भांगरभूंय | प्रतिनिधी
लेखक तुमचे भेटीक ह्या उपक्रमांत 23 एप्रील जागतीक पुस्तक आनी कॉपीरायट दीन ह्या निमतान गोंयाच्या एका गांवांतल्या स्कुलांत सातवेच्या वर्गांत कोंकणीच्या तासाक गोंयचो फामाद, कोंकणी कवी, लेखक. अ. भ. काटकार हांकां आमंत्रीत केलें. वर्गांत मुख्यध्यापकाच्या हातांतल्यान वर्ग शिक्षकाचे उपस्थितींत आनी वर्गांत जाशिल्ल्या शिश्यांचे हजेरींत भो. लेखकाचो सन्मान केलो आनी लेखक तुमचे भेटीक ह्या उपक्रमांची सुरवात जाली. मुख्यध्यापकान आनी बाकिच्या शिक्षकांनी आपआपली बसका घेतली, भुरग्यांनी टाळयो वाजोवन लेखकाक येवकार दिलो, लेखक उलोवंक लागलो.
नामस्कार!! माचयेर बाशिल्ल्या मानेस्त शिक्षकांक, सामकार बाशिल्ल्या पालकांक, आनी म्हज्या मोगळ इश्टांक म्हजो मायेमोगाचो नस्कार! हांव तुमचो इश्ट अवीन भरत काटकार!!
म्हज्या मोगाळ माणकुल्या-माणकुल्या भुरग्यांनो, आयज हांव तुमकां कांय खूब गरजेच्यो गजाली सांगूक आयलां! हय खास तुमचे खातीर, हांव खंयचे संस्थेचो फुडारी न्हय, देखून म्हाका भाशण दिवंक जमचे ना, तुमच्याच सारको हांवूय एक सादाण मनीस, तुमी स्कुलांत शिकतात, वाचन करतात, बरयतात. तसोच हांवूय बी, खूब वाचन करता! कथा, कवीता, नाटकां बरयता, पूण सांगपाचें इतलेंच की…
तुमी आयचीं भुरगीं फाल्यांचो फुडार, भविश्य आमच्या देशाचें. आयज तुमी खूबा खूब शिकून एक, दीस व्हड मनीस जातले, थोडे शिक्षक जावन फुडाराक भुरग्यांक शिकयतले, दोतोर जावन दुयेंतींची सेवा करतले, आदवोगाद जावन, खरो न्याय करतले, इजनेर जावन देशाचो विकास करतले, शास्त्रज्ञ जावन चंद्रार पसून पावतले, पूण हें सगलें शक्य जावपाक तुमकां खूब खूब शिकचें पडटलें, वाचन करचें पडटलें, बरोवचें पडटलें. ते खातीर तुमकां खूब काश्ट करचें पडटलें! ‘ कश्टाचें फळ हें अमृतावरी गोड आसता! पूण आळशी मनशाक तें काजऱ्या वरीं कोडू लागता!! ताका लागून म्हणात बरे शिकात. शिक्षक, दोतोर, आदवोगाद जायात पूण ताचे पयलीं एक बरो मनीस जायात, दुसऱ्याक मजत करात, वडिलाक मान दियात, आवय भाशेचो मोग करात, आमच्या देशाचो अभिमान राखात, आमची संस्कृती सांबाळात बरे संस्कार आपणायात.
‘बरे संस्कार होच एक पुरस्कार’ हें जाणा जायात. आमचे मदीं आयज हांगा कांय पालकूय उपस्थीत आसात, आनी शिक्षकूय आसात! पालक शिक्षक. हे भुरग्यांचे भविशकार. भुरगें हें मातयेच्या गुळ्या भशेन आसता. ताका जसो आकार, दिता तसो तो घडटा, आवय बापूय आपल्या भुरग्या खातीर संस्काराचो एक साचो जावन आसा. गुरू हे गिन्यान दिवपी, ते जावन आसा भुरग्यांच्या गिन्यानाची चावी! तेच चावयेंत भुरग्याचे नशीब उगडटां. जांकां हें समजला ते आयज सुखी आसा आनी जें समजूंक ना ते आयजूय रडटा! शिक्षणीक संस्था ही गिन्यानाचें घर, आनी एक बरो घराबो हो संस्काराचो संवसार! जो भुरगो या गिन्यानाच्या घरांत आनी संस्काराच्या संस्कारांत आपलें जिवीत सारता तो भुरगो केन्नाच फाटीं उरपाक ना हो म्हजो विस्वास.
भीक मागून हक्क मेळनात आपको हक्क झगडून घेवचो पडटा, शिक्षण हो हक्क जण एकल्याचो तो हक्क जण एकल्याक दिवचो आसता. शिक्षण केन्नाय घेवं येतो, ताका वयाचें बंधन ना. शिक्षण हें पयलें पावल गिन्यानाचें ताका जातीचो संबध ना! चली अासूं वा चलो शिक्षण हें सगल्यांकूच दिवचें. शिक्षण म्हणल्यार देवी सरस्वतीचे तें देणें सगल्यांक दिवचें.
देव बरें करूं,
इतलें सांगून लेखकान आपली दोन उतरां सोंपयलीं!.
अविनाश कुंकळकार
7875237830
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
