जिणेचो मार्ग – आव्हानाचो मार्ग

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आव्हानां आसात, म्हूण जीण जियेंवची सोडूंक जाता? जीण धुकलचे परस जियेवप गरजेचें, जिणेक लागून जावपी सगळ्या तासांक बराबर घेवनूच फुडें वचपांत अर्थ आसा.

जिणेंत आमी कितेंय करूंक वतात, तेन्ना आमकां जाय तशें वा दिसता तशें घडना आनी घडचेंय ना. कसलेंय आमी
पावल मारलें जाल्यार ताका आव्हानां आसातच. दुसऱ्यांचो आमी आदार मागल्यार आमकां स्वतंत्रपणीं जियेवूक जायना अशें दुसरीं सरळ सांगतात. दुसऱ्यांचो आदार घेना जाल्यार ‘आमी गर्वान भरल्यांत’, ‘आपूण सगळें जाणां’, असली वृत्ती आपणायला म्हूण टिकेचो शिंवर पडटा. खंयचोय मार्ग आमी आपणावूं त्या मार्गाचेर कोण तरी आडखळी घालता. हे वरवीं जिणूच आव्हानाची जाता.
ते कॉलेजींत शिकोवपी तो प्राध्यापक नवोच वावराक रुजू जाल्लो. आपल्याक थोडो मेकळो मेळटलो वेळ, विद्यार्थ्याच्या प्रस्नांचेर भासाभास करूंक सारतालो. विद्यार्थ्यांक सुखी जीण जियेवूक आदार दितालो. खंयच्याय एका वर्गात शिकोवपी ना जाल्यार, प्राचार्याच्या सांगण्या वेल्यान वर्गात धांवतालो. आपल्या वावरांत तो खूब समाधानी आसलो. पूण दुसरे वाटेन, ताच्या सांगाती शिकोवप्यां कडल्यान ताचेर टिका जाताली. ‘New broom sweeps well,’ म्हणून सांगाती थोमणे मारताले. सगळे मोन्यानी तो सोंसतालो. आपूण कित्या खातीर शिकोवपी जाला हें ताका समजतालें.
कितेंय बरें कर, ताचेर टिका आसाच हें मनात धरुनूच आमी बरें करूंक पावलां फुडें घालूंक जाय. वायटूय केल्यार दुसरो तुजी फाट सोडिना, जिणेंत आमी कितेंय बेचूं, आमकां मानतात आनी मानीनासलल्या गजालींक आमी फुडो करचों पडटा. गुलाब बेंचलो जाल्यार पासून त्या गुलाबाक काटे आसतातूच. देखून, आमी आव्हानां नाशिल्ली जीण वेचूंक शक्य ना. तसली जीण ना.
जिणेचे वाडीचे पांवडे आमी चडटात तशीं आव्हानां अदीक वाडटात. आमचे हावेस, कल्पना, विचार, मतां आमी मनांत धरून आमी फुडें वतात, तेन्ना साबार प्रस्न आमचे मुखार उबे जातात आनी जातले. जिणेंत आपणायललो हावेस पुराय करूंक तितलें सोपें जायना. वेगवेगळ्या तरेच्या मनशांक आमी भेटचें पडटा. मनशाक म्हणटना वेग-वेगळ्या वृत्तींक आमी तोंड दिवपाचें आव्हान स्वीकारूंक जाय. हावेस दोळ्यां मुखार दवरनासतना तर आमी बेश्टेच जियेवचें म्हूण जियेतात जाल्यार खूब थोड्या प्रस्नांक आमी फुडो करतल्यान असली जीण मात जियेवूक तितली आव्हानीक जायना. नामनेचे लेखक महत्रीया रा. म्हणटात ते भशेन एक बडी एके बाजून उबारली म्हणटकच दुसरी बाजू उबारतलीच. म्हणटकच कितें करूंक फुडें सरतात तेन्ना वायट बरे परिणाम आसातच.
हे सगळं जिणेंत घडटा म्हूण मानून घेवूक आमचे मदली साबार जाणा फाटी पडटात. जिणेंत वेंचलले बरे भशेन फुडें गेले जाल्यार आमी सुख समाधान मानतात आनी तशें घडना जाल्यार निर्शेणेची जीण जियेलली दिश्टी पडटा. ‘सगळे आमकां जाय तशें घडना.’ हें जायत्या जाणांच्या मनांत वचना, जिणेचो भाग आसलल्या आव्हानांच्या मार्गाक आमी फुडो करतल्यात जाल्यार जीण जियेवचो हेतू स्पश्ट आसूंक जाय. जीण जियेताना आडखळ, आव्हानां आसातच म्हूण मनांत धरून जिणेच्या ध्येयां कडेन आमी आमची नदर थिरायल्यार अदीक बरें, जिणेत येता तें मानून घेवन ताका फुडो करपाची तांक आमचे कडेन आसल्यार फायद्याची, ना जाल्यार आमी जिणेंत कायच आपणावूक पावचीं नात. जिणेक आमी मान दिवूक शिकूंक जाय. आमकां जाय तशी जीण जियेवूक जायना. वारें मारता तशें सूप धरल्यार जिणेचो दर्जो आमी देवयतात. अर्थाभरीत जीण जियेवप हेंच आमचें शाणेपण. आदीं कितें आमच्या मनांत रिगलां तें सारकें ना जाल्यार बदलपाची शक्ती आमकां आसप गरजेची.
आव्हानां आसात, म्हूण जीण जियेंवची सोडूंक जाता? जीण धुकलचे परस जियेवप गरजेचें, जिणेक लागून जावपी सगळ्या तासांक बराबर घेवनूच फुडें वचपांत अर्थ आसा. आसात आमी तयार?

जॉन एम्. आल्फोंसो, कार्मेलीत
7666519837