक गोठ्यांत जल्म दिवन, ताका दोतोर करून आपूण भुरग्यां खातीर तांची आवय जाली काय ना? त्रास जाता म्हूण आत्महत्या केल्ली जाल्यार संवसाराचे नदरेक केन्नाच येवची नाशिल्ली.
आयज घराबो ल्हान जायत गेला. घरांत पयलीं भशेन पंदरा-वीस लोकांनी भरिल्लीं घरां फक्त आमकां सणां-परबांक दिश्टी पडटात. पालक कामा निमतान घरा भायर आसतात, सांजे वेळार पुरो जावन आयिल्ल्यान आनी दुसऱ्या दिसाचे तयारेन तांची रात वता, आनी भुरग्यां कडेन उलोवपाचें थंयच उरता. भुरगींय स्मार्टफोनांत रिल्स पळोवन, तातूंत आनीक नकारात्मक वृती आपले कडेन ओडटात आनी माथ्यार वजें जालें की मागीर “आत्महत्या”.
पूण मागीर हे अशे विचार आयल्यार कितें करचें? कोणा कडेन उलोवप? जाप खूब सोंप्पी आसा, जशीं आमी दुयेंत पडलीं की दोतोरांक मेळटात, तशेंच ह्या मनांत येवपी वायट विचारांचो नियाळ करपाक तज्ञ आसात, आमी तांची मजत घेवं येता. सरकाराची ‘आत्महत्या प्रतिबंधक हेल्पलायन’ जी चोवीस वरां उक्ती आसता, थंय एक फोन करून थंय आशिल्ले प्रशिक्षीत मानसशास्त्र म्हळ्यार ‘सायकॉलोजिस्ट’, तांचे कडेन उलोवन प्रसंगांक तोंड दिवं येता. कांय वेळार सगलेंच आमच्या हातांत नासता. कांय वेळार आमकां बसचें पडटा, केन्नाय आमी पडटात, मात जें जिद्दीन आमी उठून उबीं रावतात तीं आमची खरी पारख.
ताकाच लागून सांगतां, सगलें सोडून दिवचे परस प्रयत्न करचो. एका क्षेत्रांत कांय येस मेळना जाल्यार दुसऱ्या क्षेत्रांत उडी मारप. शंबर रुपया मेळटात थंय धा मेळटले, मात ते कश्टान जोडिल्ले दुडू लाख मोलाचे आसतले. तुमचें स्वताचें, जें जावन गेलें ताका पोशावन दवरचे परस, जें जावपाचें आसा तें आयच्या दिसा परस बरेंच आसतलें ह्या सकारात्मक विचारांनी आमी फुडें पावलां घालचीं, एक नवी सुरवात करची. कारण खेळाच्या निमाणें ओव्हरींत, निमाण्या बॉलांत लेगीत स रन काडून भारत क्रिकेट जिखला हां! जिविताक तोंड दियात, तें तुमकां रंगीत रंगमाची भेटयतलें.

अॅड. सायली शा. कवठणकार
8411982774