भांगरभूंय | प्रतिनिधी
मनाक फावो तें प्रशिक्षण दिवन कसलींय संकश्टां आयल्यार पासून आपणायलल्या मनिसपणाच्या तत्वांक विस्वाशी रावंक आमचे मदीं आमीच एके तरेची तांक तयार करुंक जाय.
संदीप ‘त्या’ गांवचो तरणाटो. ग्रामसभेंत सक्रीय तरेन वांटो घेतालो. ताच्या मताक ताचे बराबरचे तरणाटे सहकार दिताले. जायतो दबाव तांचेर पडटालो. साबार तरेन चेपण तांचेर आसलें. पयलीं- पयलीं ताणीं कोणाचीच पर्वा करुंक ना. राजकी मळावेल्या व्यक्ती कडल्यान तांचेर मानसीक आनी शारिरीक हल्लो जातालो. संदीपाचे सांगाती असल्या हल्ल्याचे गुलाम जाल्ले आनी संदीपा कडसून पयस गेल्ले. पूण संदीप मात आपल्या कार्याक विस्वाशी रावलो. मनिस्पणाचीं तत्वां आनी हक्क पांयां पंदा मस्तीतल्यांक ताणें सोडले नात. सत उजवाडावंक तो आपले तांकी परमाणें नेमान वावुरलो. घरचीं पासून ताणें आपणायल्ल्या धोरणाचेर नाखोशी उक्तायतालीं. तरूय आसताना संदीपान मनीसपण होगडायलें ना.
आमकां चडश्या जणांक समाजांत कितें तरी करून नांव दवरललें जाय. आमी संवसारांतलीं उठून गेल्या उपरांत आमचो कोणें तरी उगडास काडचो अशी आमच्या मदल्या जायत्या जणांची आशा, अशें दिसून येता. हें सपन पुराय करुंक आमचीं मेटां (पावलां) फुडें घालतना फावो न्हय तसलो मार्ग आपणावन आमी आमचेंच हांशें करून घेतात. दुसरे वटेन सत उगडापें करुंक, आनी असलें सत मनांत धरून, समाजाच्या हिता खातीर वावरुंक आमचे मदीं जायतीं जणां आसात.
वयल्या घडिताचेरूच आमी आमची नदर मारुंया. संदीपान आपणायलली वागणूक आमचे मदल्या भोव थोड्या जणांक मानवल्या आसतली. खास ताचीं घरचीं पासून ताणें आपणायलले वागणुकेचेर आड गेलीं. ताचे सांगाती पयली-पयलीं ताच्या सांगाता आसलीं. कांय वेळान, तांचेर चेपण येतच, ताणीं तत्वां आनी प्रमाणिकपण सांडयलें. आमच्या मदल्या जायत्या जणांची वागणूक अशीच जाता आसतली. संदीपा सारक्यो कांय व्यक्ती ह्या समाजांत प्रामाणिकपणीं जियेवन आपले जिणेचो हेतू शेवटाक पावयतात. असले वागणुकेक समाज मात आपलो सांगात दिना. एकवडें हें झूज झूजचें पडटा. असली वागणूक आपणावन समाजाचे दुस्मान जाल्ले परीं आमकां वागचें पडटा. सत शिंपडावंच्या यत्नांक लागशिल्लीं पासून, “हातांत दांडो दिवन मार कित्याक मागून घेता?” असो थोमणो मारुंक फाटीं सरनांत. बरीं आसलले कडेन वायट्पणां कित्याक? असोय समज आसा.
“आमकां एक सताची आनी नीज मनिसपणाची जीण जियेवंशें दिसता; पूण असले परिस्थितिंत कोणूच सांगात दिना म्हण हांव, तडजोड वृत्ती आपणावन तात्पुरती तरी खुशालकाय गिळून, मेकळो जालां.” अशें एके काॅलेजींत शिकोवपी आमचे कडे उलयतालो. मनीस एक जुंवो न्हय, हें म्हाका मान्य आसा. दुसऱ्यांचो आदार जाय म्हणून आमी आपणायलल्या सताचेर, प्रमाणिकपणाचेर धांपणें घालप चुकिचें वा मनिसपणाक सोबना तसलें. असल्या वेळार धाडस गरजेचें. मानसीक नदरेन संतुलन जाय. “म्हाका कित्याक पडलां?”, “हांवेंच वेगळो कित्याक जावंचें?” असले तर्का-आडचे प्रस्न करून कायंच फायदो ना.
सत तें सत आनी फट तें फट म्हण सांगून आमी प्रमाणिकपणाचो समाज घडयतले जाल्यार आमचें मन उक्तें आसप गरजेचें थारता. दुसरो जरी मनिसपण शेणोवन चलता, जाल्यार ताची वागणूक सारकी ना म्हण सांगूंक कित्याक भियेवंक जाय? दुसरो म्हाका हांसतलो आनी आमचे संबंद तुट्टले म्हण आमी जरी फाटीं सरलीं, जाल्यार सताचो रस्तो सोडून आमी प्रामाणिकपणाचे दुस्मान जावंक वेळ नाका. दुसऱ्यांनी केल्ली नाशक टिका सोंसूक आमच्या मनाक तयार करुनूच पावलां मारप गरजेचें. मनाक फावो तें प्रशिक्षण दिवन कसलींय संकश्टां आयल्यार पासून आपणायलल्या मनिसपणाच्या तत्वांक विस्वाशी रावंक आमचे मदीं आमीच एके तरेची तांक तयार करुंक जाय.
दुसऱ्यांचें आयकून घेवन दुसऱ्यांक जाय ते भशेन आमची वागणूक जाली जाल्यार आमकां दुसरीं बरीं म्हूण बिल्लो दितात. हें एक सत. कितलो काळ? सताचेर धांपणें धांपून, आनी मनिसपण शेणोवन, चलतल्यांकूय तात्पुर्ती खुशालकाय मेळटा. हेंवूय तितलेंच सत आसून सासणीक खुशालकाय मेळोवंक नीज मनीसपणाची जीण जगूंक आमी दुसऱ्यांच्या हातांत दांडो दिवन मार खाल्यार पासून कायंच वायट ना. सताचें जैत आसाच.
– जॉन एम्. आल्फोंसो, कार्मेलीत, (लोलयें)
7666519837
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
