स्मार्टफोन

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

सॅपियन लॅबाचो अहवाल शेर करतना जैनान बरयलां की भुरग्यांक ल्हान पिरायेचेर मोबायल आनी टॅब दिल्यार तांचो फुडार इबाडटा आनी भलायकेच्यो जायत्यो समस्या निर्माण जावंक शकतात.

स्मार्टफोन हो आमच्या जिविताचो म्हत्वाचो भाग. लोकांक मोबायलाचें वेसन लागलां. फक्त तरणाट्यां मदीं न्हय
तर भुरग्यांकूय मोबायलाचें वेसन लागलां. कितलेशेच पालक आपल्या भुरग्यांक रडटा म्हणून तांकां शांत करपाक मोबायल हातांत दितात हें तुमी पळयलां आसतलें. पूण तुमची ही संवय तुमच्या भुरग्यांचो फुडार इबाडूंक शकता.
मोबायल फोन निर्माते शाओमीचे भारताचे आदले मुखेली मनू कुमार जैन हांणी एक अहवाल शेर केला. हातूंत ताणें पालकांक सादूर करपा खातीर एक संदेश बरयला. तुमच्या भुरग्यांक स्मार्टफोन दिवप बंद करात अशें बरयलां. तुमच्या भुरग्यां खातीर मोबायल कितलो घातक आसा आनी तातूंतल्यान तांचो फुडार कसो इबाडटा तें ह्या अहवालांत ताणें सांगलां. खरें म्हणल्यार सॅपियन लॅबाचो अहवाल शेर करतना जैनान बरयलां की भुरग्यांक ल्हान पिरायेचेर मोबायल आनी टॅब दिल्यार तांचो फुडार इबाडटा आनी भलायकेच्यो जायत्यो समस्या निर्माण जावंक शकतात.
ल्हान पिरायेचेर भुरग्यांक फोन दिवप योग्य न्हय. हे संवयेक लागून भुरग्यांची मानसीक भलायकी इबाडत आसा. जायते पालक आपल्या भुरग्याक रडटा आसतना वा गाडी चलयतना वा रांदतना फोन दितात अशें जैन हांणी आपल्या पोस्टांत बरयलां. पालकांनी भुरग्यांक भायल्या प्रवासाक, मनशां मदीं संवाद सादपाक आनी समाजीक संपर्कांत हाडपाक जाय, जाका लागून तांकां ह्यो गजाली दिसतात आनी समजतात. ते स्मार्टफोन आनी टॅबच्या आड ना, पूण भुरग्यांची गजाल येता तेन्ना पालकांनी जतनाय घेवची, जाका लागून फुडें समस्या निर्माण जावच्यो ना अशें शाओमीच्या आदल्या मुखेल्यान बरयलां. फकत जैन न्हय तर जायत्या दोतोरांनी स्मार्टफोन भुरग्यां खातीर योग्य न्हय अशें सांगलां. आवय-बापायन तें भुरग्यांक थारावीक पिराये उपरांतूच दिवचे.
सॅपियन लॅबाच्या अहवाला प्रमाण सुमार 60 ते 70 टक्के बायलां अशो आसात जांकां पिरायेच्या धाव्या वर्सा सावन स्मार्टफोन मेळ्ळा. आतां त्यो मानसीक भलायकेच्या समस्यांक बळी पडत आसात. दादल्यां खातीर हो आंकडो 45 ते 50 टक्के आसा. पूण तांचे मदींय मानसीक भलायकेच्यो समस्या सारक्योच आसात. ताका लागून अशे परिस्थितींत तुमी तुमच्या भुरग्यांक फोना पसून पयस दवरप खूब गरजेचें आसा.
अन्न, कपडे आनी आलाशिरो
अन्न, कपडे आनी आलाशिरो ह्या तीन मुळाव्या गरजां मदीं अन्न सुरवात आनी आलाशिरो शेवट. पूण निमाणें आसले तरी घर हे म्हत्वाचें. कारण सामान्य लोक तकलेर पाखें दवरपाची आनी पाख्या सकयल आपलें जिवीत सोंपपाची इत्सा घेवन जगतात. देखूनच अन्न आनी कपडे इतलेंच घर जिणेचो आदार. अर्थांत योग, भोग फक्त घरांत रावून करूं येता. ध्यान करून, देवाचे चिंतन करून आनी घरांत रावूनच उमेदीचें वातावरण निर्माण करूं येता. ते खातीर घर सोडून संन्याशी जावन भगवे कपडे घालून, खाड आनी जटा वाडोवपाची गरज ना.
स्वामी विवेकानंद हो संन्यासी दिग्विजयी आशिल्लो. पूण घरगुती जिणेंतूय ताका आवड आशिल्ली. ते म्हणटात, व्हड उमेदीन पयशे जोडून कुटुंबाची, धा जाणांची जतनाय घेवची आनी शक्य तितली बरीं कामां करचीं. हें करपाक शकना जाल्यार तूं कसलो मनीस? धीर धर, मन शुध्द आसूं. धाडसी जायात. धर्मीक मतभेदांचो चड हुस्को करचो न्हय. भिवकुरे आशिल्ले पाप करतात. वीर केन्नाच पाप करिनात – तो पापी विचारांक लेगीत मनांत भितर सरूंक दिना.
सगल्यांचेर मोग करपाचो यत्न करात. स्वता खरो मनीस जावन तुमच्या प्रत्यक्ष देखरेखी खाला राम, कृष्णमयी, इंदू प्रभुती साहसी, नितीपरायण आनी साहनुभूती तयार करपाचो यत्न करात. वत्सन, प्रामाणीक आनी धैर्य सोडल्यार दुसरो धर्म ना.

गजानन बा. नायक भाटकार
पर्वरी, गोंय