लोकसंख्येचो भस्मासूर मातला

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

संत रामदास स्वामींच्या मारुती स्तोत्रांत ‘वाढता वाढता वाढे भेदिले शून्यमंडळा’ अशी एक ओळ आसा. म्हणजे पुराय विश्वाक भेदपाक शकता, इतलो व्हडलो जावप ताका (मारुतीक) शक्य आसा. आमचे लोकसंख्येनूय हो चमत्कार करून दाखयला. काल संयुक्त राष्ट्रांनी (युएन) अधिकृत घोशणा केल्या. पुराय विश्वाक वेटाळो घालूंक शकता, इतली आमची लोकसंख्या जाल्या. पयलेच खेप आमी सगल्यांत चड लोकसंख्या आशिल्ल्या चीनाक फाटीं उडयला. आमची लोकसंख्या 1 अब्ज 42 कोटी 86 लाख, जाल्यार चीनाची 1 अब्ज 42 कोटी 57 लाख. आतां सोशल मिडियाचेर समर्थन आनी विरोधांतलीं मतां रकपाक सुरवात जाल्या. खबरां चॅनलांचेरुय घडये चर्चाचो घोसोळ सुरू जाला आसतलो. बाजारपेठेचो विचार केल्यार चड लोकसंख्या बरी. अर्थांत विक्रेते, कंपन्यां खातीर. मात, भौसाचो विचार केल्यार ती घातक. कारण समाजीक जिणेक ती मारक थारता. गरिबांक चड माल वता. एका कुटुंबांत जोडपी एकलो आनी खावपी तीग जाण, तर दुसऱ्या कुटुंबांत जोडपी एकलो आनी खावपी धा जाण आसल्यार कितें जाता, तें दरेकल्यान चिंतल्यार चड लोकसंख्या बरी काय वायट, ताची जाप मेळटली. गोंया सारकीं राज्यां सगल्या मळांचेर मुखार आसात, तीं उणे लोकसंख्ये खातीरूच. तरीय वेगवेगळे युक्तीवाद करून चड लोकसंख्येचे समर्थन करपी ‘विचारवंत’ आमच्या देशांत आसात. घरांत चड लोक आसल्यार कुटुंबाचें वजें सहज उखलूंक मेळटा, असो तांचो युक्तीवाद.
संयुक्त राष्ट्रांनी 1950 सावन लोकसंख्येची म्हायती जमोवपाक सुरवात केली. ह्या 73 वर्सांनी आमी पयलेच खेप पयल्या क्रमांकाचेर पावल्यात. भारतांत फाटलीं 12 वर्सां लोकमेजणी जावंक ना. जाल्ली ती 2011 त. दोन वर्सां पयलीं जावपाची, पूण त्या वेळार कोरोना धामीचें धुमशेणां चलतालें. ताका लागून भारतांत नेमके कितले लोक आसात, ताचो अचूक आंकडो आमचे कडेन ना. युएन लोकसंख्या मेजता ती विशिश्ट पद्दतीन. पाॅप्युलेशन क्लाॅक टिकटिकता. मिनटाक अमके जल्मले, अमके मेले. ते प्रमाण, तांणी भारताक हो पयलो क्रमांक दिला. चीनांत जल्माचें प्रमाण देंवता आनी दुसरे वटेन काम करपी लोक जाण्टे जायत आसात. घडये ताकाच लागून चीनाच्या कांय राज्यांनी लोकसंख्या वाडोवपाचें आवाहन प्रशासनान फाटीं केल्लें. पूण तांकां अजून तरी येश मेळूंक ना. युएनच्या मतान भारतीय लोकसंख्येचो पाव वाटो 14 वर्सां सकयल्याक भुरग्यांचो आसा. 68 टक्के लोक 15 ते 65 वर्सां पिराय गटांतले, तर 65 वयले 7 टक्के. कांय जाणकारांच्या मतान, फुडलीं तीन दशकांत भारत पयल्या क्रमांकाचेर उरतलो. 1 अब्ज 65 कोटी मेरेन पावतलो आनी उपरांत लोकसंख्या देंवपाक लागतली. तें कितेंय आसलें तरी, भारतान फुडल्या एका दशकांत लोकसंख्येच्या वायट परिणामा विशीं जागृताय करपाक जाय, कुटुंब नियोजनाचेर भर दिवपाक जाय. जाल्यारुच महासत्ता जावपाची आशा आसा.
लोकसंख्या वाडली काय कितें जाता? गोंयाचेंच उदाहरण घेवया. आतां आदले सारकें 24 वरां उदक मेळना, कोयर वाडला, रस्त्यां वयली येरादारी वाडल्या, काॅलेजींनी प्रवेश मेळयता म्हणसर घाम गळोवचो पडटा, आतां कितलेय टक्के गुण मेळयले तरी नोकरी मेळटलीच हाची शाश्वती ना. पुरवण कमी आनी विकत घेवपी चड, म्हणटकच म्हारगाय वाडल्या….. अर्थांत हाका वेगळींय कारणां आसात. पूण लोकसंख्या वाड हें एक म्हत्वाचें कारण. चड लोकसंख्येक लागून सगल्या सरकारी सुविधांचेर वजें पडटा. अर्थवेवस्था सुदारता, पूण तिचो फायदो कांय थारावीक लोकांक, उद्देगांक मेळटा. गरीब आसात ते आनीक गरीब जातात. केवळ केंद्र सरकार न्हय, तर राज्य सरकारांनीय लोकसंख्या देंवोवपाक पावलां उबारूंक फावो. चड लोक आसल्यार कश्टकरी, हुशार लोकांक लागून उदरगत नेटान जाता. पूण पर्यावरणाक बादा, प्रदुशणाचें प्रमाण वाडटा. घरांत खावपी तोंडां वाडलीं कांय कितें जाता, तें सांगपाक नाका. भुरग्यांचें पोशण, भलायकी, शिक्षणा कडेन आडनदर जाता. रोजगार मेळना. मागीर लोक चुकीच्या मार्गांचेर धांवतात. कारण भूक म्हणजे कितें तें ती लागता ताकाच कळटा.
चीना कडेन आमी लोकसंख्येचे बाबतींत सर्त केल्याच, तांकां फाटीय उडयल्यात. आतां तांचे अर्थवेवस्थे कडेन सर्त करून तिकाय फाटीं उडोवया. तांकां जमलें म्हणटकच आमकां जमप कठीण न्हय.