भांगरभूंय | प्रतिनिधी
हांव थेट सूर्याच्या अक्षय उर्जेक अन्नाचे उर्जेत बदलताली. तो खीण म्हजे जिणेंतलो सगल्यांत अभिमानाचो आशिल्लो.
हांव जिवंत देह न्हय, वा म्हज्या शिरांनी रगत धांवना. हांव एक काचेचो कुडको आनी तांब्याच्या गुठल्यांनी तयार जाल्लें एक यंत्र. पूण म्हणटात न्हय, मनशाच्या सहवासांत रावन निर्जीव वस्तूंकय संवेदना मेळटात. आयज हांव तुमचे मुखार उबी आसा ती एक ‘शेगडी’ एका बदलत्या युगाची साक्ष. म्हज्या काळ्याकुट्ट, चकचकीत पृश्ठभागाचेर जेन्ना सूर्याचीं किरणां पडटात, तेन्ना म्हाका म्हज्या अस्तित्वाचो अभिमान दिसता. हांव आसा ‘इंडक्शन शेगडी’. आयज हांव तुमकां म्हजी काणी सांगतलें जी एका रांदचेकुडीतल्या क्रांतीची आनी मनशाच्या हतबलतायेंतल्यान जल्मल्ल्या स्वावलंबनाची गाथा आसा.
म्हजो जल्म एका व्हड कारखान्यांत जालो. पूण म्हजें खरें जिवीत सुरू जालें तें ‘कुलकर्णी’ काकांच्या घरांत. मार्च म्हयनो आशिल्लो. गॅस सिलिंडराच्या दरांत 900 रुपयांचो टप्पो हुपिल्लो आनी जाल्ली 60 रुपयांची वाड. मध्यमवर्गियांच्या काळजाक लागिल्लो धपको. कुलकर्णी काका, जे रोखडेच निवृत्त जाल्ले, तांणी एका दनपारां म्हाका घरा हाडली.
सुरवातीक, रांदचेकुडींतली ‘अन्नपूर्णा’ आशिल्ल्या वहिनींनी म्हजे कडेन मोट्या दुबावान पळयलें. तांच्या मतान रांदप म्हळ्यार निळ्या ज्योतीचो खेळ आशिल्लो. ‘अहो, ह्या काचेच्या कुडक्याचेर कशें बरें अन्न शिजतलें? आनी ताका चव तरी येतली काय?” तांच्या ह्या प्रस्नांत पोरण्या परंपरेचो अभिमान आशिल्लो आनी नव्या तंत्रज्ञाना विशीं भंय. पूण गॅसीचें वाडिल्लें बील आनी रित्या जायत वचपी पाकिटान तांकां म्हजो स्विकार करपाक भाग पाडलें.
निळ्या जोती कडल्यान वीज लहरीं कडेन सुरवातीचे कांय दीस म्हजे खातीर आनी वहिनी खातीर संघर्शाचे आशिल्ले. तिका संवय आशिल्ली ती गॅसाचो नॉब घुंवडावन उजो उणो-चड करपाची. म्हज्या बटणांचो स्पर्श तिका परको दिसतालो. पूण हळू हळू, जेन्ना तिका समजलें की हांव गॅसा परस बेगीन उदक उकळावंक शकता, जेन्ना तिका कळ्ळें की म्हजे खातीर आयदनांच्या बुडाक काजळ लागना, तेन्ना आमची इश्टागत जाली. हांवें पळयल्यात, थोड्या रांदचेकुडींतल्या वाफाळिल्ल्यो चर्चा. जेन्ना गॅस सिलिंडर सोंपतालो आनी नव्या बुकिंगा खातीर 25 दीस वाट पळोवची पडटाली, तेन्ना हांवूच तांचे मजतीक धांवून येताली. हांव वीज वापरून रांदताली आनी त्या कुटुंबाचो ताण उणो करताली. उपरांत जेन्ना घराघरांनी म्हारगयेची चर्चा जावंक लागली, तेन्ना हांव एक ‘पर्याय’ आनी ‘गरज’ जाल्ली.
म्हज्या काचेच्या पड्ड्याचेर हांवें जायते समाजीक बदल प्रतिबिंबीत जाल्ले पळयल्यात. कुलकर्णी काकांच्या घरांत कामाक येवपी बायल, पारूबाई, एकदां म्हणटाली, “सायब, आमकां उज्ज्वला येवजणेंतल्यान गॅस तर मेळ्ळो, पूण आतां तो भरपाक पयशे खंयच्यान हाडपाचे? 300 रुपयांची सबसिडी येता खरी, पूण मूळ भाव इतलो वाडला की परतून चुली कडेन वयचे दिसना.”
