वाहन चलोवप : एक पराक्रम

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

त्या भायर गाडी दवरपाची सुवात सदांच भरिल्ली आसता. मागीर लोक रस्त्या कडेक गाडी लायतात आनी येरादारीक खूब त्रास जातात.

पँक्क करून एक गाडी म्हजे दुचाकीक एक फूट अंतर दवरुन वेगान फुडें गेली. मुखार मोटारींची रांग. पयसुल्ल्यान ती दिश्टीय
 पडटाली. पूण, तरीय फुडें वचप म्हणजे आपूण बेगीन पावतलों, असो ताचो समज आसुये. केन्ना कोण रस्त्यार मदीं थपकण मारपाक आयल्यात काय, असो प्रस्न म्हाका पडटा.
आजकाल रस्त्यांचेर येरादारी वाडल्या. दुचाकी, मोटारी, बसी, ट्रक, सायकली, मनशां आनी जनावरां दिश्टी पडटात. अश्या रस्त्यांचेर गाडी चलोवप हो एक पराक्रमूच. रस्त्यार आमकां तरातरांचे चालक मेळटात. वेगान चलोवंक आपूण कितलो फिशाल हें दुसऱ्यांक दाखोवपी चालकांच्या प्रकारांत चडशे तरणाटे आनी नवशिक्षीत चालक. हॅल्मेट वा सीट बॅल्ट वापरी नासतना वाहन चलयणाऱ्या चालकां कडेन घडये देवान दिल्लें कसलें तरी घट्ट कवच आसुये. वाहन जळींमळीं फिरोवपी चालक नक्की खंय वचत ताचो नेम ना. असले चालक कांय फावटी जुस्त आमच्या वाहना मुखार सांपडटात. तांचे कडेन खूप वेळ आसता जावं येता. ताका अमुक एका जाग्यार म्हणून वचपाचें नासता. ह्या रस्त्यान वचूं काय त्या हाचेर आपली मोटार रस्त्याचे मदीं खीणभर थांबोवन ते विचार करतात आनी फाटले येरादारीक आडमेळीं.
चडशे रस्ते अशीर, खडबडीत आसात, तरीय कांय चालकांक तो ‘रेस कोर्स’ कसो दिसता. दोन मोटारी, दोन दुचाकी, दोन बसी हातूंत भीतर शर्यत लावन चलयणारे आमकां जायते फावटी रस्त्यार आढळटात. हांकां कोणें इनाम दवरलां काय, असो प्रश्न पडटा. तांकां दोळ्यां मुखार फकत आपलेच वाहन दिसता जावये. बाकीचीं वाहनां, लोक त्या रस्त्यार आसत हाची जाणीव तांकां नासता. फुडल्या वर्गांत चालक मेळटात, जांकां मातूय पासिंयेंस नासता. एक बस लोकांक घेवपाक/ देवोपाक रावल्या वा ट्रॅफिक जाम जाल्या आसतना खंयच्यान तरी वाट काडून फुडें वचपाचो यत्न करतात. अशें करतना ते येरादारींत आनीकूय आडमेळीं तयार करतात. पूण असल्या चालकांक एक मिनटाचें खूब महत्व आसता, आनी हेंच एक मिनिट रांकेंतल्या गाडये फाटल्यान रावून घालोवपाक तांकां त्रास करता. पूण हातूंत फुडल्यान येवपी येरादारीक अडथळे हाडून ते मिनटाच्या जाग्यार धा मिनटां फुकट घालयतात हें हांकां केन्ना समजतलें.
आनीक थोडे चालक म्हळ्यार दूरदिश्टी बरे आशिल्ले. हे त्या वेळार परवानो वा हॅल्मेट नाशिल्ले चालक. हांचे दोळे सामके तीक्ष्ण. पयसुल्ल्यान तांकां ट्राफीक पुलीस दिसतात. तो तालांव दितलो म्हणून मदले मदीं वाहन घुंवडावन ते आयिल्ले वाटेन परत वतात वा अर्दवर पयस खंयतरी वचून रावतात.
सगल्यांत म्हान चालक म्हणजे परते परते हॉर्न वाजोवपी. येता म्हणून हॉर्न, वता म्हणून हॉर्न, वळखीचो दिसलो काय हॉर्न, देवाक नमस्कार म्हणून हॉर्न… असले चालक रस्तोभर मेळटात. कांय जाण तर हेडलायटी मदींच पेटोवन फुडल्यान येवपी मोटारीक खुणायतात. ‘हो रस्तो म्हजे खातीर, हांव पयली वतलों. तूं कुशीक राव’ अशें शिटकावपी. तूं तुजी मोटार उखलून कुशीक दवर नाजाल्यार माथ्यार, ह्या चालकाक ताचें कांयच पडून वच ना.
वाहन चलोवप्यांचो सगलो दोश आमकां रस्त्या वयल्या किजिलांक दिवपाक मेळचोना. आमचे रस्ते, नेम आनी कायदे हाका जापसालदार. कांय कडेन अशीर रस्तें, कांय कडेन ओल्तां, मदींच एक व्हडलो ओल्त मारपाक केल्लो गोल, सुचोवणी फलक नासप, वाटेर फोंडकुला… म्हणटकच व्यवस्थीत वाहन चलोवप तरी कशें? त्या भायर गाडी दवरपाची सुवात सदांच भरिल्ली आसता. मागीर लोक रस्त्या कडेक गाडी लायतात आनी येरादारीक खूब त्रास जातात.
वाहन चलोवप शिस्तबद्ध आसपाक जाय. हे खातीर सरकारान कडक नेम आनी कायदे लागू करपाक जाय. आमकां दर्जेदार रस्ते, पार्किंग सुवाती, कामाक समर्पीत आशिल्ले येरादारी पुलीस आनी अधिकारी जाय. प्रत्येक नागरिकाक भुरगेपणातल्यान येरादारीचे नेम आनी नागरीक म्हणून जापसालदारकी कितें हाची जाण करून दिवपाची गरज आसा. तेन्नाच वाहन चलोवप ताणमुक्त आनी शिस्तबद्ध जातलें.

स्नेहा साळकार
8308706330