अब्बब्बा ! तेत्तीस कोटी देव !

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

सानपणांत कृष्णान यशोदेक कसो त्रास दिला, हाचेर साबार काण्यो आमी आयकल्यांत. तो एक मस्तीखोर भुरगो आसलो. त्रास दिवपांत मुखार. एक फावटी कृष्ण मातयेंत खेळत आशिल्लो आनी तोंडांतूय माती घालन घेयत आसपी बाळकृष्णाक पळोवन, ताक घुसळत बशिल्ले यशोदेन, दोन- तीन फावटी शिटकायलेंं. ताकीदय केल्लें की माती तोंडांत घालनाक्का म्हूण. पूण तो खंय आयकता? तो आपल्यांतूच गुल्ल आसलो. रागान यशोदेन ताका ताण्णुन हाडलें आनी रगड्या दाण्याक राजवान बांदून दवरलें. आनी म्हणली, “तोंड उगड रे” !
अब्बब्बा! कृष्णान तोंड उग्गडल्यार सगळे ब्रह्मांड दिसले यशोदेक. सात महासागर, ९ ग्रहां, जायतें पर्वतं, न्हंयो, सुर्यू, चंद्र, नखेत्रां, रानां- वनां इत्यादी. दैवी प्रखर उजवाड पळोवन यशोदा दोळ्यांक काळोख येवन सकलय पडली. बाळ कृष्णानूच उदक तोंडार मारन जागयले तिका. हो कृष्णालो पयलो विश्वरूप दर्शन आस्सु फाव. थंय यशोदेन तेत्तीस कोटी देवय पळयले आसुये!
कृष्णान ताचें विश्वरूप दर्शन जेन्ना दाखयलां तेन्ना तेत्तीस कोटी देव दिस्सू फाव अशी म्हजी समजूत.
महाभारताच्या झुजा पयलीं पांडव आनी कौरवाले मजगतीं संधान करपाक गेल्ल्या कृष्णान दुसरे फावटी विश्वरूप दर्शन दुर्योधनाले राज्यसभेत दिलें.
पांडवान द्यूत खेळांत हरना फुडें दुर्योधनाले शर्तां लागून अज्ञातवास पार केलो. आपणान शेणयल्लें राज्य आनी अधिकार परत घेवंपाक ते हस्तिनापुर आयले. पूण, दुर्योधन एक इंच सुद्दां जागो दिवंचो ना म्हणपाक लागलो. शांतिदूत म्हूण संधान करपाक थंय आयिल्ल्या कृष्णाकूय बंदी करपाक दुर्योधनान फाटीं -फुडें पळयलें ना. तेन्ना एका रायबाऱ्याक मेळप शिश्टाचारा संबंदी जाणीव करून दिवपी कृष्णाक धरपाक आयिल्ले सैनिक, दरबारांतल्या सगळ्यांक कृष्ण परमात्मान विश्वरूप दर्शन दिलें असो महाभारतांत उल्लेख आसा.
16 जुलय 1945 त जे. राॅबर्ट ओपनहायमर ह्या भौतिक शास्त्रज्ञान अणूबाॅम्ब स्फोट केले उप्रांत ह्या अद्भुत घडणुकीची तुलना कृष्णाल्या विश्वरूप दर्शना कडेन केल्या. संस्कृत भास शिकिल्ल्या ह्या विज्ञानीले तोंडां थावन त्या खीणाक भगवद् गीतेंतलें 11 आनी 12 व्या अध्यायांतले श्लोक भायर आयले! हे श्लोक ताणें फातोडें पाच वरांचे आसपास मेक्सिकोंत अणु बाॅम्ब स्फोट चाचणी करना फुडें म्हळिल्ले आसात! विज्ञानी आसून बी अध्यात्मीक विचाराचो दृश्टिकोन ताका आसलो. महाभारत झुजा वेळार निश्क्रीय जाल्ल्या अर्जुनाक ताच्या कर्तव्यां कडेन लक्ष केंद्रीत करपाक कृष्णान विश्वरूप दाखोवन झूज करपाक उत्तेजीत केलो तो प्रसंग ओपनहायमरान त्या वेळाक याद केलो.
वेद आनी पुराण, ‘त्रयस त्रिमशती कोटी’ देवाले उल्लेख करतात. हांगा कोटी म्हळ्यार एक ‘नमुनो’ वा एक ‘समूह’ अशी अर्थवणी जाता. कोटी म्हळ्यार,सर्वोच्च वा श्रेष्ठ अशें बी समजूत आसपी. तशें ऋषी याज्ञवल्क्यान सांगिल्ले प्रमाण फक्त 33 देव आसत आनी तांचीं नांवांय बी स्पष्ट केल्लीं आसात. उप्रांत तो तीनच देवांले नांव बी घेत्ता. अशें वेदांता प्रमाणे तीन देव- त्रिदेव आनी अगणित देवांक बी हिंदू मानतात. कारण, हिंदू हेर सृश्टी ईश्वरीय आसा, अशें मानतात.
संवसारांतली प्रत्येक निर्मणी, वृक्ष, वनस्पत, मोनजात, सवणे, सुकणें, पर्वत, न्हंयो, फातर हाचें मदीं देव आसा ही कल्पना मानपी हिंदू. तितलेच न्हय मनीस आपले दिसपट्टे वेव्हार, उद्देग लेगीत तयार उपकरणांंक बी पूजतात. म्हणून विजयादशमी दीस वेपारी ताची तागडी, शेतकरी नांगर, हजाम ताचो वाखर, आत्ताचे साॅफ्टवेर इंजीनीयर ताचो काँप्यूटर, घरकान्न आपले वासरींतल्या सामानाची पूजा करपी! गायेक पवित्र मानतात, हाचें मुखेल कारण म्हळ्यार, तिच्यांत तेत्तीस कोटी देव आसात म्हूण!
अद्वैत तत्वगिन्यानाचो प्रवर्तक शंकराचार्यान म्हळ्ळां, “अहं ब्रह्मास्मी” म्हळ्यार, “देव म्हज्यांत आसा, तसो तो हेर प्राण्यांत बी आसा. प्रत्येकांत ईश्वरीय अंश आसा. त्या अर्थान कोणालेंय मन दुखोवंक जायना. शारिरीक, मानसीक त्रास दिवंक जायना. कारण तो देवाक त्रास दिल्लेवरी जाता. हें गिन्यान पयले पसून लोकांच्या मनांत रूजिल्लें जाल्यार, घडये, हो संवसार जगपाक एक बरी सुवात जावपाची. व्हय की न्हय?
(लेख मंगळुरी कोंकणींत आसा.)