भांगरभूंय | प्रतिनिधी
दिव्यांगांचें सक्षमीकरण करपाक साबार येवजण्यो राज्य आनी केंद्र सरकारान आंखल्यात. देश स्वतंत्र जायत सावन त्यो आसात, मात 75 वर्सां हुपूनय प्रत्येक दिव्यांगा मेरेन त्यो पावंक नात. समाजांत वावुरपी दिव्यांगांचो आंकडोय तसो लक्षणीय ना. कारण ते खातीर लागतात, त्यो साधन- सुविधा सगलेच कडेन नात. घोशणा मात खोटल्यांनी जाल्यात. अजून जायत आसात. दिव्यांगा खातीर येवजण्यो चालीक लावपाक जनगणनेचो डेटा गरजेचो. तो नाशिल्ल्यान अर्थसंकल्पांत तांचे खातीर तजवीज करपाक मेळना. डेटा बगर ती केल्यार तांचेर अन्याय केल्ले सारको जातलो, अशें हालींच समाजकल्याण मंत्र्यान जाहीर केलां. 2011 चे जनगणने वेळार केंद्र सरकारान सात दिव्यांगत्व प्रकारांक मान्यताय दिल्ली. मात, आयज ही वळेरी 21 चेर पावल्या. कोरोना काळाक लागून लोकमेजणी जावंक ना. पूण ती जाय मेरेन आतां वाट पळोवपाची? दिव्यांगांचो सोद घेवन तांचे मेरेन सरकारी येवजण्यो पावोवंक जाय. गोंयांत हें काम स्वयंपूर्ण मित्रांच्या आदारान जाता, पूण खास करून उदरगत जावंक नाशिल्ल्या वाठारांनी हे दिव्यांग तरणाटे भोव कश्टान दीस काडटात. आमच्या गोंयांतूय जल्मान, अपघातान वा दुयेंसान दिव्यांगत्व आयिल्ले गोंयकार आसात. तांकां अर्थीक नदरेन स्वावलंबी करपाची व्हड जापसालदारकी समाज कल्याण खात्याचेर आसा.
गोंय अर्थीक, समाजीक, शिक्षणीक नदरेन हेर कांय राज्यां परस फुडारिल्लें आसा. विशेश म्हणल्यार हें पर्यटन केंद्र. ताका लागून दिव्यांगांच्या उदरनिर्वाहा खातीर हांगां सोंपेपणी रोजगार निर्माण करप शक्य आसा. ते खातीर समाजाचोय तेंको जाय. दिव्यांगाच्या आपरोजगाराक लोकांनी आदार दिलो जाल्यार ताका यश हातासप कठीण न्हय. अर्थांत आव्हानां आसतलींच आनी तांकां आत्मविस्वासान फुडो करून जैत जोडपाचो शक्त आमच्या दिव्यांग भावा-भयणीं मदीं आसा. दिव्यांग पुनर्वसन सुविधा, तांचे खातीरची भलायकी विमो येवजण, भलायकी सेवा, भौशीक सुवातो, सरकारी तशेंच खाजगी मळाचेर रोजगारांतलीं आव्हानां हाचेर बसकेंत भासाभास जाली. ती फक्त भासाभास थारची न्हय. ताचो फाॅलोअप करचो. एकेक विशय हाता वेगळो करूं येता. सगल्यांत म्हत्वाचें युनिक डिसेबिलिटी आयडी म्हणजे युडीआयडी. सरकारी सवलती घेवपाक हें एकूच कार्ड पुरो. गोंयांतल्या प्रत्येक दिव्यांगाक हें कार्ड बेगीन मेळचें. ते खातीर जनगणनेचो डेटा जायच अशें ना. प्रत्येक पंचायतीन हें काम करूं येता. आपल्या प्रभागांत कितले दिव्यांग आसात, ते कितले शिकल्यात, कसली नोकरी, रोजगार करप तांकां शक्य आसा, हें पळोवपाचें काम पंच, नगरसेवकांक दिवचें. सरकारी सवलती, येवजण्यो काळा प्रमाण नव्यान तयार करच्यो. कारण पं. नेहरू, इंदिरा गांधीच्या काळा वयल्यो पसून येवजण्यो घडये अजून आसूं येतात. हो काळ तंत्रज्ञानाचो. इंटरनेट आसल्यार घरा कडल्यान काम करप शक्य आसा. मात ते खातीर संगणक वापरचो पडटलो. कारण चडशे लोक हालींसराक फक्त मोबायल फोनाचो वापर करतात. ताचेर सगलेंच शक्य नासता. प्रवास जमना, अश्या दिव्यांगांक वर्क फ्राॅम होम नोकरी दिवं येता. डाटा फीड करप, मजकूर टायप करप अशीं कामां तांकां जमतलीं. घरगुती उद्देग करतात जाल्यार तांकां बाजारपेठ उपलब्ध करून दिवं येता. सरकाराच्यो दिसाक दोन तरी कार्यावळी आसतात. तांकां खाणां, पेयांची पुरवण करप, डेकोरेशनाच्यो वस्तू तयार करप… असल्या कामांची आॅर्डर दिव्यांगांक स्वावलंबी करतली. विशेश भुरग्यांचे बाबतींतूय विचार जावपाक जाय. दिव्यांगांक रोजगाराचें प्रशिक्षण दिवचें. ते
खातीर खाजगी- सरकारी उद्देगीक, वेवसायीक संस्थांची मजत घेवं येता.
भलायकी हो दिव्यांगांचो मुखेल प्रस्न. तांकां घरांत वा लागसारच्या हाॅस्पिटलांत उपचार मेळपाक जाय. दिव्यांगांक तुच्छ लेखपाची वा प्रमाणा भायर सहानुभूती दाखोवपाचेय प्रकार सर्रास घडटा. तांकां ताची गरज ना. सामान्य मनशा भशेन स्वाभिमानाचें जिणें तांकां जगपाक जाय. तांका जाय शिक्षण, मार्गदर्शन, स्वताच्या पायांचेर उबे रावपा खातीर समाजाचो आदार. पोरुं गोंयांत पर्पल फेस्त जाल्लें. दरवर्सा तें जावचें. नाजाल्यार गोंय सरकारान दिव्यांगां खातीर स्वताचो महोत्सव आयोजीत करचो. तातूंत रोजगार, शिक्षणाचें मार्गदर्शन, सांस्कृतीक कार्यावळी, खेळांच्यो सर्ती जावच्यो. खाणां, कपडे आनी हेर वस्तुंचें प्रदर्शन
जावचें. समाजान दिव्यांगांक मुखेल प्रवाहांत हाडपाचो आपले परीन यत्न करपाक जाय. सरकारी यंत्रणा मजतीक आसाच. आसा न्हय?
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
