इतिहास तोच, मात पळोवपाचें वक्ल बदलता

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आदल्या इतिहासांतले मुगल, हालींच्या इतिहासांतले नेहरू- गांधी आनी देशांत वर्तमानातल्या लोकशाय वेवस्थेंतले राजकी विरोधक, मतभिन्नता आयच्या सरकारांतल्या हिंदुत्ववादी- राष्ट्रवादींक सकृतदर्शनी मानवनात. ह्या विशया वयले धडे वा धड्यांतले भाग काडून उडोवपाचे निर्णय अभ्यासक्रम थारावपी राष्ट्रीय शिक्षण संशोधन आनी प्रशिक्षण परिषदेन (एनसीईआरटी) घेवप हे ताचे पडसाद.
भूतकाळांतल्या घडणुकांचो कथासंग्रह म्हळ्यार इतिहास आनी तो घडला तसोच सांगप हें म्हत्वाचें. सत्ता, सत्ता पक्षांतले, आयचे घडयेक धर्म- संस्कृती- राष्ट्रवादाचे ठेकेदार राजकी फायद्या खातीर इतिहासिक घडणुकांचे बेगडी, एकसुरे, असंतुलित, पक्षपाती चित्र उबें करपाचे यत्न करपाक लागल्यात. चुकीच्या धोरणांक लागून आर्थिक यातना, समाजिक कलह साबार देशांक भोगचे पडल्यात आनी तांची पुनरावृत्ती घडची न्हय हे खातीर इतिहासाचे प्रामाणिकपणान आकलन, संकलन आनी अध्ययन जावप केन्नाय म्हत्वाचें. उदाहरण दिवपाचें जाल्यार जर्मनींत हिटलराचो तोकाचो राष्ट्रवाद आनी वंशिक विरोधांतल्यान जाल्ली लाखांनी ज्यूंची कत्तल, उपरांत पेटिल्ल्या महायुद्धांत लाखांनी सैनिकांचें मरण, जर्मन आनी विश्विक अर्थवेवस्थेची जाल्ली धूळधाण ह्या इतिहासाची पुनरावृत्ती जायत जाल्यार देश, समाज, नागरीक, अर्थव्यवस्था हांचे कशे तरेन लुकसाण वर्तमानांत, भविष्यांत जांव शकता हाचें गिन्यान आयच्या विद्यार्थ्यांक प्रामाणिकपणान शिकोवपाचो यत्न देशांच्या शिक्षण संस्था कडल्यान अपेक्षित आसता.
सांविधानिक लोकशाय मुल्ल्यां, धर्मनिरपेक्षताय, सरकारी निर्णयांचो विरोध, मतभिन्नता, नागरी हक्क समितींच्यो सरकार विरोधांत चळवळी हांचेर चेपण हाडपाची कृत्यां चीन, रशिया छाप कागदी लोकशायी देशांत घडटात. धर्मवादी, राष्ट्रवादी भावना चिथावपी, नागरी हक्कांची गळचेपी करपी, सांविधानिक मुल्ल्यांची अवहेलना करपी वृत्ती एकाधिकारशाही लोकशाय यंत्रणेचे द्योतक आसता. ते खातीर भारता सारकिल्ले जगांतले अग्रणी लोकशायेंत लोकशाय संकल्पना जोपासपी शिक्षण पाठ्यक्रमांतल्यान आमी तरणाटे पिळगेक दिवप गरजेचें.
जवाहरलाल नेहरूची सद्य सरकाराक एलर्जी आसली तरी लोकशायी प्रजातंत्र, वेंचणुको, मतदान हक्क, अभिव्यक्ती स्वातंत्र्य, धरण बांधणी, उच्च तंत्रगिन्यानाचें शिक्षण, मुळाव्यो सुविधा, कारखानदारी प्रकल्प ह्या कामांचें स्रय न्हयकारप कुस्तार. देशाच्या इतिहासांतल्यान नेहरूक कुशीक काडपाचो यत्न हे अनुपकारी आनी दुर्दैवी कृत्य. इंदिरा गांधीन अणिबाणी काळांत नागरिकांचे हक्क, वृत्तपत्रांची अभिव्यक्ती, विरोधकांचे मतस्वांतत्र्य हांचे आड केल्ली गळचेपी पाठ्यपुस्तकांतल्यान गाळपाची गरज नाशिल्ली. घडये त्या घोशित आणिबाणीचे पडबींब आयच्या सरकारान घेतिल्ल्या निर्णयांत जाणवतले हे लजे खातीर ही खबरदारी घेतली आसुये.
2002 च्या गुजरात दंग्यांच्या वेळार गुजरात भाजप सरकारा कडल्यान तशेच इंदिरा हत्ये उपरांत शिखांच्या कत्तले वेळार काँग्रेस राजवटी कडल्यान अशे दोनूय वेळा राजधर्माचें पालन जाल्लें नाशिल्लें हांचो उल्लेख पाठ्यपुस्तकांत आसप योग्य. ज्या सत्ते विरोधांत महात्मा गांधीन लढो दिल्लो त्या ब्रिटन देशांत आयज तांचे पुतळे बसयिल्ले आसतना आनी तांच्या अहिंसा, असहकार तत्वाचेर आधारीत स्वातंत्र्य लढ्याचें अनुकरण हेर खंडातल्या स्वातंत्र्य सेनानींनी जुल्मी वसाहतवादी ताकदी आड संग्रामांत केलां तांचें जीवन, आदर्शवाद हाचें निरूपण पाठ्यक्रमांत सौम्य करप योग्य न्हय.
