नंबर गेलो

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

दोतोरान म्हणलें तुका नंबरूच ना आनी तूं ओक्ल कित्याक लायता? ताका तरी खंय खबर? घरा विचारलें तेन्ना ताका कळ्ळें, ताचे तिरशे दोळे लिपोवंक तें ओक्ल आसलें. आनी तो समजतालो आपणांक ओक्ल लागलां.

मांडवी पूल मोडलो म्हणपाची खबर सगल्याक पातळ्ळी. पूल पडप ही सगल्यांच खातीर नविदाद कशी. सामकी शॉक बसपाची
 खबर. हाचे पयलीं पूल वा सांकव पडलो म्हणपाचें कोणें आयकूंक नासलें. गोंयांत शंबर वर्सां आदले पूल सामके घट उबे आसतना हो तरणो ताठो पूल पडप म्हणल्यार कितें? तातूंत ते पूल चिर्यांची आर्कां उबारून ताचेर बांदिल्ले तरी अजून तरणाट्यां वरीं झेतान उबे आसले. आनी हो तर काँक्रिटांत बांदिल्लो. सामकी नवी टॅक्नोलॉजी म्हणटा तसो. सामको शंबर वर्सांची खात्री दिल्लो, आनी ताणें अशें कांय वर्सां भितरूच घालून घेवप? एकाद्या तरणाट्यान जीव दिल्ले वरीं, मनाक लागपाचें न्हय?
तशे कांय पूल पडिल्ले गोंयकारांनी पळयिल्ले. ना अशें न्हय. पूण ते मोडिल्ले. आपूण जावन पडिल्ले न्हय. पुर्तुगेजांनी गोंय सोडून वचचें पडटा म्हणून जिलेटिनां, बाॅम्ब घालून मोडिल्ले. भाणस्तारी, बोरये, खांडेपारा हे पुलूच न्हय तर वेलंगेचो सांकव लेगीत मोडिल्लो. पूण हे पूल मोडटनाय तांकां बरीच कास्तीक पडिल्ली. सहज मोडूंक नासले हे पूल. उपरांत एकदां बार्ज मारून बोरये पुलाचो खांबो उडयिल्लोय आमी पळयला. पूण हे सगले मोडून उडयिल्ले, आपशींच पडिल्ले न्हय.
मांडवी पुलाची गजाल वेगळी. तो पडिल्लो. फक्त सोळा वर्सांचो तरणो -ताठो पूल कोसळिल्लो. सगल्यां खातीर ही एक अजापाचीच खबर आसली. आतां पुलान घालून घेतना कोणाकोणाक वांगडा व्हेले काय? कोणकोण मांडवींत व्हांवले काय? बशी, गाडयो, लोक. ह्या पुलार काय येरादारी उणी नासली. दिसरात पुलाचेर ट्राफीक आसतालेंच. हांतले कोण गेले काय भितर? आपलो बी कोण नासलो मूं? सगल्यांक एक भंयसो आनी जाणून घेवपाची उमळशीक. लोकांचो हुंवारूच मांडवी देगेर पाविल्लो. दर एकलो न्हंयत कितेंय दिसता काय पळेतालो. सगल्यांच्यो नदरो न्हंयच्या उदकांत लागिल्ल्यो. पूण मांडवीक कोणाचें कांय पडुकूंच नासलें. ती सदचेवरीच शांत शांत व्हांवताली. तिचें नितळ निवळ उदक संथ गतीन व्हांवतालें.
ह्या संथ व्हांवपी उदकांत कितेंय नदरेक दिसता काय म्हूण दर एकलो दोळे ताणून नदर पावता थंय पळयतालो. न्हंयंत कोणूय उफेता काय? कोणालेय केंस बी दिसता काय? एखादी कसलीय वस्त व्हांवून बी वता काय? पूण कोणाक कांयच दिसनासलें. मांडवींत कांय बोटीय हेवटेन तेवटेन फिरून कितेंय दिसता काय म्हणून पळयताल्यो. बरोच वेळ सरिल्लो पूण कोणाक कांयच दिसूंक नासलें वा कसलीच सुलूस लागूंक नासली. हें सगलें पळोवप्यां मदले कांय जाण तज्ञ जाल्ले वरीं आपणालीं मतां मांडटाले. पूल पडपा फाटलीं कारणां सांगताले ते.
