भांगरभूंय | प्रतिनिधी
हॅलो, तूं खंय आसा? असो प्रस्न, आपल्या मोबायलाचेर नंबर डायल करून, फ्रांसीसान आपल्या इश्टाक केलो. “हॅलो, तूं कसो आसा?” म्हणचे बदला ताणें “तूं खंय आसा?” म्हूण विचारून आपलो संबंद फकत बिझनेसा पुरतो म्हूण असरळ रितीन दाखळ केलें. असली भास मात ह्या इश्टाक सदांचीच जाल्या. “कसो आसा वा खंय आसा.” ह्या उतरां मदीं तांकां कांयच फरक पडना. इश्टागतीचें नातेंय ‘hi- bye’ नातें जालां म्हणटच आमचे मदल्या जायत्यांक तें सदांचेंच जालां. असली परिस्थिती कितलो काळ चलतली हें मात सांगूंक कठीण.
आमकां सगळ्यांकूच खबर आसा ते भशेन कोणूच एक जुंवो कसो जियेवंक शकना. आमी समाजीक प्राणी हें जाणा जावनूय, आमी आमच्या नीज संबंदांचेर पड्डो ओडला, हें पळेवंक पसून बरें दिसना. आयचें तंत्रविद्येचें यूग म्हणटच आमकां आधुनीक संपर्क- साधनां आपल्या चपक्यांक धरतात. देखुनूच आयज आमकां संबंधांची तितली गरज भासना (दिसना).
आदीं आमचे पुर्वज चिटी बरयताले. ह्या चिटिंतल्यान ते फकत दुसऱ्यांची खबरूच घेनासले, पूण हुसको परगटून देवाचो आशिर्वादूय तांचेर मागताले. आमचो कसलोय समारंभ आसल्यार सगळीं शेजारीं, वाडेकारां, गरज समजून आदार दिवंक येतालीं. पयल्या दिसा येवन त्या त्या समारंभांत मिसळ जातालीं. आयज आमची गरज उपरासता तेन्ना आमकां उपकार मागचो पडटा. उपकार मागल्यार पासून कांय फावटी आमचे गरजे खातीर दुसऱ्यांक वेळ ना. समारंभा दिसा पासून, मातशें तोंड दाखोवन धांवतात. हें सगळें पळेवन आमचे मदलीं जायतीं खुशाल.
आयज परिस्थिती बदल्ल्या. सगळी जिणूच वेपारी जाल्या. दुसऱ्यांची खबर घेतली वा हुसको परगटलो, आदार दिलो जाल्यार आमकां कितें मेळटा? म्हणपाचे प्रस्न आमचे मदलीं जायतीं जणां विचारुंक लागल्यात. असले विचार करून, आमकां दुसऱ्यांची तितली गरज ना म्हणपाचें सिद्ध करतात. दुसरें म्हळ्यार आयज, ह्या वेगान धांवपी संवसारांत, दुसऱ्यां खातीर आमचे मदल्या जायत्या जणांक वेळ ना. जिणेंत जायतें आपणावंचें अशें दिसता. कसली तरी वाट, (ती प्रभावीक वा अप्रभावीक जावं) आपणावन यश मेळ्ळ्यार पुरो. हें आमचें, जायत्या जणाचें धोरण जालां. देखुनूच आमी संबंदांचेर आडनदर करतात. आमचो संबंद फकत धंद्या पुरतो जाता तेन्ना, उद्देगीक मळार वापरलली उतरावळ आमच्या संबंधांचे उतरावळीत मिसळ जाता. शेवटाक मात जिणेचे उतरावळींत उद्देगीक उतरां राज्य चलयतात; हें विचित्रूच.
आमी मनीस म्हणटच एकठांय जियेतात, वस्ती करतात आनी समाजांतूय एकठांय वावुरतात. एकठांय आयलीं, जियेलीं वा वावर केलो म्हूण संबंद थीर जायनांत. आमकां एकामेकांची नीज वळख आसा जाल्यार आमी आमकांच विचारुंक जाय. कोणूय एकलो आमचे लागीं बरो उलयता जाल्यार आमकां त्या- त्या मनशाची वळख आसा म्हूण आमचें चिंतप जालें जाल्यार हें चिंतप चुकीचें. नीज वळख घेतले जाल्यार आमी दुसऱ्यांचे जिणेंत भितर सरुंक जाय. ताच्या सांगाता वेळ सारुंक जाय. ताच्यो भावना वळखूंक आमची तांक गरजेची. इतलें आसुनूय आमी दुसऱ्यांक पुराय तरेन वळखूक शकनांत. तरूय आसताना आमी घेतलली वळख, आमचो धंद्या पुरतो संबंद बदलून ताका नीज संबंद करुंक शकता.
जॉन एम्. आल्फोंसो, कार्मेलीत (लोलयें)
7666519837
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
