कर्ण- पर्व आनी कृष्ण

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

कृष्णायण

(अश्वत्थाम्याक आपल्या बापायक पांडवांनी कसो मारलो हें कळटकच तो पिसावलो. ताणें मागीर पांडव सैन्यांची दैना दैना केली. पूण हें मात खरें की द्रोण मेल्ल्यान कृष्णान पांडवांचें जैत मात्शे सोंपे करुन सोडिल्लें… आतां मुखार…)

भीष्म, द्रोण आनी कर्ण हांच्या नेटार दुर्योधन पांडवां आड झूज करपाक तयार जाल्लो. झुजाची सुरवात जाले उपरांत धा दिसां भितर भीष्म घायाळ जावन शय्येचेर पडिल्लो. आनी आतां झुजाच्या पंदराव्या दिसा धृष्टद्युम्नान द्रोणाक मारून उडयलो. आतां उरिल्लो एक कर्ण. दुर्योधनान द्रोणाचे सुवातेर कर्णाक मुखेल केलो. कर्ण मुखेल जायना फुडें कौरव सैन्या भितर एक नवीन उर्बा निर्माण जाली. दुसरे वटेन झुजाच्या मळार आतां भीष्म आनी द्रोण नाशिल्ल्यान पांडव सैन्यांकूय नेट आयिल्लो. कृष्णाचे तकलेर मात नवीन पेंच आयिल्लो. व्हड तकली लडोवन ताणें पांडवा मुखार आशिल्ली भीष्म आनी द्रोणाची आडखळ ना केल्ली. आतां कर्णाक कसो सोंपोवचो हाचो कृष्ण विचार करपाक लागलो. कर्ण कुशळ धोणूर्विर आशिल्लो. तो झुजाच्या मळार जितलो वगत आसतलो तितलो वगत जैत पांडवां सावन पयस आसतलें हें कृष्णाक खबर आशिल्लें. झुजाच्या सोळाव्या दिसा अर्जुनाचो रथ आमडींत आसतना कृष्ण कर्णाचोच विचार करतालो.

कर्ण झुजाच्या मळार आयलो तो सांवार आयिल्ले भशेनूच. ताका ताच्या इश्टाक, दुर्येधनाक आपलो पराक्रम दाखोवपाक जाय आशिल्लो. ताणें सोडिल्या बाणांनी पांडवांचे सैनीक हुमले कशें मरुंक लागले. पांडव सैन्याची वाट लागता ती पळोवन कर्णाक आडावपाक नकुल आनी सहदेव फुडें सरले. पूर्ण कर्णान त्या दोगांयची द‌शा- दशा करून सोडली. शेवटाक कर्णान त्या दोगांकूय दोरयेन बांद‌ले. म्हाका अर्जुनाक मारूंक जाय तुमकां मारून कांय उपेग ना अशें म्हणून कर्णान तांका थंयच सोडले आनी फुडें गेलो. नकुल आनी सह‌दे‌वाक कर्णान सामकी लज करून सोडिल्ली. करणाचो तो पराक्रम पळोवन कृष्णाची चिंता आनीक वाडली.

दुसरे दिसा कृष्ण जेन्ना अर्जुनाचो रथ घेवन कुरूक्षेत्रार पावलो तेन्ना ताका पांडवांचों मामा, मद्र देशाचो राजा शल्य कर्णाच्या रथार सारथी म्हणून बशिल्लो दिसलो. शल्य कृष्णा भशेनूच खूब कुशळ सारथी आशिल्लो. कर्णान ताका आपल्या रथाचो सारथी केला हाचो अर्थ कर्ण कितें तरी आपल्या मनांत थारावन झुजाच्या-मळार आयला हें स्पश्ट कळटाले. आयज कर्णा मुखार अर्जुन लेगीत तिगचो ना, हें कृष्णाक जाणवलें. कर्णाक सोंपोवपाक कितें उपाय सोदून काडचो हेंच ताका लक्षांत येना जालें.