कांय अर्थतज्ञ वेगळो हिशोब मांडटाले. पुलाक वर्सां सोळा. तो बांदूक सुरवात जाली अमक्या वर्सा, बांदून जालो अमक्या वर्सा. बुन्यादी फातर बसोवपी अमको. ताची जल्मतारीख अमकी. ते गेलो अमक्या दिसा, अमक्या वर्सांचेर. पुलाचें उक्तावण केलें अमक्यान. ताचो जल्म अमक्या दिसा, तो अमक्या वर्सांचो. हांचो हिशोब कांय लोकांकूच कळपाचो. जे नंबर खेळटात तांकांच. आतांय ते सगलो हिशोब करून नंबर खेळपाचे आसले. हें सगलें चल्लां आसतनाच कांय जाणांचे नदरेक एक ओक्ल दिसलें. दिसलें म्हणटासर तें नाच्च जालें. उदकांत बुडलें. घे, एकूच बोवाळ. पडल्यात कोणतरी भितर. आतांच एकलो उफेला आनी परतो भितर गेला. पळयिल्लें ओक्ल. पूण ओक्ल कशें पडटलें म्हणजेच कोणाच्या तरी दोळ्यांक तें आसलें.
बोवाळ आयकून सोद घेवपी बोट त्या जाग्यार पावली. ओक्ल खंय दिशिल्लें ताचो अदमास विचारून घेतलो आनी एकल्यान उदकांत बुडी मारली. देगे वयले सगले दोळे ताणून पळयताले. तो वयर सरतना कोणाक घेवन येता. बरोच वेळ गेलो आनी बुडी मारिल्लो वयर सरलो. हातांत फक्त एक ओक्ल. ताणें बोटींतल्यांक ओक्ल दाखयलें आनी कितेंतरी उलयलो. रोखडीच आनीक दोगांनी उडयो मारल्यो. बरोच वेळ ते उदकांत आसले. कांय वेळान रिकाम्या हातांनीच वयर सरले. देगे वयल्या लोकांक दोनूय हातांचे आंगठे हालोवन कांय ना म्हूण सांगलें. आयकून सगल्यांक सूऽऽ जालें. तरी मनांत प्रस्न आसलोच, भितर कोणूच ना जाल्यार ओक्ल कशें मेळ्ळें? कोणतरी चिखलांत मुंगरला आसतलो. फाल्यां म्हणल्यार कूड वयर सरतली. अर्थतज्ञांच्या हिशोबांत ओक्ल म्हणल्यार दोन शुन्यांची भर पडिल्ली.
अमर, अकबर आनी एँटोनी हे तीन इंजिनीयरींगचे विद्यार्थी गर्दे पसून मात्शे पयस रावन पुलाचें निरिक्षण करताले. अमर स्ट्रक्चरल इंजिनीयर जाल्ल्यान इल्लो खोलायेन समजून घेवपाचो यत्न करतालो. मान जाता तितली सकयल घालून पळोवपाच्या यत्नांत ताचें ओक्ल उदकांत पडलें. ओक्लाक हात घालूंक वतना तोवूय पडपाचो पूण वाटावलो. ओक्ल गेलें आतां कशें? तिगूय उठून ओक्लकार दोतोरागेर गेले. ओक्लाची काणी दोतोराक सांगली. दोतोरान ताका बसोवन घेतलो आनी सारको बरो तपासलो. दोतोर एक एक लेंन्स दोळ्याक लावन ताका मुखा वेलीं अक्षरां वाचूंक सांगतालो. दोतोराल्यो लेंन्सी सोंपल्यो पूण हाका तांतली एकूय चलना. दोतोर अजापलो. अशें कशें? हो तर सांगता आपूण ल्हानपणांत सावन ओक्ल लायतां. निमाणें ताणें ओक्ला बगर ताका अक्षरां वाचूंक लायलीं आनी ताणें सटासट सगलीं वाचलीं. दोतोरान म्हणलें तुका नंबरूच ना आनी तूं ओक्ल कित्याक लायता? ताका तरी खंय खबर? घरा विचारलें तेन्ना ताका कळ्ळें, ताचे तिरशे दोळे लिपोवंक तें ओक्ल आसलें. आनी तो समजतालो आपणांक ओक्ल लागलां. ताचें ओक्ल गेल्लें खरें पूण हेवटेन मांडवींत कोण पडला तें सोदतल्यांचें काम वाडिल्लें.

अभयकुमार वेलिंगकार
9423884687