मुगलांचो सादो उल्लेख केल्यार सरकार आनी सत्तापक्षाचे पित्त चाळवता. ब्रिटीश, फ्रेंच, डच, पुर्तुगीज वसाहतवादी आमच्या देशाची संपत्ती लुटून स्वदेशांत व्हरताले, जशे आयज देशांतले गिरेस्त शेटजी, अभिनेते, वकिल, राजकारणी हवालाचे चोरवाटेन देशांतली संपत्ती परदेशांत लिपयतात. मुगलांनी तें केलें ना. भारतांत मुगल आयले आनी हांगा रमले. धर्म, वंश आधारीत भेदभाव हिंदू राजांनी तांचेआड केलो ना, हाका इतिहास गवाय आसा. 1857च्या ब्रिटीशां आड स्वातंत्र्य संग्रामांत झुजपी झाशीची राणी, नानासाहेब, तात्या टोपे हांचो क्रांतीकारी पंगड मुगल बहादूर शाह जफर हांच्या मुखेलपणा खाला झुजलो, तेन्ना हिंदू राजा जयाजी शिंदे (सिंदिया) मात ब्रिटीशांच्या बाजून उबो दिसलो. सिंदियांचो वारस जिवाजी सिंदिया हो 1940 च्या काळांतूय ब्रिटिशांची गुलामी करतालो. ताचेय पयलीं 1576 च्या हल्दीघाट झुजांत राजस्थानांतलो अंबरगडचो राजा मानसिंह हो मुगल अकबराचो सेनापती तर हाकीम खान सूरी हो महाराणा प्रतापाचो सेनापती आशिल्लो. हाकीम खान सूरी हो तर शेर शाह सूरी घराण्याचो वारसदार.
सिद्दी हिलाल, सिद्दी इब्राहीम, सिद्दी वाहवाह, सिद्दी मिस्त्री, दौलत खान, इब्राहीम खान, काझी हैदर, नूर खान, शमा खान, हुसेन खान, सुलतान खान, दाउद खान, मदारी मेहतर हे मुसलमान कमांडर शिवाजी महाराजांचे रक्षण करताले तर औरंगजेबाचो हिंदू कमांडर जय सिंग महाराजांचो जीव घेवपाचो यत्न करतालो.
नाण्याक दोन बाजू आसतात. औरंगजेबा भशेन धर्मांध, क्रूर सुल्तानांनी हिंदूंचो धार्मिक छळ केलो, जुलमी कर लादले तर जहांगीर, अकबर, शाहजहान सारकिल्ल्या सर्वसमावेशी उदारमतवाद्यांनी कला, साहित्य, रचना, स्थापत्य हांका बळगे दित इतर धर्मांचोय आदर केलो. अकबर, औरंगजेबाच्यो आवयो पर्शियन आशिल्ल्यो तर जहांगीर आनी शाहजहानाच्यो हिंदू. हाचे उरफाटें हिंदू पेशवा बाजीरावान मस्तानी वांगडा आनी मानसिंगान अकबराचे धुवडे वांगडा लग्नां केल्ली. शिवाय बाप्पा रावल, गजसिंह मारवाह, जगमाई राठोड, छत्रसाल बुंदेला हांणीय मुस्लिम राजकुमारीं वांगडा लग्नां केल्लीं. अल्लाउद्दीन खिलजीचे चलयेचे तर वीरमहादेव राठोडा वांगडा प्रेम संबद आशिल्ले.
सगळ्याच मुगल सुल्तानांची एकेच मोजपट्टेन मोलावणी करप वा मुगल काळाक एकाच ब्रशान रंगोवप योग्य न्हय. आपलो बापूय, भाव, सोयऱ्यांक मारून गादी हातासपाची क्रूर कर्मा मुगल करताले खरे, पूण मुगल येवचे 1800 वर्सा आदी सत्ता हातासपा खातीर चंद्रगुप्त मौर्याचो नातू अशोक, जाका आमी सम्राट उपाधी दिल्या ताणें आपल्या 99 सख्ख्या आनी सावत्र भावांक जिवेशी मारिल्ले. कलिंग झुजांत ताका लागून सोपिंल्ले एक लाख सैनिक हिंदू आशिल्ले.
आयज गांव, शारांचीं नांवां बदललीं म्हूण ताज महल, आग्रा किल्लो, लाल किल्लो, फतेहपूर सिक्री किल्लो हांचेर बुलडोझर चलोवप शक्य ना. तांचें अस्तित्व आनी तांच्या निर्मात्यांचो इतिहास न्हयकारप कुस्तार. इतिहास हें एक कपयाळें. नापसंद कुडके वेगळे केल्यार ताचें जातलें भांणशिरे. सीतेचे अपहरण करपी रामायणांतलो खलनायक ऱावण वा पांडुपुत्रांक तांच्या राज्यपाटाच्या हक्कांतल्यान वंचित करपी कपटी दुर्योधन, दु:शासन, शकुनी ह्या पात्रांक कुशीन काडल्यार दोनूय महाकाव्यांत उरतलें तरी कितें?
औरंगजेब, अफजलखान हांचो उल्लेख टाळत जाल्यार शिवाजी महाराजांची शौर्यगाथाय अर्दकुटी उरतली. शस्त्रास्त्रां घेवन मराठे पानिपतांत पिकनीक करपाक गेल्ले म्हूण इतिहास सांगपाचो काय अकबर- बिरबलांच्या काणयांक अमर- बिरबल काण्यो म्हणपाच्यो?
आयज इंटरनेट माहिती युगांत इतिहास लिपोवपाचे यत्न सरकारांनी करप हीं पिशेंपणा. मोदींच्या बीबीसी डॉक्युमेंटरीचेर हालीं केंद्र सरकारान बंदी घाल्ली तेन्ना चडांत चड लोकांनी ती उमळशीकेन पळोवपाचो यत्न केलो!!

दीपक लाड
पर्वरे