हें जागृतायेचें, तंत्रज्ञानाचें आनी गरजेचें शतमान

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आयज टी. वी, मोबायल, यू ट्यूब, इंस्टाग्राम सारकिल्ल्या माध्यमांतल्यान आप-आपले विचार लोकां मेरेन पावोवप खूब सोपें जाल्ले दिसून येता. ना म्हणल्यार खबरांपत्रांचोय उपेग बऱ्या प्रमाणांत जाता हातूंत दुबाव ना. ह्या शतमानांतलीं वयर उल्लेख केल्लीं हीच उपेगी शस्त्रां म्हणल्यार म्हजी चूक जावची न्हय. खूबश्या वेळार हाचो दुरुपेगय जाल्लो पळोवंक मेळटा. जी मनाक पटपा सारकी गजाल न्हय. ताका लागून मनशान शितींत दवरून तांचो फाव तसो उपेग करूंक जाय. मनशाच्या हातांतलीं हीं आवतां जतनायेन वापरलीं ना जायत तर तांचे दुखदिणें परिणाम लेगीत मनशांकच भोगचे पडटात. ही गजाल लेगीत तीं शस्त्रां वापरप्यांनी याद दवरपा सारकीच जावन आसा. खास करून शिकपी भुरग्यांक ही माध्यमां कशीं वापरचीं हाचें गिन्यान दिवप खूब गरजेचें जालां. तांकां हांचो सारको वापर करूंक शिकयत तर कितल्योश्योच बर्‍यो गजाली ते शिकपाक पावतले. जो आपली स्वताची कल्पकता, कलाकृती, साहित्य रचना वा काव्य कृती समाजा मुखार हाडूंक सोदता आसत तर हीं माध्यमां खऱ्यांनीच लावकारी थारूं येता. आयज वेर अमर्याद लोकांनी ह्या माध्यमांचो उपेग करून नामनां जोडिल्लीं आमी पळयत आसात. हांव तर म्हणन तरणाट्यांनी नकारात्मक गजाली करचे परस ह्या माध्यमां वरवीं आपले भितरआशिल्ले कुशळटायेक वाट करून दिवची. आमी जाणां त्या प्रमाण कसलींच कडक बंदना नासतना हीं माध्यमां वापरपी शेंकड्यांनी लोक वेगळ्योवेगळ्यो पाककला, चित्रकला, हस्तकला, शिवणसूत, नृत्य, गायन, संगीत अश्या विवीध प्रकारांचें सुंदर सादरीकरण करून मनरिजवणी बराबर मोलादीक संदेश दिवंक सफळ जातात. उपरांत ह्या माध्यमां वरवींच ते हळू हळू करून आपलो वेवसाय थाटून जोडकार जावंक पावल्यात. ही जाली ह्या माध्यमांची फायद्याची बाजू. एका नाण्याच्यो जश्यो दोन बाजू आसतात तश्योच ह्या माध्यमांच्योय दोन बाजू आसात. वापरप्यांनी बरी बाजू समजून घेवन ताचो वापर करूंक लागत जाल्यार परिणाम बरेच दिसून येतले. सादुरताय बाळगून ह्या माध्यमांचो उपेग केल्यार आपल्याक गरज आसा त्या गजालींचें अदान प्रदान बरे तरेन करूंक वाव मेळटा.
हीं माध्यमां संवादांतल्यान पयस आशिल्ल्या मनशांक लागी हाडटा. देखून ह्या सगल्यां समाज माध्यमांचो बरे तरेन सुमेळ घडोवन हाडलो जाल्यार एखाद्र्याची डिजिटल कुशळटाय वाडोवंक आदार मेळटा. तेच बराबर समाजा कडेन पळोवपाची तिक्ष्ण नदर दिवंक ही माध्यमां सक्षम थारूं येता. गरज आसा सगल्यांनी प्रामाणीक रावून हीं आवतां उपेगा हाडची कला आत्मसात करची. शिकपी भुरग्यांनी लेगीत संयम दवरून हीं माध्यमां वापरून बरे पैकीं मुल्यां आपणावंक तांचो आदार घेवं येता. आयज ल्हान व्हड सगलेच ह्या माध्यमांचो भरपूर उपेग करूंक लागल्यात. देखून ह्या हत्यारांचो वापर बरे तरेन कसो करून घेवं येता हाचे बाळकडू भुरग्यांक दीत जाल्यार ताचोय लाव ते घेवंक शकतले. आनीक एक गजाल तितलीच खरी, ती म्हणल्यार ह्या आवतांच्या आदरान शिकपी भुरग्यांचे तकलेंत नवे नवे विचार घोळूंक सोंपें जावं येता. कोवीड धामी वेळार ह्या माध्यमां वरवी आमी तसो सुखद अणभव घेतिल्लो आसाच.
