सवंग म्हणल्यार धर्म न्हय

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

चिंतन – 106

तुकाराम महाराज म्हणटात—

शिखासूत्र सोंग वरी।

दुराचारी दंड पावे॥

ह्यो दोन ओळी म्हणल्यार देवाची प्रत्यक्ष जाप-

भायल्यान धर्माचें सवंग घेवन कितेंय केलें तरी अंतकरण वायट आसल्यार ताचो परिणाम भोगचो पडटा.

आयज आमी ज्या काळांत जियेतात, थंय भायल्या रुपाक खूब म्हत्व दिलां. सोशल मिडियाचेर जायते जाण स्वताक देव म्हणून दाखयतात… पूण पड्ड्या फाटल्यान कितें?

तुकाराम महाराज म्हणटात — 

सत्य उक्तें जाताच!

धर्म आनी मनीस हक्क हांचो खरो अर्थ सांगपी ही एक खरी काणी पळोवया.

मलाला युसुफजाय हे चलयेचो जल्म पाकिस्तानांतल्या स्वात देंगणांत जालो. शाळा, पुस्तकां, सपनां — इतलीच ताची सादी इत्सा आशिल्ली.

पूण थंय धर्माच्या नांवान कांय जाण चलयांच्या शिक्षणांत आडमेळीं हाडटाले. भायल्यान भक्ती, भितरल्यान भंय पातळावप!

खरो धर्म खंयचो?

मोग, समानता आनी उदरगत?

काय लोकांच्या पांखांक कातर लावपी?

मलालान त्या वेळारुच हो प्रस्न संवसारा मुखार दवरलो :

“तुमी चलयांक शिकपा पसून कित्याक आडायतात?”

ताणें अन्याया आड आवाज काडलो आनी ताचें मोल फारीक केलें!

ताणें म्हणलें — 

“आमचीं पुस्तकां आनी पेनां उखलुंया, तीं सगळ्यांत बळिश्ट अशीं शस्त्रां.”

ताचो धैर्यपूर्ण आवाज बंद करपा खातीर ताचेर फारपेट जालो. कूड जखमी… पूण विचार चड बळिश्ट!

सवंग घेतिल्ल्या लोकांक दिसलें, आमी जिखले. 

पूण त्या खिणासावन संवसार ताचे फाटल्यान उबो रावलो. न्यायाचें जैत — मन व्हडलें जाल्यार संवसार आदार दिता!

मलालाक नोबॅल पुरस्कार फावो जालो.

आयज ती लाखांनी चलयां खातीर आशेचें नखेत्र जाल्या.

आनी तीं सवंगां?

तांचे कडेन भंय आसा, पूण आदर ना.

तांचे कडेन सत्ता आसतली, पूण नीत ना.

हेंच तुकाराम महाराजाचें तत्वगिन्यान —

“दुराचारी दंड पावे.” थोडो कांय वेळ लागता… पूण न्याय केन्नाच चुकना!

तुकोबा कडल्यान आमी कितें शिकल्यात?

1. धर्म म्हणल्यार मनशाचीं मुल्यां सांबाळप.

फुलपाखराक उडपाक दिवंप ना हो देवाचो मार्ग  न्हय.

2. सत्याचो वारो आडावंक मेळना

मन शुद्ध आसल्यार देव ताका मार्गदर्शन करता.

3. लोक कांय काळ भायल्या रुपाक फटवतात,

पूण बरीं कर्तुबांच बरोच तेंप यादींत उरतात.

धर्माचो खरो अर्थ कितें?

दुसऱ्याच्या जिविताक उर्बा दिवप, तें वयर काडप, कोणाकूय उण्या दर्जाचें दिसूंक दिवप ना!

धर्म, मुल्यां, संस्कृताय हें भायल्यान दिसपा खातीर न्हय…

ते कृतींत दिसपाक जाय.

शेंडी- जानवें आसूं वा वेगळो भेस —

मनांत करुणा ना, न्याय ना, मोग ना… तर हेर सगळें फकत सवंग !

– ह भ प देवदत्त दिगंबर परुळेकर