भांगरभूंय | प्रतिनिधी
नेहाकय तें मनांतल्यान पटलें. नवे पिळगेक, युवाक ते धिटाय दाखयतात ताचे परस मुखार पावली मारपाक बळगें, प्रोत्साहन दिले जाल्यार तरनाटे आनीकय फुडें फुडें पावतले.
मनशांच्या घराब्याक पळोवन तीं खूब शिकिल्लीं. तांकां उडपाक आवडटालें. त्या दिसा नेहा तांकां तोखेत बशिल्लें .
“कितलें बळगें? कितलो आत्मविश्वास? कितली धिटाय?..कितली स्वतंत्रताय, मेकळेंपण… ती चिकाटी? वयर वयर उडपाक पाखांट्या बरोबर हें सगळें जाय !?… केन्ना येवजिलेंच नाशिल्लें तांणीं. ती सहजतायेन, सरळ सोंपेंपणान ताठ मानेन तरतरीत उडटाली. हें पळोवन अजाप जावपीय जायतीं जाणा अदी मदीं खरशेतालीं.
“एकच वटेन विचार करीत वतल्या मनशांक अशें दिसप साहजिकच आसा.”
“आमी ते फास्केत बसनात, आमकां मळ काबीज करपाची संवंय, आमचे घोडे धांवत वतना तांच्या पांयात, कुडींत, वारो भरिल्लो आसता, कानांतुय वारो भरता म्हणुनच आमी विशाल मळबांत कसलीय आडकाटी आयल्यार लेगीत तीं पार करुंन फुडें पावतात”.
“आमचीच देख घेत हीं कांय मनीसजात पळयात वाट चलत आयल्यात”. सुकण्यांचो विचार करतना नेहा खोशयेन भरुंन वोतलें.
“अरे व्वा! !! व्वा रे व्वा!!!! मळब आनी हांचे नातेंय तशें पळोवक गेल्यार बरें पोन्ने”.
“सुखान जियेवपी ही सुकणीं. पिशें लावपी हीं. आनंदान जगपाक शिकोवपी! सुंदर, सुराचीं गितांची मन भुलोवणीं घालपी हीं!. पिळगेन पिळगी घडोवपी नित नेमान ताका उदक वाऱ्यान शिंपपीही सुकणीं. गोड गळ्याचीं! काळजाचो थाव घेत थाकाय दिवपी. मनांक शांत करपी हीं”.
इतल्यांत नेहाक सुकणीं उलयतना कानांर पडलीं. अदमास केलो.
“त्या मनशांच्या परंपरेत आमकां वचपाचें ना. कितल्यो म्हूण आडखळी?”.
“लज, भंय, दुर्बळकाय, हाल अपेष्टा, लाचारी, पोकळ वाशें, कांय तासमपट्टी, दुस्वास, व्हडल्यो अपेक्षा आनी तिरस्कार.”
“शी !!! शी !!! म्हाका तर तांची काकुळट दिसता. मनीस म्हूण खरी इतली बुदवंतकाय, शाणेंपण सगळें आपल्या हातांत आसुनय तीं बेभान जाल्ली दिसतात. वाट चुकिल्ल्या पाडका भशेन हांबेत हांगां थंय विनाकारण धांवतना दिसतात. गायेकच घट् धरुन रावतात, शेपटेक दसून बसतात.”
“कितें करचें ह्या मनशांचें?”
“खरेंच हे समाजीक प्राणी… काय कितें म्हणपाचे?”
नेहाक खरेंच मनांतल्यान तांचें उलोवप आवडलें. चॅलेंज घेवन फुडें एकटेपणान वचपाची ही शक्त तें खंबीरपण मनशांत शंबर टक्के काय दिसना. कांय जाण तर मेल्लेवारी वरीच भासतात. पोन्ने वागपाची फास्की सोडून फुडें पावल मारपाची तांची तरा आजुय बदलली अशें म्हणप शक्य जायना. आपलो आदलो आवाट सोडून नव्या समाजीक बदलाक, टेक्नॉलाॅजीक स्वीकारपाक तांकां शक्य जावपाक कळाव लागतलो.
“संवंसारात जातले अणुचे स्फोट पसून आमी स्वीकारले. म्हायुद्धा पळयलीं, पचयली आजय जे परिस्थितीत आमी जगतात ती तितली व्हडलीशी बरी ना.”
“कितले खेप पाखांटे कापतात, आमची पिलांय मरतात म्हूण सोडीना न्हय. तरी आमी फाटीं सरनात, दर काम आमचे पद्धतीन करीत आसात.”
“कारखाने, नव्यो उंच माळयाच्यो इमारती, विमाना हांणीं आमकां उणें त्रास जाला व्हय?!”
“आमी जिवीताचे दार उकतें दवरलां येता तें स्वीकारतात. हें आमचें ध्येय”.
“वयर उडकी मारतना पडुन मरत ही मुळा भिरांत आमी बाळगीनात. मृत्युचो भंय बाळगुन लोले जावन बसप्यातले भ्याड वृतींतले आमी न्हय”
“तशे तांचे शुर वीर शिपायकय आसात न्हय?”.
“हय, ताकां सलाम पूण सर्वसादारण मनीस? ताचें कितें आमचे भशेन उडपाक सोदतात व्हय …. ना दचकतात. एकदां हारले की परत चेलेज नाका म्हूण सोडुन “कोको आनी मेंमें” करुन हात पांगरुण बसतात.
नेहाकय तें मनांतल्यान पटलें. नवे पिळगेक, युवाक ते धिटाय दाखयतात ताचे परस मुखार पावली मारपाक बळगें, प्रोत्साहन दिले जाल्यार तरनाटे आनीकय फुडें फुडें पावतले. Success is not final, failure is not fatal: it is the courage to continue that counts. नेहाक आपलो भाव दोळ्या सामकार उबो रावलो. शिकप पूर्ण जातकच ताका बरो जॉब मेळटालो पूण तेन्ना मम्मान ताका भारताच्या भायर वच्चें पडटा म्हूण सोडपाक लायलो. दुसऱ्यान तो रोखडोच उडी मारुंन घेतलो. कांय वर्सा उपरांत ताका आपली चूक कळ्ळी.
“मम्मा,आमी केदी व्हड चूक केली आज कळटा न्हय !”
“तो जॉब तेन्ना हांवे मान्य केल्लो जाल्यार आज खंयचे खंय पावपाचो.”
“हय म्हजे चुकलें. निराशावादी जातकच अशें. आदल्या त्याच ध्येयाचेर नदर दवरुन चलत आयलीं. चुकी जायत म्हूण भियेत रावलीं. Failures are pillars of success म्हणटा ताचोय भंय दिसपाक लागलो. सदांच मनाक एके तरेचो कांच घेवन जगत रावली. वायट कितें जायत, वेपारांत अपेस मेळत म्हूण फाटीं रावलीं. बोट बुडटली म्हूण बोटीत प्रवासच नाका म्हूण आयुष्य खंतीन सारलें. भियेभियेंत जगप हाका कितें अर्थ आसा?”
“फायदोच जावपाक जाय म्हूण… आदिंच कामच टाळत रावप बरोबर व्हय?”.
नेहाक आपल्या भावाची कशी वाट लागली ती याद जातकच फुडें आपल्याक आपले विचार तर्क वितर्क, फुडले लांब विचारांचें ध्येय घट धरून दवरपाक जायत्या यत्नांची पलतड गांठपाची तयारी
दवरली.
विजया शेळडेकार
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
