मनाचो ब्रेक गरजेचो

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आमचे कडेन फकत पयशे जोडपाची बुद्द आसा. गाडी घेवपाची बुद्द आसा, पूण ती कशी चलोवप, कशी आनी खंय पार्क करप हाची बुद्द ना. ती बुद्द सगळ्यांक येवची आनी …

सद्याक गोंयांत अपघाताचें सत्र चालूच आसा. दर दिसा खंय तरी अपघात जालो म्हणपाचें कानार पडटा. कांय जाण हातूंत
सोंपतात तर कांय जाण अपंग जावन उरतात. ह्या अपघातां पासून आमी कितें शिकतात? ना! अशीच जाप मेळटली. जर आमी हांतल्यान कितेंय शिकिल्ले जाल्यार हे अपघात जावंक पावचे नासले. केन्ना केन्ना तर अशें दिसता की आमकां भुरगीं चड जाल्यांत. कित्याक दिसचें ना? वयार येवचे पयलींच वा समज येवचे पयलींच भुरग्यां हातांत वाहन दिवप कितले शाणेपणांचें? माकडाच्या हातींत कोलीत दिल्ले वरीच न्ही हें. तातूंत जांच्या हातींत चार दुडू जाल्यात तांचें तर सांगुकूच नाका. तांची चूक दाखोवन दिल्यार ते दुडवांनीच उलयतात. जशे कोणाचोय जीव गेल्यार हे पयशे दिवन परतो हाडूंक शकतले.
ल्हान भुरग्यांकडेन गाडयो दितकूच आनीक कितें जातलें सांगात? तातूंत कांय भुरगे इतले मस्ते आसतात ते स्वताचो जीव त्रासांत घालतात तें जालेंच, आपणाल्या इश्ट- इश्टिणीकूय त्रासांत उडयतात. पयरूच धवळे घडलां ताचे वयल्यान कोणेय बोध घेवचो. एक भुरगो आपले इश्टिणीचेर दडपण हाडटा आनी घरचीं पळेत बसतात. अपघात घडटकूच तीं उलयतात. भुरग्यांक मागता तें दिलें आनी कसलेंच नियंत्रण दवरलें ना म्हणजे हेंच घडपाचें. आपलो भुरगो स्कुलाकूच वता मूं काय रस्ताद भोंवता हाचेर घरच्यांचे लक्ष नाका? पूण आमचें कितें जालां तर आमकां भुरगेपणांत मेळूंक ना तें आपणाल्या भुरग्यांक मेळचें हो हावेस. पूण ह्याच हावेसाक लागून आपणालो भुरगो पारपोळ जाता हाचें भान घरच्यांक आसना. आनी जाग येता तेन्ना पश्चात्ताप करचो पडटा.
हाचेर कोणे उपाय काडपाचो? घरच्यांनीच न्ही? वाहतूक खात्यान हांचेर हात घाल्यार हांचे घरचे रोखडेच आमदार- मंत्र्यां दारांत पावतात आनी हांचेर कांयच कारवाय जायना. मतदार न्ही ते. आनी भुरगे तर भावी मतदार. तांकां दुखोवन कशें जातलें? परिणाम कितें तें आमकां दिसता. आमी फकत रस्त्याक दोश दिवपाचो आनी सरकाराक खेपपाचें. आमी अपघात घडूंक दिवचे नात म्हणपाचें कोणूच मनार घेवचो ना. हातांत गाडी आयली म्हणजे वार्‍या कडेन सर्त करपाची.
आमच्या सरकाराक तर हाचें कांय पडिल्लेंच ना. सरकाराचें लक्ष्य रेव्हेन्यू कसो वाडोवप हाचेर. अपघात उणे जावपाक वा अपघात जावचेच न्ही हाचे खातीर कितें करचें हें सोडून तालावं कसो वाडोवं येता हाचेर चड भर. कांय लोक दुचाकी चलयतना हॅल्मेट घालिनात. फाटल्यान बसपी तर घालीच ना. पूण ते अशें कित्याक करतात, तांची अडचण कितें हें जाणा जावन घेवचे परस तांकां तालावं दिलो म्हणजे जालें अशेंच सरकाराक दिसता आसुंये. तालांव दिलो आनी ताका सोडलो जाल्यार अपघात जावचो ना व्हय? काय अपघात जाल्यार तकली फुटचिना?
