भांगरभूंय | प्रतिनिधी
हालीं तेंपार दर दिसा गोंयांत खंयतरी अपघात जाले म्हणपाचें आयकूंक येता. दर दिसा कोणतरी अपघातांत सोंपता. हे जावपी
अपघात उणे करपाक आमच्यानी कितेंय मांडणी करूं येता? म्हज्या गोंयांत हांव एकूय अपघात जावंक दिवचों ना वा आमच्या रस्त्यांचेर एकूय मरण येवंक दिवचो ना, अशें कितेंय करूंक जाता? जशी बोरये पुलार लोक उडी मारून जीव दितात म्हणून वंय घाल्या तशी ह्या अपघातांक वंय घालूंक जावची ना? कित्याक जावची ना? मनार घेतल्यार सगलें शक्य आसा. पूण, सरकार ह्या प्रश्नाचेर गंभीर आसा व्हय? ना! सरकाराक अपघातांतल्यानूय जोड जाल्ली जाय. देखून कोणे गाडी चलयतना बेल्ट घालोना वा कोणे हेल्मेट घालें ना म्हणून तालांव दितात आनी सरकार लाखांनी जोडटा.
जायते जाण म्हणटात, हे अपघात सोर्याक लागून घडटात. आतां ही चूक कोणाची? पावला पावलाचेर बार दिसतकूच आनीक कितें जातलें? बार्रांक मेळत तशीं लायसनां दितना सरकारान हाचो विचार केला? सरकाराक ‘रेव्हेन्यू’ मेळटकूच जालो. मागीर कोप मारून गाडी चलयतल्यांक दोश कसो दिवपाचो? पूण सगळो दोश सोर्याक दिवप हें चुकीचें. चडशे अपघात वेगाचेर नियंत्रण नाशिल्ल्यान जातात. मागीर सोरो पियेवन आसूं वा मस्तेपणाक लागून आसूं, नियंत्रण गेलें म्हणजे अपघाताक आमंत्रण. कोणेय अपघातांची टक्केवारी काडून पळोवची. कितले अपघात सोरो पियेल्ल्यान जातात आनी कितले हेर कारणांनी जातात. जे लोक सामकेंच नियंत्रण सोडटात तेच अपघातांत सांपडटात. दुसरे गाडयेक फाटीं घालपाचे सर्तीक लागून हें घडटा. आमच्यानीं हें आडावं येता.
आज कितें जालां, तर दर एकल्या कडेन पयसो घोळूंक लागला. आमी सगळे त्रास काडून वयर सरिल्ले लोक. आमकां आमच्या भुरगेपणांत जाय तें मेळ्ळें ना. म्हणटकूच आमी कितें करतात तर आमकां मेळूंक नाशिल्लें आमच्या भुरग्यांक मेळचें म्हणून धडपडटात. भुरग्यांची चड अपुरबाय करतात आनी ताका मागता तें हाडून दितात. परिणाम, भुरगीं हाता भायर वतात. तांच्यो मागण्यो वाडटात आनी अल्प वयाचेरूच तांकां दोन चाकी, चार चाकी वाहनां जाय दिसतात. आनी हीं वाहनां कसलीं तर वार्या कडेन सर्त करपी. जे कोण आपल्या अती लाडावल्ल्या भुरग्यांची मागणी मानिनात तीं भुरगीं आत्महत्त्या करूंक सोदतात आनी जे कोण मागणी मानतात तांची भुरगीं अपघातांत सापडतात आनी आपणा वांगडा दुसर्यांक त्रासांत घालतात. निमाणें आवय- बापायचें मरण. मागीर दोश कोणाक दिवपाचो? तातूंत आज कसलेंय वाहन जाय जाल्यार गांठीक दुडू आसूंक जाय, अशेंय ना. जायत्यो बँको, सोसायट्यो वा हेर फिनांसियल कंपन्यो तुमच्या दारांत उब्यो आसतात. पयलीं कोणाकूय वाहन बी जाय जाल्यार जोडून बचत करून तें घेवचें पडटालें. आज तशें ना, आज तूं पयलीं घे, वापर आनी ल्हवू- ल्हवू फारीक कर. हाका लागून दर एकलो वाहन घेवंक शकता. मागीर तुजे कडेन तें दवरूंक जागो नासल्यार रस्त्यार दवर, पयलींच अशीर आशिल्ले रस्ते आनीक अशीर जाले म्हणून कोण विचारी ना.
