भांगरभूंय | प्रतिनिधी
एकाद्रें दिसाळें वा मॅगझिनाच्या कागदाचो कुडको मेळ्ळ्यार तो वाचपाची म्हाका संवय. एक दीस बातमी वाचतना मनाक
वेदना जाल्यो. माथाळो आशिल्लो, ‘सरणालाही मागावी लागेल सुरक्षा’. माथाळो वाचून वायट दिसले. तो खरो, काय फट, हे विवंचनेंत मन अजून फाटीं- फुडें जाता. दिसलें ताचेर कितेंय तरी बरोवचें…
संवसार नेटान बदलत आसा. बदलत्या संवसारांत असुरक्षीतताय वाडल्या. सकाळीं घरांतल्यान भायर सरिल्लो मनीस परत घरा पावत हाची हमी आसना. ह्या तेंपार मनाक वेदना दिवपी जायत्यो घडणुको घडटात. अशे परिस्थितींत आमी फकत आयचो दीस आमचो, अशेंच समजूंक शकतात. आमचे भोंवतणीं वायट गजाली घडटात तें पळोवन मन अस्वस्थ जाता. केन्नाय आमचेच दांत आनी आमचेच ओंठ अशें म्हणून ओगी रावचें पडटा. दोळ्यां सामकार घडपी जायत्यो गजाली पटनात तरीय मनाची बेठीच घुस्मट जावची न्हय म्हणून आमी ओगी रावतात आनी विशया पसून पयस वतात.
मनाचे अशे दुविधा जाल्ले स्थितींत मोबायलाचेर तिडक येवपी जायते व्हिडिओ पळोवपाक मेळटात. रागान उलोवपी एके व्यक्तीचो व्हिडिओ हांवें काल पळयलो. रत्नागिरींतल्या प्रस्तावीत नाणार रिफायनरी विरोधांत लेख प्रसिद्ध जाल्ले उपरांत कांय वरांत मराठी पत्रकार शशिकांत वारिशे हांका फाटल्या सोमारा भिरांकुळ अपघातांत मरण आयलें. व्हिडिओतले ते व्यक्तीचे रागान उलोवप आनी म्हाका ह्या लेखांतल्यान जें कितें व्यक्त करपाचें आसा तें म्हणणे एक आशिल्ल्यान त्या व्हिडिओचो हांवें आदार घेतला. ती व्यक्ती म्हणटा, म्हजें सुखी समाधानी कोंकण आतां तशें उरिल्लें ना. देवाक, देंवचाराक, सत्याच्या रुपाक भिवपी लोक आतां बदल्ल्यात. रानांतल्या सुकण्या सारकें स्वातंत्र उपभोगपी लोक आतां भियेवन जगतात. कारण कोयराचे सुवाते वयलीं गिदां आमचें मबळ बळकावपाक पळयतात’. तो फुडें लोकांक सांगता, ‘अश्यो खबरो वा व्हिडिओ फकत लायक वा शॅर करीत रावात, विरोध अजिबात करुनाकात, व्यक्त जायनाकात, कारण हांगा राखणदाराक मारून उडोवपी नरभक्षक जमात मेकळी फिरता.’ नेमचें हेंच आयज घडटा. ताका लागून लोक काचाबूल जातात.
अशे तरेच्या घडणुकां फाटलें सत सोदपाचो यत्न जायते फावट आमचे कडल्यान जाता. मात, सत सामकार आयल्या उपरांत तें पचोवपाची शक्त मात आमचे मदीं आसना. भायर आयिल्लें सत पचोवपाक शकना वा सत पळोवपाक शकना हाची फाटलीं कारणां वेगवेगळीं. अश्या वेळार मनांत आसून लेगीत व्यक्त जावपा परस आमी ओगी रावप पसंत करतात. कारण आमचेच लोक आयज समाजांत वायट विचार पातळावन समाजमन दुशीत करपाचो यत्न करतात. समाजांत वायट प्रवृत्तीक पोसवण दितात आनी हें सगळें आमच्या दोळ्यां सामकार घडटा. पळोवन मनाक वेदना जातात. आमी तांकां समजावपाचो यत्न करतात मात पदरांत निर्शेणी पडटा. कारण तांचो ‘बोलविता धनी’ वेगळो आसता. सध्याचें हें भिरांकूळ कलियुग. आयज समाजांत बऱ्या गजालींक थारो ना, हो संवसार असो, जो फकत चुकीच्या गजालींचेर चड लक्ष दिता.
