पालकांनी मनार घेत जाल्यार….

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

शि क्षणीक वर्स सुरु जालें काय बऱ्याच शाळांक वेध लागतात ते पालक- शिक्षक संघाचे सभेचे. ह्या दिसांनी चडशा शाळांनी ह्यो सभा जाल्यो. मुखेल उलोवपी जावं शिक्षक हे पालकांक तरातरांच्यो सुचोवण्यो करतात. खरेंतर पालक जरी शाळांनी शिकयनात तरी एका शिक्षका प्रमाण ते वावर करूं शकतात. आयज मेरेन हें पवित्र काम आवय करताली, पूण आतां सगळे स्मार्ट जावपाक लागिल्ल्यान आवय वांगडा बापायन लेगीत भुरग्याची जापसालदारकी उखलूंक जाय. एक मतीन दवरात की भुरग्यांची निरीक्षण शक्त चड आसता. ताचे नजरेंतल्यान तुमी आमी कितें करतात, हें सुटना आनी जशे तुमी बी रोयतात तशें तुमकां पीक मेळटा. जर तुमकां बरें पीक जाय तर भुरग्यांची शिक्षणीक जापसालदारकी आवय प्रमाण बापायनूय उखलपाचें मनार घेवचें.
पळोवपाक वचशात तर पालक खूब कितें करू शकतात. तुमी म्हणटले की आमकां शिकोवपाक खंय येता? पूण शाळेंतल्या गजालीं परस तुमी तुमच्या भुरग्यांक चड कितें शिकोवंक शकतात. क्लावड आल्वारीसाचो चलो राहुल हाणें तो धावेन आसतनाच आपल्या अणभवांचेर पुस्तक बरयलें. हो अणभव ताका ताच्या आवय बापायन दिलो तो लेगीत ल्हान वयार. आसूं तें पुस्तक तुमी जरूर वाचात. एक म्हळ्यार आमी भुरग्याक घरा कडेन ताच्या आवय लागीं दवरून भायर सरतात. म्हाका एक सांगात, भुरगो फक्त आवयचो? आमच्या दोगांयलें हें बाय वा पूत ही भावना आतां आसूंक जाय. एके आवयचें तो आयकतलो हें दीस फाटीं पडल्यात. ताका तुमचो वेळ जाय. ह्या वेळान तुमी ताच्या वयाक योग्य अशें पुस्तक हाडून एकेक प्रकरण वाचून ताचो अर्थ सांगूं शकतात. हें पुस्तक तुमी निवडू शकतात. मूल्याचेर आधारित संदेश दिवपी पुस्तक तुमी वाचूं शकतात. एका तरी दिसाळ्याचें ताणें वाचन सदांच करूंक जाय. हातूंतल्यान सामान्य ज्ञान तर वाडटलेंच, खेरीज भास लेगीत सुदारपाक संद मेळटली.
गोंयांत संस्था आसात थंय तुमकां शाळा व्हरतल्योच अशें ना. ताची खात्री दिवपाक जायना. अशो संस्था तुमी वेळ काडून जरूर दाखोवच्यो. साध्या निरीक्षणान लेगीत आमी शिकतात. मागीर ताका प्रस्न सुचूं शकतात. ताची अभ्यास करून जाप दियात. भुरगो हें करचो ना, तें करचोना अशे म्हणटात तातून अजाबाचें कांयच ना. पूण हें कित्याक योग्य, कित्याक अयोग्य हें ताका समजून सांगशात तर बऱ्योच गजाली तो तुमकां जाय तशो करूंक शकता. सदांच व्यायाम कित्याक? तर हांचो लाव ताकाच मेळटलो, भायलें खावप आरोग्याक मार दिता हें ताका जर कळत तर घडयेक तो घरचेंच खावप बरें हें समजतलो. बाजारान ताका भोंवडेक मुद्दाम व्हरचो. दुकान वयले तक्टे वाचून ताच्या शब्दसंग्रहान आपसुकूच वाड जातली. हें तो आवडीन करूं शकता. शाळेन दिल्लो अभ्यास तो करपाक फाटी फुडें कित्याक जाता तर ताका तें आवडना म्हूण. तर तुमी ताची आवड जोखात आनी त्या मार्गांतल्यान शिक्षण दियात. अभ्यासक्रमा भायर जायतें शिक्षण आसता आनी तीच ताची खरी गरज आसता.
हिटलरान एका व्हिक्टर नांवाच्या दोतोराक कैद केल्लो. खरें तर सदांच ताका मरणां दिसतालीं. ते परिस्थितिन ताणें एक पुस्तक बरयलें. तातून तो म्हणटा, जर जिणेचो उद्देश आमकां कळ्ळो तर ती कशी जगपाची तें कळपाक मजत जाता. भुरग्यांक हें सगळे म्हजे खातीर आसा हें कळत तर शिकपाक कसलीच अडचण येवपाची ना. पूण हें सगळे एके आवयचेर अवलंबून ना तर बापायन लेगीत जापसालदारकी पेलपाक जाय. शिक्षक शाळांनी शिकयतात तीं पांच- स वरा. मागीर भुरगो चड वेळ घराच आसता. मागीर लक्ष दिवप आमचे आसना? मोबायल फोन वा संगणकाचो तो चड वापर करता ही कागाळ सगळ्यांची आसूं शकता, पूण आमी ताका पर्याय दितले काय ना?

प्रा रामदास केळकार
9822583275