भांगरभूंय | प्रतिनिधी
मे म्हयन्याची सुटी आनी ती कडकडीत वताची सर, ‘नाका रे बाबा, पंख्या शिवाय बसूं नजो’ अशें आयकूंक येताच. गळो
सुकुन थंड उदक जिवाक धादोसता. तरी आमकां सैमाचो वारो हो जायच. आमचें जिवीत आनी आतांच्या भुरग्यांची जीण ही वेगळीच. जशी आमी खेळ्ळीं, धांवलीं, उडयो मारल्यो तशें आतां कमीच पळोवंक मेळटा. भुरगीं जावं व्हड, सगळ्यांकूच हो माया म्हयनो केन्ना येता आनी मजा करता अशें जातालें. थंड पियोवप, खांवप, तोरां, कांण्णा, जांभळा, आंबे ,काजू आनी तरेकवार खेळ आशिल्लेच. घामाघूम जातालीं तरी खेळ बंद असो नाशिल्लोच. दीसभर कुलकुलाट कानार पडटालो. मदींच झगडप हें आशिल्लेंच. खंयच्याय झाडार चडपाक लेगीत आमी फाटीं नाशिल्लीं.
म्हाका याद जाता, आमच्या घरा मुखारुच दोन- तीन काजुचीं झाडां आशिल्लीं. एक मस्काचें, एक आंबाडो, दोन पणसांची, पेरांची, केळी, पोपायेची आनीक तरेकवार फुलांची. आंगणातली सोबितकाय तर तुळस आनी तुळशीचीं रोपां. तांतून तीं कुकडां, माजरां, सुणीं, गोरवां नाजाल्यार मजा ना. तांचो आवाज आनी आमचो भुरग्यांचो आवाज. पयलीं कितलोय आवाज कर, घरांतली बेजार जायनाशिल्लीं. उरफाटो आवाज नाजाल्यार कितें जालें काय हो प्रश्न उबो जालोच समजुपाचो. माया म्हयनो म्हळ्यार खेळ खेळ आनी खेळ. केन्ना शेतांत तर केन्ना आंगणात तर केन्ना देवळांतले अगरशाळेंत. जाण्टे मात पुरुमेंताच्या तयारेक लागताले. आंगणांत वत दिसलें काय पापड, मिरसांगो, अळसांदे, खोबरें, सांडगे, सोलां आनी कितें कितें म्हूण नेम ना. तातूंन शेत भात आशिल्लो भांडांत भात उकडून तें वताक सुकोंवक घालतालो. राखूक बसतालो. शेतां मेरेनी भोंवडी मारप, झाडांच्या पोंदा सावळेक बसून वारो घेवप. टप टप करुन पडपी घोटां खावपाची मजा वेगळीच.
आतां मात चित्र बदल्लां. हें डिजीटल युग. नाजाल्यार खेळ म्हळ्यार सायकली चलोवपाचो. ओगीच उडयो मारपाच्यो. आतां आवय बापूय बी दिसभर कामा निमतान घराभायर आसतात. आतांच्या भुरग्यांच्यो सुटयो स्विमिंग, नाच शिकपाक वचून म्हयनो काबार करपाचो. नाजाल्यार एक- दोन आयतार खंय तरी बिचार वा खंयच्याय फार्मांत वचून खूश जावपाचें. गावांनी पसून भुरगे मोबायल हातांत घेवनूच बशिल्ले दिसतले. चुकून कोणीय क्रिकेट खेळटना. आतां सगळें रेडीमेड. विकत हाडून खा. तेंवूय बी आतां गांवचे कांय लोक पोटा खातीर तीं कामां करतात. सोलां कर, नुस्ते सुकय ही असली कामां चालूच आसतात. तांका हेंवूय खबर आसा की शारांतल्या बाजारांत उबें रावल्यार सगळे नाच जातलें म्हूण. आतां कोणांक ते सगळे घरा करीत बसपाची झंझटूच नाका.
आतां भायर बसून वारो घेवप म्हळ्यार सीक पडप. प्रदुषणाचो वारो आरोग्य बिघडटा. आतां फॅन, एसी हीं यंत्रां ना जाल्यार न्हिद पडना. पयलीं बल्कावां वयल्या सोप्यार मस्त वारो घेत न्हीद जाताली. तळयेचे उदक आंगाक थंडाय दितालें. सैमीक नितळसाण आशिल्ल्यान आरोग्य बी बरें उरतालें. आतां मात्शें उदकांत बुड आनी दुसऱ्या दिसा खोंकली सुरू. चडूच जालें दोतोर जाय. कसाय, गांवठी वखदां बी कमीच. माया म्हयन्याची पयलींची जीण आनी आतांची जीण हातूंत जमीन आसमानाचो फरक आयला.
काळ बदल्ला त्या प्रमाण आमींय बदलत चल्यात. कसोय आसूं… माया म्हयनो हो पयलींच्या वा आतांच्या सगळ्या भुरग्यांचो मजेचो खुशालकायेंचो… तरेकवार खेळ, नाच आनी गाण्याचो. थंड आयस्क्रीम खावपाचो, लस्सी ,फालूडा, थंड पेय, कसाटा, गडबड… कितलीं तीं नावां… सामाजीक माध्यम ग्रुपांतल्यो पिकनिको करुन केन्ना मेळूंक नाशिल्ल्यांक मेळपाचो. चिकन बिर्याणी, भाजिल्लें नुस्तें आनी उदकांत उडयो मारीत… थोडेशें आनंददायी वातावरण… मनाक थाकाय दिवपाची. मजा घेवपाची….आयलो माया म्हयनो. चला मजा करात.
सोनाली सु. पेडणेंकार
9923046779
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