इश्टानो, एक तेंप आशिल्लो, तेन्ना जिवाक जीव दिवपी लोक आशिकुशीक आसताले. सध्या दिसपी भोवतेक लोक विकृत, इबाडिल्ले. तें आपूण जावन इबाडल्यात. तांकां कोणेच फोर्सार केलें नात. ताका लागून देशांत जी कितें परिस्थिती तयार जाल्या ताचें कारण म्हणल्यार मनीस आपल्या धोरणा पसून घसरत वचपाक लागला. आडवाद आसपाक शकता. कोणाक कोणाचें पडून गेल्लें ना. कोण कोणाचें आयकना. बाबांची प्रवचना आयकतात. मात करणेंत कसलोच फरक पडना. समाजांतलो सोज्वळपणा आनी ढोगीं प्रवृत्ती अशें हें चित्र मनाक चड तोंपता.
पयलीं आमी बाबा, साधू जें कितें सांगताले तें स्विकारताले. मात आयज कपड्यांचे वा संगीताचे बाबतींत जे तरेन पाश्चिमात्य संस्कृतीचो आमी स्विकार केला तशेच तरेन आमचे विचार लेगीत पाश्चिमात्य जावपाक लागल्यातशें दिसता. विदेशांत कोणेय कितें उलयल्यार ताचेर वाद घालपाची प्रथा आसा. आमच्या हांगाय दरेके गजालीचेर वाद जावपाक सुरवात जाल्या. सध्या काळ नेटान धांवता. ताच्या नेटाचो अदमास घेवपाचो यत्न केल्यार जीण सामकी ल्हान आशिल्ल्याचो भास नक्कीच जातलो. बदलपी संवसारांत आपले परिस्थितीचो नियाळ घेवप लेगीत कुस्तार जालां. आमचो प्रवास वर्गांतल्यान ऑफिसा मेरेन केन्ना सुरु जालो हाची म्हायती आमकां नासत, इश्टांनो जीण नेटान बदलत चल्ल्या. ते बदल जीन्स पसून फॉर्मल मेरेन, पॉकेट मनी सावन पगारा मेरेन, मोगिके पसून घरकान्नी मेरेन… आमी फकत आपले पिरायेचो हिशेब करीन बशिल्ले आसात. समाजांते जें कितें घडटा ताचे कडेन लक्ष दिवपाची आमची लागणूक आसा. ताचे कडेन आडनदर करून चलपाचें ना. आमी व्यक्त जावपाक शिकया.
एक चलंत ओपारीची म्हाका याद जाता. ‘झाकली मूठ सव्वा लाखाची’. खरें आसा. ते मुठींतल्या रेंवेंचो कण निसरता तशी पिराय निसटत चल्ल्या. हाचें भान दरेकल्याक आसपाक जाय. आमच्या गोंयांत सध्या पन्नास, पंचावन्न वर्सां पिरायेच्या मनश्यांक तरणाटे म्हणटात. तेय तितलेच उमेदीन तरणाट्यां वांगडा वावुरतना दिसतात. ह्या पिरायेच्या लोकांचो आसपाव तरणाट्यांच्या वर्गांत जाता, तेन्ना हड्डें अभिमानान फुगता. कारण आमी बेश्ट्या भ्रमांत रावतात. मात दर वर्सा आमी एक वर्सान जाण्टे जायत वतात हाचें भान दवरपा वांगडाच बऱ्या- वायटाचो हिशेब मांडपाची आयज खरी गरज आसा.
बऱ्या विचारांचो सदांच आदर करपाक जाय. बरे विचार अंतस्करणांत सांठोवन दवरपाक जाय. एक गजाल सदांच मनांत दवरपाक जाय, ती म्हणल्यार खोशी रावपाचो एकूच सादो मंत्र आसा. अपेक्षा सदांच स्वता कडल्यानूच बाळगुवपाक जाय. अपेक्षा मुखार आशिल्ली व्यक्ती पुराय करीना. ते खातीर तिचे कडल्यान अपेक्षा बाळगप सारकें न्हय. अपेक्षा आनी समाधान हातूंत इतलेंच अंतर आसता की अपेक्षा मनश्याक दुख्खांत दवरतात आनी समाधान सुखांत’ त्या सुखाचो, समाधानाचो आमी सोद
घेवया.
श्याम गांवकार
9422444624
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