हें बाबतींत आनीक एक गजाल आमी समजून घेवंक जाय ती म्हणल्यार आमचे आशिकुशीक ज्यो घडणुको घडटात ताचे विशीं जाणून घेवंक जाय. पूण जे गजालीची आमकां गरज नासता, ज्यो गजाली आमकां लुकसाण करूंक शकता त्या गजाली कडेन आमी आडनदर करप सदांच बरें. ह्या माध्यमांचो उपेग करतना लेगीत होच नेम. जाची गरज ना ताचें आकर्शण करून घेवप ना.
आयज शिकपी भुरग्यांच्या हातांतलें खेळणें जावन आसा मोबायल. जाचे बगर तांचे पान लेगीत हालना म्हणल्यार जाता. म्हणटकच आमी ह्या खेळण्याचो बरो वापर करूंक तांकां समजावन सांगूंक जाय. ताचे पसून फायदे चड आनी लुकसाण उणे कशे जावंक शकता हाचे धडे तांकां दिवंक जाय. मारबडय करून मोबायल काडून घेवन कांयच उपेग जावचो ना. भुरगें आनीक हाता भायर वतलें तेन्ना तांकां समजून घेवपच एक बरो उपाय जावं येता. आमी पालक आमचो वावर सोंपो करून घेवचे खातीर भुरग्यांच्या हातांत मोबायल दितात आनी मागीर ताचो उपेग जसो वाडत वता तसो तकलेर हात मारून घेतात. अशा वेळार जिणे मुल्यांचो लाव जावं येता. ताचो आदार घेवन जीण सावचीत करूंक शक्य जाता.
जिणे मुल्यांचे बाबतींत एक म्हण अशी आसा ‘बरीं मुल्यां शिकून घेवचे परस तीं जोखून घेवची आसता.’ ही म्हण जर पुरायपणान लागू करतले तर शाळा आनीक स्कुलांचें वातावरण पयलीं पुरक करचें पडटलें. वर्गात आनी वर्गा भायर लेगीत मनाक खोस दिता अशें वातावरण आसचे पडटलें. शिक्षकांनी आनी विध्यार्थ्यांनी प्रामाणीक रावन शिक्षणीक वावर फुडें व्हरचो पडटलो. कायदे कानून पाळचे पडटले जे तरेची तत्वां आमकां भुरग्यां भितर रुजोवंक जाय तशे तरेचें वातावरण तयार करप खूब गरजेचें. तेच बराबर घरचें आनीक ज्या वाठारांत भुरग्यांचो राबितो आसता त्या वाठारांतलें वातावरण लेगीत भुरग्यांच्या मनार बरे वायट परिणाम घडोवन हाडटात. शिकप आनी शिकोवप पुरक वातावरणांत बेस बरें जाता अशें शिक्षण तज्ञांचें म्हणणें पटपा सारकेंच आशिल्ल्यान तशें वातावरण तयार करप गरजेचें थारता. हें जालें शाळा कॉलेजींनी शिकपी भुरग्यां खातीरचें वातावरण. सरभोंवतणचें वातावरण लेगीत तितलेंच गरजेचें आशिल्ल्यान त्या वातावरणांत भुरग्यांनी आपल्याक कशें सांबाळून घेवप हांच्योय कुरवो आमी तांकां दिवप गरजेचें जावन आसा. ह्या शतमानांत तंत्रगिन्याना बद्दल जाणविकाय आसप सगल्यां खातीर म्हत्वाचें आसा. अज्ञानी रावन कांयच साद्य जावचें ना हाची जाणविकाय जाका जाली ताणें जैत जोडलें म्हणूं येता.

एच मनोज
9822441417