दिसान दीस नवीं- नवीं वाहनां बाजारांत येत आसात. कंपन्यो तीं खपचीं म्हणून तांची वेगवेगळे तरेन जायरात करता. तांतली एक जायरात वेगाचेर आसता आनी होच वेग आमकां मारक थारता. आमकां जर खर्यांनीच अपघात उणे जावंचे अशें दिसता आसत जाल्यार सरकारान ठाम रावचें पडटलें. सगळ्या कंपन्यांक सांगचें पडटलें, गोंयांत जीं वाहनां येतलीं तांचो वेग चडांत चड साठ दवरचो पडटलो. ताच्याकूय चड वेग आशिल्लीं वाहनां गोंयांत धाडूंक मेळचीं नात. गोंयचे हायवे सोडून हेर रस्त्यां वयलो वेग फकत चाळीस दवरचो पडटलो. आमच्या नागमोडी रस्त्यां वयल्यान हाच्याकूय चड वेगान वाहनां धांवडावप म्हणल्यार यमराजाक आमंत्रण धाडिल्लेवरी. आनी देखून वेग उणो दवरप हेंच सगळ्यांच्या हिताचें.
आयच्या भुरग्यांक वेगाचें पिशें आनी जो मेरेन तांकां मार बसना तो मेरेन हें पिशें उणें जायना. तातूंत आमकां हॅल्मेट वजें शें दिसता. आमी हॅल्मेट घालतात ते तालांव चुकोवपाक आनी जर तालांव पडलोच जाल्यार तेंच हॅल्मेट चुकोवपाचें लायसन जाल्लेवरी घेवन दिसभर भोंवतात. तालांव भरलो म्हणून अपघात जायना वा तकलेक मार बसना अशें जायना. ह्या सगळ्यांचेर एकूच उपाय तो म्हणल्यार उणी वेगमर्यादा. उण्या वेगान वाहन चलयलें जाल्यार हेल्मेटाची गरज पडचीय ना. आतां सरकार स्कुटरीचेर बसपी दोगांकूय हेल्मेट सक्ती करूंक सोदता. जंय एकलो घालतासर मारामार थंय दुसर्याकूय हेल्मेट जाय पडटलें. आतां फाटल्यान बशिल्ल्याक दोन- दोन हेल्मेटां सांबाळचीं पडटलीं. आतां ही सक्ती कोणाच्या फायद्याची तें सरकारूच बरें खबर आसतलें. घडये तालांवांची संख्या वाडोवन तिजोरेची इल्ली चड भर करपाची सरकाराची येवजण आसूं येता. ही सक्ती करचे परस जर वेगाचेर नियंत्रण येत तर सगळें जाग्यार पडटलें काय दिसता. पूण सरकाराकूय हें केल्लें नाका आनी आमकां तर नाकाच. आमकां कायदे मोडूंक आवडटात आनी सरकाराक ‘रेव्हेन्यू’ जोडूंक.
आमीच जर थारायत, आमी सगळे नेम पाळून वाहन चलयतले, वेगाचेर संपूर्ण नियंत्रण दवरतले, आपलेच लेनींतल्यान वतले, मेळत तशे जागे आडावचे नात, मदींच रस्तो हुपचे नात, अजाण भुरग्यांच्या हातांत वाहन दिवचे नात तर अपघातांचेर आपसूक नियंत्रण येतलें. सरकाराक कसलीच सक्ती करची गरज पडचिना. निमाणें सगळो मार आमकांच लागपाचो न्ही? मागीर तो मार अपघाताचो आसूं वा तालावांचो. थारावंया न्ही अपघात आडायतले म्हणून. अशें केलें तरूच हीं रस्त्या वयलीं मरणां उणीं जांव येता. नासल्यार……
अभयकुमार वेलिंगकार
9423884687
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
