भांगरभूंय | प्रतिनिधी
आयच्या आधुनिक काळांत आमचे भोंवतणी भौतीक उदरगत व्हडा प्रमाणात जाल्या. आयज लागीं- लागीं दरेका मनशा
कडेन सगले तरेच्यो सुखसोयी आनी गरजेच्यो वस्तू घेवपाची तांक आसा. मात, हीच तांक जायत्या पावंड्यार कितल्याश्याच प्रस्नांक जल्म दिवपी थारता काय कितें, असोय एक मुद्दो दिसून येता. खासा करून नव्यानूच गिरेस्त जाल्ले अशे पालक आनी तांच्या पालकत्त्वाची खाशेली अशी एक वेगळी बाजू ह्या संदर्भात विचारात घेवपाची गरज आसा. आपुण आपल्या भुरग्याक खर्यानीच आवश्यक तें दिवन ताचें भरण पोशण करता काय ताका चुकीच्या मार्गार व्हरता हाचोय विचार ह्या पालकांनी करपाची गरज आसा.
हालींसराक कितल्याश्याच घडणुकांत आमच्या भोंवतणच्या साबार तरणाट्या चल्यांनी आनी चलयांनी आपलो जीव रस्तो अपघातांत वगडायलो. ह्या भुरग्यांच्या हातांत गाडी कशी आयली असो प्रस्न साबार वटांनी लोकांनी उपस्थित केलो. कितल्याश्याच घडणुकांत ज्या भुरग्यांचो अपघात जालो तांचे कडेन गाडी चलोवपाचो परवानो लेगीत नाशिल्लो. अशा वेळार चूक कोणाची? भुरग्यांची? काय तांका गरजेपरस चड सोयी सुविधा दिवपी पालकांची? आपली भुरगीं हट्ट करतात म्हूण आयज जायते पालक विचार करीनासतना तीं मागतात तें सगलें हाडून तांकां दितात. अशें केल्ल्यान भुरग्यांक त्या गजालीचें म्हत्त्व कळना तें जालेंच, पूण तेच वांगडा तीं नाका त्या मार्गार चलपाक लागतात. आपणाक जाय तें कशेंय करून मेळटलेंच हें तांच्या मनांत घट्ट बसता….आनी एकदां अशें जालें की मागीर तांच्या मागण्यांक आनी हट्टाक कसलोच धरबंद उरना. आपल्या भुरग्यांची गरज कितें हाचो विचार पालकांनी करपाक नाका नकळट्या पिरायेंतलीं भुरगीं म्हणटकच तांणी हट्ट करप हें सभावीक आसा, मात त्या हट्टाक कितलो पाळो दिवचो हें आवय- बापायन थारावंक जाय न्हय? दरेक हट्ट मान्य जावपाक लागलो जाल्यार तें भुरग्यांच्याच हिताक बादा हाडपी थारतलें. जेन्ना भुरगीं कायद्यान त्या गजाली खातीर पात्र जातली तेन्नाच, योग्य तें प्रशिक्षण दिवन, आवश्यक सगली सुरक्षा घेवन तांकां त्यो गजाली दिवप हातूंत कांयच गैर ना. मात ते खातीर पालकांनी विचार करपाची गरज आसा.