पयल्याच धपक्यांत कर्णान पांचालाच्या पांच राजकुंवरांक मारुन उडयले. मागीर ताणें युधिश्टीराचेर बाणार बाण सोडून ताका बेसुद्ध केलो. कर्णान ताची आनीक लज वच्ची न्ही हे खातीर युधिश्टीराच्या सारथ्यान ताचो रथ परत शिबिरांत व्हेलो. दुसरे वटेन भीमान दुर्योधनाच्या आनीक कांय भावांक मारुन उडयल्ले. त्या बोवाळांत भीमाच्या चपक्यांत दुःशासन सांपडलो. ताका पळयना फुडे दुशासनान फांशांच्या खेळा वेळार द्रौपदीची बेअबरु केल्ली ती याद भीमाक जाली. तो आड्ड्यो मारीत दुशासनाच्या रथार चडलो. आपले गदेचो धपको घालून ताणें दु:शासनाक जमनीर उडयलो. सकयल पडिल्या दु:शासनाच्या पोटार पांय दवरून ताणें ताचो दावो हात हुमटून पयस उडयलो. दु:शासन हुयेली मारपाक लागलो. पूण भीम ओगी रावलो ना. ताणे आपले गदेचे धपके घालून दुशासनाची छाती फोडून उडयली. आनी तो तोंड लावन ताचे रगत चाखपाक लागलो. भीमाचे ते रानवटी कर्म पळोवन लागींचे कौरव सैनीक भियून थंय सावन पळत सुटले.

भीम मागीर उठलो आनी कर्णाक सोदूंक लागलो. तेन्ना ताका कर्णाचो पूत सत्यसेन सांपडलो. ताचोय जीव भीमान काडलो. कर्णाचो दुसरो पूत सुसेन हाका सात्यकीन मारलो. कर्णाचो तिसरो पूत वृषसेन, जाचेर कर्णाचो सगळ्यांत चड जीव आशिल्लो ताका अर्जुनान मारून उडयलो. आपल्या तिनूय पुतांचे मरण पळोवन कर्णाक भयंकर राग आयलो. आनी त्याच रागान तो अर्जुना आड लडाय करपाक फुडें सरलो. दोगूय जाण एकामेकांचेर बाण सोडूंक लागले. कृष्ण आनी शल्य आपले रथ तरांतरांनी घुंवडावन तांकां मजत करपाक लागले. अर्जुनाक कर्णाक मारपाक जमचें ना हें कृष्णाच्या लक्षांत आयलें. आनीक कांय वगत लडाय अशीच चल्ली जाल्यार अर्जुनाकूच कर्ण मारीत काय कितें असो भंय कृष्णाक दिसलो. पूण अर्जुनाचे नशीब बरें आशिल्लें. लडाय चलतना मदींच कर्णाच्या रथाचे एक चाक थंय आशिल्ल्या एका खळग्यांत गेलें. रथाचो पोंदचो भाग जमनीक तेंकलो आनी रथ वांकडो जालो. शल्यान घोडे नेटान आमुडले, पूण ताका रथ खळग्यातल्यांन भायर काडपाक जमलें ना. 

तशें कर्णान आपलें धोणू सकयल दवरलें. तो रथा वयल्यान देंवलो आनी खळग्यांत पडिल्लें चाक वयर काडपाक लागलो. हें सगळें चल्ला तें कृष्ण आनी अर्जुन पळयताले. कर्णाच्या हातांन धोणू ना तें पळोवन कृष्णान अर्जुनाक म्हणलें, “अर्जुना हीच संद आसा, बाण सोड आनी कर्णाचो जीव घे. कर्णाच्या हातांत परत धोणू येत जाल्यार तो तुका दवरचो ना”. कृष्णान अशें म्हणिना फुडें अर्जुनान अनीक फाटलो फुडलो विचार केलो ना. एकूच बाण सोडून ताणें कर्णाचो जीव घेतलो. अशें तरेन कृष्णान अर्जुना वरवीं पांडवाच्या व्हडल्या दुस्मानाची आडखळ ना केली.

कर्ण मरना फुडें पांडवांचें सैन्य कौरव सैन्याचेर तुटून पडले. दुसरे वटेन कर्णाक निशस्त्र आसतना मारलो हे तिडकीन अश्वत्थामा, कृपाचार्य, कृतवर्मा हेय पांडवांच्या सैनिकांक मारीत सुटले. सांज जातकच लडाय थांबली. त्या दिसाच्या शेवटाक कौरव सैन्यातलें फकत एक अक्षोहिणी सैन्य उरिल्लें. जाल्यार पांडवांचेय बी तितलेंच सैन्य जिवें आशिल्लें. झुजाच्या पयले दिसा अठरा अक्षोहिणी सैन्य झुजा मळार उबें राविल्लें. झुजाच्या सतरा दिसा भितर सोळा अक्षोहिणी सैन्य सोंपिल्लें.

मुखार चलता

अनिल नायक

9049079789