दर गजालीक तालांव दिवप आनी सोडप हीं पिशेपणां शीं दिसनात? बरें हे दुचाकी चलोवपी तरी कितले शाणे आसतात जाणात? खंयूय पुलीस उबे आसात म्हूण कळटकूच ते मात्शे पयलीं दुचाकी थांबोवन उबे रावतात. कितलो वेळ वगडायतात तांकांच खबर. पुलीस वचनात तो मेरेन ते एकाच जाग्यार उबे. पुराय आदेस वगडायतले पूण हॅल्मेट घालचेनात. कांय जाण हॅल्मेट पांया कडेन वा फाटल्यान बांदून वतात. पुलीस आसात म्हूण कळ्ळें म्हणजे हॅल्मेट तकलेक चडोवप आनी मुखार वतकूच ‘ये रे माझ्या मागल्या.’
फाटीं मुंबय एके गाडयेक अपघात जावन फाटल्या सिटार बशिल्ल्या उद्येगपतीक मरण आयलें. दोन दीस सगळे हाचेरूच उलयले. आनी वाहतूक खात्यान गाडयेंत बसतल्या सगळ्यांक बॅल्ट सक्तीचे केले. बॅल्ट घालिना तर तालांव. बाबा हे अपघात जातात कित्याक? आनी ते आडावप कशे हाचेर चितचें सोडून हांतल्यान उत्पन्न कशें मेळोवं येता हाचेरूच सरकारचो भर. हॅल्मेट घालें, सीट बॅल्ट बांदलो म्हणून अपघात जावचो ना तर? रस्त्या कुशीकच्यान चलत वचपी लोकांनी चिलखतां घालून भोंवची पडटलीं काय दिसता. आनी कोण घालनात तांकां तालांव दिलो म्हणजे जालें. आमचे रस्ते केदे, आमच्यो गाडयो केद्यो, तांची स्पीड हाचेर कोणूच उलयनात. गोंया भायर चड करून महाराष्ट्रांत वतात तेन्ना मदींमदीं कांय घोशणा पितारिल्ल्यो दिसतात. ‘मनाचा ब्रेक उत्तम ब्रेक’, ‘नजर हटी दुर्घटना घटी’ अश्यो जायत्यो वाचूंक मेळटा. आतां कोण ते प्रमाण वागता खबर ना. पूण एक गजाल खरी ती म्हणल्यार संयम गरजेचो. गाडी चलयतना मनाचेर नियंत्रण उरत तर अपघात टाळूं येता. वार्‍या कडेन सर्त करिनासतना गाडी चलोवप कठीण न्हय. मात्सो बेगीन भायर सरलो, सुशेगादीन गाडी चलयली आनी वेळार कामाक पावलो हें करूं नजो? करूं येता. पूण ते खातीर मनाचो ब्रेक गरजेचो. तो सारको आसत जाल्यार सगळें वेवस्थीत जाता.
हो ब्रेक फकत गाडी चलयतनाच न्ही तर गाडी घेतनाय गरजेचो. व्हडली गाडी घेतना रस्ते सारके आसात मूं? गाडी पार्क करूंक जागो आसा मूं? भुरग्याच्या हातांत गाडी दिवप योग्य? शेजार्‍यान नवी गाडी घेतली म्हूण आपणेय ती घेवंक जाय? हो सगळो विचार करीत तर काय बरें जातलें. पूण ती बुद्द आसूंक जाय न्ही. आमचे कडेन फकत पयशे जोडपाची बुद्द आसा. गाडी घेवपाची बुद्द आसा, पूण ती कशी चलोवप, कशी आनी खंय पार्क करप हाची बुद्द ना. ती बुद्द सगळ्यांक येवची आनी मनाचो ब्रेक दर एकल्याक मारूंक कळचो इतलीच आस्त. अशें घडत जाल्यार अपघातांचेर नियंत्रण येवंक वेळ लागचो ना काय दिसता.

अभयकुमार वेलिंगकार
9423884687