भांगरभूंय | प्रतिनिधी
पत्रकारितेक जर समाजसेवा आनी खरेपणाचो वांगड मेळ्ळो जाल्यार गांव वाठारांतलो पत्रकार आपल्या वाठारांतल्या बदलाचो एक बळीश्ट खांबो जावं शकता.
प्रसार माध्यम – 7
गांवगिऱ्या वाठारांतलो पत्रकार (बातमीदार, कोरेस्पॉन्डंट) हो फकत खबरो पावोवपी एक मनीस न्हय; तो आपल्या गांवाचो, तालुक्याचो आनी पुराय समाजाचो एक जिवो आवाज आसता. शारांतल्या व्हड- व्हड घडणुकां परस गांव वाठारांतल्यो समस्या, उदरगतीचीं कामां, शेतकारांचे प्रस्न, शिक्षण, भलायकी, उदक, रस्ते, भ्रश्टाचार, गैरकारभार वा समाजीक बदल हांची म्हायती लोकां मेरेन पावोवपाचें म्हत्वाचें काम हो पत्रकार करता. देखून, एक बरो ग्रामीण पत्रकार जावपा खातीर कांय खाशेले गूण, कुशळाय आनी योग्य नदर आसप चड गरजेचें.
1. बारीकसाण जाय
सगळ्यांत पयलीं, गांवां वाठारांतल्या पत्रकारा कडेन बारीकसाणेन पळोवपाची आनी निरिक्षण करपाची तांक आसूंक जाय. एका साद्या मनशाक जी गजाल एकदम सादी दिसता, तिच्यांतल्यान बातमी सोदून काडपाची कुशळाय पत्रकारा भितर आसप गरजेचें. देखीक:
* गांवांतले शाळेंत शिक्षक नासप वा शिकोवपाची वायट स्थिती. * बालवाडी वा आंगणवाडी बंद आसप. * गांवांतली उदकाची टंचाय. * रस्त्यांचेर पडिल्ले व्हडले खळगे आनी ताका लागून जावपी अपघात. * आडोळ्या पावसान, हुंवारान, रोगान शेतकारांच्या पिकांचें जाल्लें नुकसान.
ह्यो सगळ्यो गजाली जर योग्य आनी प्रभावी तरेन मांडल्यार, तांची एक व्हडली बातमी जावं शकता आनी प्रशासनाक ताची दखल घेवचीच पडटा.
2. बातमेचे मार्ग आनी संबंद
ग्रामीण पत्रकाराक बातम्यो मेळोवपा खातीर सदांच लोकांच्या संपर्कांत रावचें पडटा. ताचे खातीर ताचे म्हत्वाचे “न्यूज सोर्स” अशे आसतात:
* शाळा, ग्रामपंचायत, पालिका. * पुलीस स्टेशन आनी न्यायालय. * मुळावें भलायकी केंद्र, हाॅस्पिटल, कृशी कार्यालय वा हेर खंयचेय सरकारी कचेरी.
* समाजीक संस्था, बाजारपेठ, राजकी कार्यक्रम आनी धर्मीक उत्सव. * गांवांतले विचारी, उच्च शिक्षीत नागरिक.
सरकारी अधिकारी, शिक्षक, पुलीस, दोतोर, सरपंच, नगराध्यक्ष, समाजीक वावुरपी, खेळां क्बलांचे वांगडी, महिला मंडळांच्यो वांगडी आनी सामान्य नागरिकां कडेन बरे संबंद दवरल्यार बातम्यो घरांत बसून मेळटात. कारण आतां सोशल मिडिया फाॅर्मांत आसा. पूण वयल्या लोकां कडेन संबंद दवरतना पत्रकारान कोणाचोच ‘खास मनीस’ (चमचो) जावंक फावना. निश्पक्षताय, तटस्थपण आनी प्रामाणिकपण सांबाळप सामकें गरजेचें. पत्रकाराच्या फाटल्यान ताचे विशीं कोण वायट उलोवचो ना, इतलो तो बरो मनीस आसपाक जाय.
3. शांत ससव आनी आधुनीक तंत्रज्ञान
गांवां वाठारांतल्या पत्रकाराचो सभाव हो शांत, संयमी आनी लोकांचे वटेन ओढ आशिल्लो आसूंक जाय. तो नम्रपणान उलोवपी, विश्वास पाळपी आनी खंयचीय गुप्त म्हायती सुरक्षीत दवरपी आसूंक जाय.
* पत्रकाराने सतत वाचन करूंक जाय. नवे कायदे, सरकारी येवजण्यो, शेती, शिक्षण आनी समाजीक प्रस्न हांचो खोलायेन अभ्यास दवरप गरजेचें. राज्य वा राष्ट्रीय पांवड्या वयले दोन प्रस्न घेवन चार लोकांक ते विचारून संवाद वार्तापत्र करूं येता.
* मोबायल पत्रकारिता : आयच्या डिजिटल युगांत स्मार्टफोनाचो बरो वापर करप गरजेचें. फोटो काडप, व्हिडिओ शुटिंग, सोशल मीडियाचो वापर आनी सादें व्हिडिओ एडिटिंग हांची म्हायती आसल्यार बातमी रोखडीच लोकांच्या काळजांत पावोवंक मेळटा.
4. स्वतंत्र संशोधन आनी विशेश बातम्यो
आज बरेच ग्रामीण बातमीदार पुरायपणान मुखेल शारांतल्या खबरापत्रांच्या वृत्तसंपादकांचेर आदारून आसतात. ताणें सांगलें जाल्यारुच खाशेली स्टोरी बरयतात. तांणी सदांच दुसऱ्यांचेर आदारून रावंक फावना.
* गांवगिऱ्या पत्रकारान स्वता संशोधन करून, म्हायती एकठांय करून आनी वेगवेगळ्या लोकांच्यो मुलाखती घेवन स्वतंत्रपणान विशेश बातम्यो तयार करूंक शिकूंक जाय.
* गांवांतल्या खंयच्याय एका व्हड प्रस्नाचेर बारीकसाणेन अभ्यास करून ताचेर एक लेख- माळ सुरू करूं येता. देखीक : गांवांतली बेरोजगारी, तरणाट्यांचे प्रस्न, आदलो आनी आतांचो गांव, गांवांतले व्हडले मनीस आनी हेर विशय.
5. समाजाक विचार करूंक लावप
खरो ग्रामीण पत्रकार तोच, जो फकत घडणूक सांगना तर समाजाक विचार करूंक लायता. ताणें फकत “कितें घडलें?” हें सांगचें न्हय, तर “हें कित्याक घडलें?” आनी “ताचो लोकांच्या जिविताचेर कितें परिणाम जालो वा जातलो?” हेंय मुखार हाडूंक जाय. पत्रकारितेक जर समाजसेवा आनी खरेपणाचो वांगड मेळ्ळो जाल्यार गांव वाठारांतलो पत्रकार आपल्या वाठारांतल्या बदलाचो एक बळीश्ट खांबो जावं शकता. यत्न केल्यार कितेंच अशक्य न्हय.
– सत्यवान
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