आयच्या तरणाट्यांचो आनीक एक मोठो प्रस्न म्हळ्यार मोबायल फोन. आयज खंयच्याय सर्वसामान्य तरणाट्याच्या हातांत ज्या रकमेचो आनी जितलो आर्विल्लो मोबायल सहजपणान आमकां दिश्टी पडटा त्या तरेच्या चैनीचो विचार कांय वर्सां आदी मेरेन लोक चितूंक लेगीत शकनाशिल्ले. आयज दरेकाच्या हातांत पयसो मात्सो चडूच सोंपेंपणान घोळपाक लागला आनी देखून ह्यो गजाली घडटात. अशीच एक गजाल याद जाता. शाळेंत मोबायल घेवन येता म्हूण एके चलयेक तिच्या शाळेच्या मुख्याध्यापिकेन ‘आवयक घेवन यो’ अशें सांगलें. चलयेची आवय लेगीत शिक्षिका. आवय शाळेंत आयले उपरांत मुख्याध्यापिकेन तिका ही मोबायलाची गजाल सांगली आनी म्हळें की चलयेक इतलो म्हारग मोबायल दिवपाची खऱ्यांनीच गरज आसा काय कितें? जाल्यार चलयेच्या आवयन म्हळें की, आमकां संपर्क करपाक सोंपें जावचें म्हूण आपणेंच चलयेक तो मोबायल घेवन दिला.’ हाचेर मुख्याध्यापिकेन म्हळें की ‘तशें जाल्यार एक सामान्य मोबायल पुरो, चड म्हारग दिवं नाका’. जाल्यार तिच्या ह्या उतराचेर तिडकून ती शिक्षिका आवय मुख्याध्यापिकेक म्हणटा, “म्हजे चलयेक कितलोय म्हारग मोबायल घेवन दिवपाची म्हजी अर्थिक तांक आसत जाल्यार तो दिवं नाका म्हणपी तू कोण?” आतां अशा वेळार कोणे कितें उलोवचें आनी आपल्या भुरग्यांच्या मागण्यांचें अशें समर्थन करपी पालकांक कशें समजावचें ?
जायते खेपे कितलेशेच पालक आपल्या भुरग्यांक तीं मागतात तितले पयशे काडून दितात. भुरगीं ते पयशे खंय आनी कशे वापरतात हाची कसलीच चवकशी पालक तांचे कडेन करीनात. आनीक एक गजाल याद जाली. एक आवय आपल्या भुरग्याक खाणाक म्हूण दर दिसा पयशे दिताली आनी दर दिसा तो भुरगो शाळेच्या कँटीनात वचून सॉफ्ट ड्रिंक्स आनी चिप्स खातालो. तें पळोवन एका शिक्षकान ताच्या आवयक म्हळें की असलें खाण खावपाक ताका दिवं नाकात, हाका लागून ताची भलायकी इबाडटली. जाल्यार हाचेर ती आवय शिक्षकाक म्हणटा, “आँ, म्हळ्यार ही बरी बरी खाणां खावन कितें तुमच्याच भुरग्यांनी घटमुट जावपाचें? आमच्या भुरग्यांनी जावचें न्हय?” ते बायलेची उतरां आयकून शिक्षकान कपलार हात मारून घेतलो. अशा उतरांक कोणे आनी कितें म्हूण जाप दिवची ?
योग्य मार्गदर्शन करूंक नाशिल्ल्यान आयज भुरग्यांक स्वावलंबन जमना आनी देखून बारीक- बारीक कितल्याश्याच प्रस्नांचेर ती गोंदळटात आनी काचाबूल जातात. जायते खेपे भुरगीं आत्महत्येसारको मार्ग लेगीत आपणायतात. हातूंत भुरग्यांची चूक खरें म्हणत जाल्यार नाच. पालकांनी आपलें कर्तव्य योग्य पद्दतीन करूंक नाशिल्ल्यान भुरगीं बिघडटात आनी मागीर तांका सुदारपाचो मार्गच उरना.
आपल्या ल्हानपणांत आपणक त्यो गजाली मेळूंक नात देखून भुरग्यांक तरी त्यो मेळच्यो अशें कांय पालक म्हणटात. मात, हें केल्ल्यान आपल्या भुरग्यांचें कितें नुकसान आपुण स्वता करता हाची तांकां जाणीवच नासता. भुरग्यांक बऱ्यांत बरें शक्य तें पालकांनी दिवचेंच, मात सगलो सारासार विचार करून. पालकांनी हे खातीर पालकत्व म्हळ्यार कितें तें समजून घेवपाक जाय. भुरगीं जल्माक घालप खूप सोंपें. तांचें पालन करप भोव कठीण. आयच्या काळातल्या पालकांनी ही गजाल समजून घेवन त्या प्रमाण भुरग्यांक ल्हानाचे व्हड केल्यार खऱ्यांनीच एक बरी पिळगी मुखार येतली.
प्रा. चिन्मय मधू घैसास
9823728640
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
