भांगरभूंय | प्रतिनिधी
आमचें हें शरीर नश्वर, तें मातये पसून तयार जालां आनी निमणें मातयेंकूच वचून मेळटलें. आमकां खबर आसा, पूण आमचो सभाव बदलपाक आमी तयार नात. मनशाचो मातये कडेन संबंद आसचो. तिचे सवे पडमूर जावप हें बेमानपणाचें लक्षण. माती माय, आमकां जल्माक घालता, जगयता आनी निमणी आमकां वेंगेंत घेता. ह्या उपकाराक स्मरून आमी तिची राखण करतात व्हय? तिचें फुडल्या पिळग्यां खातीर संवर्धन करतात व्हय? सद्गुरू जग्गी वासुदेव हांणी अंदूं मार्चांत माती वाटावपाची मोहीम सुरू केल्या. सगल्या राज्य सरकारांक वांगडा घेवन तांणी ही मोहीम चालीक लावपाचें थारायलां. गोंय सरकारान सद्गुरूंच्या ईशा आवटरीच संस्थे वांगडा समजिकाय कबलात केल्या. 23 आॅगस्टाक ताचेर सयो जातल्यो. संस्थेन गुजरात, राजस्थान, उत्तर प्रदेश, मध्य प्रदेश, दिल्ली, महाराष्ट्र, आंध्रप्रदेश, कर्नाटक, तमिळनाडू राज्यां वांगडांय ही कबलात केल्या. फक्त भारतातूंच न्हय, 27 देशांनी मोटारसायकल रॅली आनी हेर कार्यावळी करून सद्गुरून हे मोहिमे विशीं जागृताय जाल्या.
बरेच शेतकार शेतांनी थारावीक वर्सांच्या अंतरान वेगळें पीक घेतात. एका पिकाच्या मदीं दुसरें पीक घेतात. मातयेचो कस इबाडचो न्हय, पीक बदला वांगडां हेर उपायूय करतात. कारण माती ही तांचे खातीर देव. ते तिचो सांबाळ करतात, तसो आमी प्रत्येक नागरिकान करपाक जाय. बरी माती कित्याक जाय? कारण तिच्या दर्ज्याचेर पिकाचो दर्जो थारता. उदकाचो सांबाळ ती करता. बरे मातयेक लागून पुश्टीक पीक मेळटा. रसायनां, घाणयारें उदक आशिल्ले जमनींत तें मेळटाच अशें ना. जाणकारांच्या मतान, रानांक जितलें म्हत्व, तितलेंच मातयेकूय. पृथ्वीचें हवामान, कार्बनाचें प्रमाण मातयेचेर अवलंबून आसा. इतलेंच न्हय तर दुकळ आनी हुंवाराचेर नियंत्रण दवरपाची तांक मातयेंत आसता. उदकाचो सांठो बरे जमनींत चड काळ तिगून उरता. ताचो फायदो सैम आनी मनशांकूच जाता, हें वेगळें सांगपाक नाका.
फक्त भारतांतलीच न्हय, तर पुराय संवसाराची ही समस्या. मातयेचो दर्जो देंवत रावल्यार आनीक 30-35 वर्सांनी 90 टक्के संवसाराचें रेंवट जातलें, अशी शिटकावणी संयुक्त राष्ट्रांच्या (यूएन) तज्ञांनी दिल्या. खीणभर तज्ञांचेर अविस्वास दाखोवया आनी 2075 मेरेन हो काळ मुखार धुकलूया. सध्या प्रदुशणाचो नरकासूर ज्या नेटान सांवार घालता, तें पळयल्यान केन्ना तरी हें जातलेंच हाची भिरांत संशोधकांक दिसता. सुपीक माती ‘दुयेंत’ पडली जाल्यार पिकतलें कितें आनी खातले कितें? अन्न, उदकाक धोको निर्माण जातलो. आमच्या देशांत सुपीक माती आसा, तातूंतली 30 टक्के हालींच्या कांय वर्सांनी नापीक जाल्या. तिचेर कसलेंच पीक जायना. टक्केवारी खबर आसा म्हणटकच माती नापीक कित्याक जाल्या, तेंय तज्ञांक खबर आसतलें. हाचे मुखार तें जावचें न्हय, हे खातीर सरकारान कितें पावलां उबारल्यांत? माती इबाडपाक सैमा परस आमच्यो मनशांच्यो करण्योच जापसालदार आसात. उदक इबाडपाचीं जीं कारणां आसात, तींच मातयेक फोंडांत घालपी थारल्यांत. मातयेंत जिरपी रसायनांक लागून पुश्टीक द्रव्यांचेर परिणाम जाता आनी पिकाळ जमीन नापीक जाता. रासायनीक साऱ्याक लागूनय माती दुबळी जाता. ताका लागून सेंद्रीय, सैमिक सारें वापरून पीक घेवचें, असो एक विचार व्यक्त जाता. रसायनांक लागून फळां, भाजयो भलायकेक माल पडटात, ही गजाल खरीं, पूण सेंद्रीय साऱ्याच्या अतिरेकाक लागून श्रीलंकेंत कितें जालें, ताचोय अभ्यास जावचो. मिझोराम पुराय सेंद्रीय सारें वापरता. हेर राज्यांनीय पांवड्या पांवड्यान सेंद्रीय साऱ्याचो वापर वाडोवप बरें. माती इबाडची न्हय, हे खातीर उपाय घेतना, तिचीं तत्वां कशीं वाडटलीं, हेंय पळोवपा जाय. सद्गुरू हांच्या ह्या उपक्रमाक, मोहिमेक संयुक्त राष्ट्रां वांगडा, संवसारीक भलायकी संघटनेचोय तेंको आसा. देखून संवसारीक पांवड्याचेर माती वाटावपाचे नदरेन नेटान हालचाली जातल्यो, अशी अपेक्षा.
माती वाटावपाक शेत रोंवपाचे पद्दतींत बदल करपाक जाय. जाणकारांच्या मतान, नांगरणी करीनातसना पीक घेवपाक जाय. टेर्रासाचेर पोरसूं करपाक जाय. कुमेरी पद्दतीन तशेंच दोंगराचेर सोंपणां करून पीक घेवचें. पावसाचें उदक प्रत्येकान सांठोवचें.
जंय उदक तुंबून उरता, थंय पीक घेवपाक कितें करचें पडटलें, ताचेरुय उपाय जांवचे, अशें तांकां दिसता. उपाय कसलोय घेतलो तरी खंयचेय परिस्थितींत माती तिगपाक जाय, पिकाळ उरपाक जाय. मनीसजातीच्या अस्तित्वा खातीर तें गरजेचें.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
