उदकाचो टँकर मागयतना…

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

माय तापला. उदक आटलां. कांय कडेन नळ सुके पडिल्ल्यान लोकांक बांयो, न्हंयो, तळयो लागीं करच्यो पडल्यात. इमारतींनी रावप्यांनी टँकर लायल्यात. अमूक पयशे दिले काय घरपोच उदकाची पुरवण. मात, सांकवाळे कांय दिसां पयलीं जी घडणूक घडली, ती मनीसपणाक खत लावपी आशिल्ली. कांय लोकांनी दोन टँकर धरले. तातूंतलो एक सिवरेज व्हरपी. उदकाच्या टँकरांतलें उदक पायप लावन सिवरेज टँकरांत भरताले. घडये नितळ करपाक आसत. काय सिवरेज उदकाच्या टँकरांत भरताले? पुलिसांनी तपास करून आतां मेरेन दोशी व्यक्तींची चवकशी केल्या आसतली. साबार लोकांनी, काँग्रेसीन उदका पुरवण खात्या कडेन कागाळी केल्ल्यान आतां सरकारान हो प्रस्न गंभीरपणान घेतला. पियेवपाच्या उदकाचो टँकर मागयतना नागरिकांनी सादुरताय बाळगुची, असो उलो उदका स्रोत खात्यान मारला. उदक मागोवचे पयलीं टँकर कसलो, उदक खंयच्यान हाडटात, ते हाडपाक सरकारी यंत्रणांची परवानगी घेतल्या काय ना, हाची चवकशी करची. तशेंच उदक घेवन येवपी टँकरुय बारीकसाणेन तपासचो, अशेंय तांणी म्हणलां. नागरिकांनी ही सुचोवणी गंभीरपणान घेवपाक जाय. उदक कडकडीत तापून ताका फुलां आयलीं म्हणटकच तें शुद्ध जालें, अशें नासता. मुळांत उदक इबाडिल्लें आसल्यार तें भलायकेक, खास करून भुरगीं, जाण्टीं, दुयेंतीं हांकां धोक्याचें थारूं शकता.
सिवरेज टँकर कसो आसता, तें सगल्यांक खबर आसा. चाॅकलेट, काळसर हळडुव्या कोराचो. हेर टँकरां परस ताचो आकारुय वेगळो आसता. उदकाचे टँकर वेगळे. सरकारान उदकाच्या टँकरांक धवो, निळो रंग मारपाची सक्ती करूंक जाय. टँकर दिसलो काय तो उदकाचो, सिवरेजीचो, दुदाचो काय पॅत्रोलाचो हें कळपाक जाय. तसो कायदोय आसतलो, पूण तो पाळप जायना. हाका मस्ती म्हणपाची काय आमदार आमचो, तो कांयच करचो ना, ही दादागिरी? माय तांपिल्ल्यान पिवपाचें उदक फक्त निवासी प्रकल्पूच न्हय, तर हाॅटेलां, कारखाने, हेर वेवसायीकूय मागयतात. उदका पुरवण करप हो वेवसाय. थंय प्रामाणीकपणा जाय. गिरायकाक भारतीय संस्कृतायेंत देव मानला. म्हणटकच असले नाका जाल्ले धंदे, भेसळ, गैरप्रकार करपी लोक देवाक फटयतात, अशें म्हणचें पडलें. मागीर खंयच्या तोंडान देवाच्यो यात्रा करतात? जनाची नाच, निदान मनाची तरी लज बाळगुची.
सत्तरींत फाटीं बांयो आटिल्ल्यो, तेन्ना टँकर उदक उसपितात म्हूण त्यो आटल्यात, अशें मत लोकप्रतिनिधींनी उक्तायिल्लें. राज्यांत टँकर माफिया आसात, असोय आरोप जाल्लो. गांवांनी कितलें उदक आसा. टँकरचालक नेमकें खंयचें उदक भरतात, उदकाची पातळी देंवल्या काय ना, हें पळोवपाक सरकारी अधिकारी नेमल्यात. तें सगल्यो गजाली विचारांत घेवन टँकरांक परवानगी दितात. मात हें खरेंच जाता काय ना, हें कशें कळटलें? पिवपाच्या उदकाची पुरवण करपी टँकराची टांकी स्टेनलेस स्टीलाची आसूंक जाय. ती भलायकी संचलनालयान आनी उदका अधिकाऱ्यान प्रमाणीत करूंपाक जाय. टँकराच्या फुडल्या आरशाचेर परमीट दसोवंक जाय. टँकरांची अदींमदीं तपासणी जाय. सरकारी यंत्रणेन हें जाहीर केलां. तें कोण कितले मेरेन चालीक लायतात, हाचेर फुडलें सगलें अवलंबून आसतलें. नाजाल्यार दिसलो उदका स्रोत, लायलो पंप, घेतलें भितर ओडून उदक!!
उदकाच्या धंद्याचेर कितें मेळटा, अशें कोणाकूय दिसतलें. एके मुंबयंत वर्साक 1000 कोटींची उलाढाल जाता. हो आंकडो 9 वर्सां पयलींचो! देशांतल्या उदक माफिया, रेंव माफियांनी सरकारी अधिकाऱ्यांक विकत घेतल्यात, जे आयकनात तांकां तपासणे खातीर आयल्यार जिवेशीं मारपाच्यो घडणुको घडल्यात. हाचे वयल्यान तांच्या विश्वाचेर उजवाड पडटा. पयशां खातीर आमी भारतीय कितें कितें करतात, खंयच्या थराचेर वतात, हें वेगळें सांगपाक नाका. पर्यटन खात्यान गोंयच्या उदक माफियांचेर नदर दवरची. फाटीं पर्वरेय उदक आटले उपरांत माफियांच्या नांवान बोवाळ जाल्लो. पर्यटन मोसमांत कांय हाॅटेलां म्हयन्याक 20 हजार ते साडेतीन लाख रुपया उदका खातीर खर्च करतात. घडये चडूच आसतले. हाचे वयल्यान टँकरकारांची उलाढाल लक्षांत येतली.
नळाच्या उदकाचेर निंबून राविल्ल्या कुटुंबांचो आंकडो वाडत आसा. शारांनी तर चडूच. वेवसायूय वाडल्यात. तेन्ना उदकाची गरज वाडत वतलीच. टँकरधनयांनी लोकांक शुद्ध उदक दिवचें. नाजाल्यार सांकवाळ सारक्या घडणुकांक लागून तांचें नांव इबाडटलें.