भांगरभूंय | प्रतिनिधी
अापली संस्कृताय सांबाळटनाच, दरेकल्यान विज्ञानीक दृश्टीकोन बाळगुपाक जाय. संस्कृती, धर्म सांबाळटना कोणेच अंधश्रद्धांचे भकीक पडप समा न्हय. कारण ताका लागून समाजाचें लुकसाण जावं येता. कोल्या बुद्दीचे मनीस अंधश्रद्धा पातळावन भोळ्या, भावार्थी लोकांक सहज गुठलायतात. तांचें शोशण करतात. हालींच केरळांत गुप्त धनाच्या हांवेसान मांत्रिक सांगता म्हूण एका जोडप्यान दोगांचो बळी (खून) दिलो. अंधश्रद्धां आड काम करपी लोक हे धर्मा आड आसतात, असो गैरसमज पातळावपाचें कामूय फाटलीं बरींच वर्सां चल्लां. ह्या लोकांचो विज्ञानाक उक्तो विरोध. मात, व्हडली विसंगती म्हणल्यार सगले विज्ञान विरोधक अत्याधुनिक उपकरणां, सुविधा वापरतात. जांव तो मागीर मोबायल फोन, मोटार, टीव्ही, संगणक, इंटरनेट, फॅन, मिक्सर, फ्रीज….!! नवे पिळगेक आमी विज्ञानाच्या शक्य तितली लागीं व्हरपाक जाय. कोणूय विज्ञानमय जालो, ताच्या शिरंतरांनी विज्ञान, तंत्रज्ञान घोळपाक लागलें, म्हणचे तो संस्कृताये पसून तुटलो वा तुट्टलो अशें कोणें समजूचें न्हय. विज्ञानाक लागून विचारांचो आंवाठ रुंदावता, व्यक्तीमत्व सुदारता, प्रगल्भताय येता. सध्या गोंयांत चवथो मनोहर पर्रीकार विज्ञान महोत्सव चालू आसा. ‘विज्ञान आनी तंत्रज्ञानाचें उंचेल्या दर्ज्याचें शिक्षण दिवपाचो यत्न सरकारान सुरू केला. फक्त पालकांनी आपल्या भुरग्यांक विज्ञानाची गोडी लावपाक मुखार सरचें’, असो उलो मुख्यमंत्री डाॅ. प्रमोद सावंत हांणी उक्तावण सुवाळ्यांत मारलो. सगल्या पालकांनी हें मनार घेवंक फावो. विज्ञान, तंत्रज्ञान फक्त शारांतल्या भुरग्यां पुरतें उरपाक जायना, तर राज्याच्या दरेका खाची- कोनशांतल्या वाठारांत तें पावंक जाय…. आनी हालींच्या ‘इंटरनेट’ युगांत हें सोंपेपणी जावं येता.
विज्ञानाक लागून आमचें जिवीत ल्हव, सोंपें जालां. आमचे कश्ट, वेळ विज्ञान- तंत्रज्ञानाक लागून वाटावला. कामां बेगीन, नियोजनबद्द पद्दतीन जावपाक लागल्यांत. संपर्क सादप सोंपें जालां. गिन्यान वाडलां, जिणेंतल्यो समस्या सुटाव्यो जावपाक लागल्यात. उदरगत जाल्या. जगपाची पिराय वाडल्या. भलायकेच्यो समस्या नियंत्रणा खाला आयल्यात. आयज आमी जें- जें वापरतात ताचे फाटल्यान विज्ञान, तंत्रज्ञान आसा. लायटीचें एकूच उदाहरण पुरो. चलतां- भोंवतां आमकां विज्ञानाची गरज पडटा, हें आमी विसरूंक फावना. मिरामार विज्ञान केंद्र आसा, दोनापावला एनआयओ आसा, वास्को राष्ट्रीय ध्रुवीय संशोधन आनी दर्या संस्था, पर्वरे सौर उर्जा प्रकल्प, गोंय विद्यापीठ, साळगांवां कोयराचो अत्याधुनिक प्रकल्प आसा. अंतराळाची आवड आसा, तांचे खातीर पणजेच्या जुंता हावसांत एस्ट्रोनाॅमी असोसिएशन आसा…. मुख्यमंत्री म्हणटात, ते प्रमाण, राज्यांतल्या विद्यार्थ्यांनी अशा प्रकल्प, संस्थांक भेट दिवप गरजेचें. शिक्षण खातें, शाळांच्या वेवस्थापनांनी हें मनार घेवचें. खास करून विज्ञान शिक्षकांनी फुडाकार घेवपाक जाय. सांखळेचे निवृत्त विज्ञान शिक्षक विजयकुमार वेरेंकार आपले परीन अजून विज्ञानाच्यो कार्यावळी करतात. निवृत्त शिक्षक श्रीकांत नागवेंकार विज्ञानाचेर लिखाण करतात. हेर शिक्षकूय करतात. नव्या शिक्षण धोरणांत संगणक प्रोग्रामिंगाचेर भर दिला. कांय वर्सांनी ताचो फायदो आमच्या भारत देशाकूच जातलो.
पर्रीकार विज्ञान महोत्सवाचें हें चवथें वर्स. ज्ञाना कडेन संबंदीत व्याख्यानांच्यो कार्यावळी जातात. (अंदूं डी. डी. कोसंबी विचार महोत्सव जावंक ना. तो तो अजून करूं येता.) विद्यार्थ्यांनी ताचो लाव घेतलो, जाल्यार तातूंतल्यान आमकां भावी विज्ञानीक मेळूं येतात. देश पांवड्या वयल्या युवा विज्ञानिकाक पर्रीकार हांच्या नांवान पुरस्कार दिवपाची घोशणा गोंय सरकारान केल्या. गोंयच्या विद्यार्थ्यांचेंय नांव ह्या मळाचेर जावचें. अमेरिकेंतल्या आयटी उद्देगांनी आमचे भारतीय उंचेल्या जाग्यांचेर पावल्यात. ताचें नांव गाजता. म्हणटकच आमचे कडेन बुद्दी ना, अशें म्हणपाक मेळचें ना. तो न्यूनगंड पयस मोखून वावुरल्यार जैत पयस ना. देशांत अजून सुदारणांक वाव आसा. खास करून पर्यावरण, शेतकी मळाचेर खूब कितें करूं येता. विज्ञान, तंत्रज्ञाना बगर हें शक्य ना. बरीच तकली लढोवनूय सैमाचेर जैत जोडप अजून तरी शक्य जावंक ना. पूण, मोड, हुंवार, पावसा विशीं पयलींच कळिल्ल्यान लोकांचो जीव वाटावप सोंपें जालां. विज्ञानाची मजत जाता ती अशी. विज्ञान प्रचार आनी प्रसारा खातीर सगल्यांनी माथें मारल्यार विज्ञाननिश्ठ विद्यार्थी घडप व्हडलेशें कठीण न्हय. चलात तर, मुखार सरुया.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