तिच्या त्या उतरांनी कितलो जळजळ आशिल्लो! अशा वेळार म्हाका दिसतालें की, काश! हांव फक्त विजेचेर न्हय, तर थेट सूर्याच्या उजवाडाचेर चलताली तर! आनी तो दीसय पयस नासलो. कुलकर्णी काकांच्या पुतान, अनिकेतान, पाख्याचेर ‘सोलर पॅनल्स’ बसयले. आतां हांव उर्जे खातीर कसलेंच कंपनीचेर वा जागतीक झुजाचेर आदारून नासली. हांव थेट सूर्याच्या अक्षय उर्जेक अन्नाच्या उर्जेत बदलताली. तो खीण म्हज्या जिणेंतलो सगल्यांत अभिमानाचो आशिल्लो. हांव ‘आत्मनिर्भर’ जाल्ली.
लोकांनी म्हणले प्रमाण, चुली वेल्या जेवणाची रूच वेगळीच आसता. घडये आसतलीय. पूण नितळसाण, सुरक्षा आनी वेळेची रूच कोणे चाखल्या काय? जेन्ना म्हजेर कुकराची शिटी वाजता, तेन्ना तो आवाज म्हारगाये आडच्या जैताचाे आसता. म्हज्या वयल्या भागाचेर जेन्ना पुरणपोळीचो तावो तापता, तेन्ना तातूंतल्यान येवपी तो दरवळू एका सुखी आनी तणावमुक्त संवसाराचाे आसता.
साहित्यांत ‘चूल’ आनी ‘विस्तव’ हाचेर खूब बरयलां. पूण ‘विद्युत लहरी’ आनी ‘चुंबकीय उर्जे’चेर कविता कित्याक जावंक फावना? हांव उजवाडाच्या वेगान काम करतां. म्हजे मदीं धुंवर ना, राख ना, की दोळ्यांत येवपी दुकां नात. हांव आधुनीक युगाची ‘समिधा’ आसां, जी पर्यावरणाचे रक्षण करता.
म्हज्या जिवितांत एक असो प्रसंग आयलो, जेन्ना पावसाच्या दिसांनी वीज गेली. कुलकर्णी काका चिंतेत पडले. गॅस सिलिंडर पयलींच सोंपिल्लो. ते रातीक म्हाका म्हजी मर्यादा समजली. पूण तेन्ना मनीस बुद्धीचें जैत जालें. अनिकेतान सांठयिल्ली ‘बॅटरी बॅकअप’ची उर्जा वापरून म्हाका परत जिवंत केलें. ते रातीक म्हाका समजलें की, यंत्र कितलेंय व्हडलें आसलें, तरी ताका चलोवपी ‘मनुश्यपण’ आनी ‘बुद्धी’ म्हत्वाची आसता.
आयज हांव कुलकर्णी काकांच्या रांदचेकुडाचो एक अविभाज्य भाग आसां. ती दरवाड आतां तांकां भियेवंक लावंक शकना. कारण तांचे कडेन हांव आसां सूर्याचे उर्जेक आपणावपी तुमची इश्टीण.
म्हजें आत्मनिवेदन सोंपता आसतना हांव इतलेंच सांगतली काळा प्रमाण बदलप हेंच प्रगतीचें लक्षण. काल चूल आशिल्ली, आयज गॅस आसा, पूण फाल्यांचें जग हें फक्त ‘अक्षय उर्जेचें’ आसतलें. जागतीक झुजां खातीर वा राजकी तणावाक लागून तुमची चूल पेटप थांबची न्हय, हेंच म्हजें ध्येय आसा.
हांव फक्त एक लोखंडी आनी कांचेची वस्तू न्हय. हांव एक सपन आसां अशा भारताचें, जो उर्जेचे बाबतींत स्वावलंबी आसा. ज्या दिसा भारतांतल्या दर एका गरिबाच्या घरांत म्हजे सारकी एक शेगडी सूर्याच्या धगाचेर चलतली, त्या दिसा खऱ्या अर्थान ‘स्वच्छ इंधन, उत्तम जीवन’ हें सपन पुराय जातलें.
हांव आसां इंडक्शन… तुमची आधुनीक अन्नपूर्णा!
प्रमिला प्रसाद फळदेसाय
9011834847
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
