भांगरभूंय | प्रतिनिधी
रानां उदरगत म्हामंडळ आनी शेतकी खात्याचेर वर्सभर व्हडली जापसालदारकी आसतली.
काजू आनी ताच्या उत्पादनांक जगभर मागणी आसा. देखून काजू पिकोवचो यत्न आनीक नेटान जावंक जाय. बागायतदारांच्यो समस्या आयकल्यार हें जावं येता. सरकारान काजू मंडळ सुरू करपाचें थारायलां. काजू उत्पादन, निर्गतीचेर भर, थळाव्या काजींचे प्रक्रियेक चालना दितले, फेणी आनी हेर पेयांक संवसारीक बाजारपेठ मेळोवन दितले. म्हत्वाचें म्हणल्यार तरणाटे ह्या उद्देगांत येवचे म्हूण येवजण्यो तांचे मेरेन व्हरतले….! एकूणच काजू उद्देगाक बळगें दिवपाचें सरकारान थारायलां. फुडल्या काजू फेस्ता दिसा मेरेन हें यशस्वी जावंदी. रानां उदरगत म्हामंडळ आनी शेतकी खात्याचेर वर्सभर व्हडली जापसालदारकी आसतली.
गोंयांत काजवाचीं रानां कांय थारावीक वाठारांनीच आसात. मेळटा थंय आंबे, पणस, पेरां, पोपायो दिसतल्यो, मात काज दिसतलीच हाची खात्री ना. घडये सोऱ्या खातीर चड वापर जाता म्हूण सामान्य मनीस ताचे (झाडा) पसून चार हात पयसूच रावता आसतलो. मात मुट्टे, काजी, फेणी, हुर्राकाचेर नीज गोंयकाराचो जिवा परस चड मोग! प्रत्येक बंगल्याच्या दुरगा भितर, पोरसांत, भाटांत, पडंग जमनीर रोसाळ काजू लोंबतना दिसचे. काजी, फेणी, हुर्राकाचें उत्पादन, विक्री, निर्गतींत गोंयकार तरणाटे दिसचे. तांणी फक्त मानाय, कामेरीं म्हूण वावुरचें न्हय. ह्या वेवसायांत येवन तांणी पयसो करचो.
काजू हें मूळ भारतीय पीक न्हय. पुर्तुगेज तारवट्यांनी 1550 च्या सुमाराक ब्राझीलांतल्यान तो पयलीं गोंयांत हाडलो. खावपा खातीर न्हय. दर्यादेगो, रेंवेचे तेंम…. एकूणच त्या वाठारांतली माती, रेंव व्हांवून दर्यांत वच्ची न्हय म्हूण तांणी काजू लायले. काजीचीं मुळां बळिश्ट आशिल्ल्यान जमीन तिगली. कालांतरान काजीचें म्हत्व सगल्यांच्याच लक्षांत आयलें. काजुबियो खावपाक, विवीध जिनस करपाक, मुट्ट्याचो रोस, निरो, हुर्राक, फेणी, काजीचें गोम….. शेतकारांक हो बरो पर्याय मेळ्ळो. काजू बाटून भारतीय जालो! कोंकणी संस्कृतायेचो वेगळांव नजं असो वांटो जालो!! आयज काजींक लागून बायलांक रोजगार मेळटा, घराघरांनी काजू म्होवले सोलपाचें काम चलता, भट्टेचेर सोरो काडटात. काजू हें नगदीं म्हणल्यार रोख पयसो दिवपी पीक जालां. दर्यादेगो सोडून काजू दोंगराळ वाठारांनी पावल्यात. फाटलीं पांचशीं वर्सां काजवाची गोंयचेरूच न्हय, तर देशाचेर सत्ता आसा, अशें म्हणल्यार अतिताय थारची ना. कारण संवसारांत प्रक्रिया केल्ल्यो काजूबियो निर्गंत करपांत आमी तिसरे (आदीं पयल्या क्रमांकाचेर आशिल्ले.) आसात. केरळ, कर्नाटक, गोंय देशांत आघाडेचेर. काजींचे बाबतींत व्हिएतनाम नंबर वन. मात तांचो काजू आफ्रिकेंतलो. आयव्हरी कोस्ट काजी विकपांत दुसरो, तर बेनीन, तांझानिया, नायजेरिया हे आफ्रिकी देश काजवाच्या पिकांत भारता फाटल्यान आसात. हांगाचे काजू भारतांत येतात. पूण ते भारतीय, अस्सल गोंयचे म्हूण खपयतात. हाचो थळाव्या काजकारांचेर परिणाम जाला. तसो काजीच्या सगल्याच उत्पादनांचो मूळ स्रोत आशिल्ल्या ह्या कश्टकरी लोकांक कितलो फायदो जाता, हो संशोधनाचो विशय.
काजू शेतीक बरे दीस येवपाक जाय जाल्यार ताचें आदारभूत मोल वाडोवंक जाय. सारें, मानाय, येरादारी, जनावरांचो उपद्रव हाका लागून खर्च वाडला. म्हणटकच आदार मोल वाडचें. प्रक्रिया उद्देग, निर्गत वाडूंक जाय. गांवांतल्या संस्थांनी लघुउद्देग सुरू करूं येतात. पोरण्या काजींच्या जाग्यार चड उत्पादन दिवपी हायब्रीड काजींची लागवड करूंक जाय. मात हें करतना अस्सल गोंयच्यो काजू जाती चुकून पसून नश्ट जावच्यो नात, हाची जतनाय घेवची. शेतकारां कडल्यान काजींची थेट खरेदी जावची, फेणी, हुर्राक ब्रँडींग, उत्पादनांत वाड जावची. आफ्रिकेंतल्यान काजू येता, तो बंद जातलो? काजीचीं झाडां लावपाचें सामान्य भौसान मनार घेतल्यार हे जावं येता. दोंगर बोडके जायत आसात, ते काजींनी गच्च भरून वच्चे. आमेन.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
