स्वामी विवेकानंद

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

भावंडांनो,
उठात, जागे जायात आनी तुमच्या जिविताची मोख गाठले बगर थांबूं नाकात असो संदेश आमकां नरेंद्र विश्वनाथ दत्त हांणी हय भावंडांनो नरेंद्र विश्वनाथ दत्त म्हणल्हयारच स्वामी विवेकानंद हांणी पुराय देशाक दिलो. तातूंतल्यान वैचारीक आंदोलनाची सुरुवात जाली.
फाल्यां 12 जानेवारीक तांची जयंती. पुराय संवसाराक हिंदू धर्माची व्हडविकाय दाखोवपी स्वामी विवेकानंदाची जयंती आयच्या दिसा मनयतात.
भावंडांनो, श्री रामकृष्ण परमहंसाचे पयले पट्टशिश्य जावपाचें भाग्य लाभिल्ले स्वामी विवेकानंद हांचो जल्म कोलकाता लागसार शिमुलिया खेड्यांत, तेदे वेळार नामनेचे वकील विश्वनाथ दत्त तशेंच भुवनेश्वरी हांच्या कुटुंबात जाल्लो. स्वामी विवेकानंद म्हणल्यारच भुरगेपणांतले नरेंद्र दत्त. भुवनेश्वरी आनी विश्वनाथ हांच्या बऱ्या संस्कारानीं नरेंद्र घडत गेले. तांची बुद्द आनी याद खुबच खर आशिल्ली.
तरणेपणांत म्हाविद्यालयांत शिकप चालू आसतना इतिहास, समाज शास्त्र, खगोलशास्त्र, साहित्य आदी विशयांनी नरेंद्रान प्राविण्य मेळयलें. वाचन खुबूच करीत आशिल्ल्यान “ह्या संवसारांत देव आसा व्हय? ताका कोणे पळयला?” ह्या प्रस्नांनी आनी तांची फावो तशी जाप मेळ नाशिल्ल्यान ते खुबच खंती जाताले. पुणून गुरू रामकृष्ण परमहंसाची भेट जाल्या उपरांत तांणी दिल्ल्या दिव्य अणभवा उपरांत ते धादोशी जाले. स्वामी परमहंसाचे एकनिश्ठ शिश्य जाले. तांच्याच सांगातान, शिकवणेन नरेंद्र भक्ती आनी लोकसेवेची शिकवण दियत रावले. स्वामी परमहंसाचे शिकवणेन ते तांचे पट्टशिश्य जाल्लेच तेच प्रमाण नरेंद्राचे स्वामी विवेकानंद म्हूण वळखपाक लागले.
स्वामी विवेकानंदानी देश भावंडांची वळख घेवचे खातीर तशेंच स्वामी रामकृष्ण परमहंसाचे शिकवणीचो प्रसार करपा खातीर ते पुराय देस भर भोंवले. तिर्थ क्षेत्रां, देवस्थानांचें दर्शन घेवन, शास्त्रचर्चा, जप-ध्यान करप, साधू संगत, चलत भोंवडी, तेच प्रमाण भिक्षेचें अन्न असो तांचो सदचो क्रम चालू उरलो. भारतीय रुशी मुनिंनी दिल्लो सेवेच्या धर्माचो संदेश ताणी पांय भोंवडी करीत पुराय देसांत पसवयलो.
31 मे 1893 दिसा अमेरिकेंत भरिल्ल्या सर्व-धर्म परिशदेंत “म्हज्या मोगाळ भाव-भयणींनो” अश्या उतरांनी भाशणाक सुरवात करून ताणी लोकांची काळजां जिखलीं. संवसारांत वेगवेगळे धर्म जरी आसले तरी कोणें कोणाचो, केन्नाय दुस्वास करचो न्हय. आमी सगळे, सगळीं देवा परमेश्वराची बाळकां आसात. भावपणान वागून पिडेस्तांक मजत करची हीच हिंदू धर्माची खरी शिकवण आसा अशें तांणी सभाघरांत भाशण करतना सांगलें. ह्याच तांच्या उतराचेर जगभरांतले कितलेशेच लोक तांचे शिश्य जावन विश्व धर्माचो प्रसार करूंक फुडें सरले.
ज्ञान योग, राज योग, कर्म योग, वेदांत दर्शन, भक्ती योग, सर्वजनीन धर्मांचो आदेश, प्रेमयोग आदी विशयां वयली तांची व्याख्यानां आयजय पुस्तक रुपान नामनेक पावल्यांत.
“बळगें हेंच जिवीत, दुबळीकाय म्हणल्यार मरण, उठात आनी धाडशी तशेंच निश्चयी जायात.” असो उलो स्वामी विवेकानंदानी तरणाट्यांक मारलो. “समताय, स्वतंत्रताय, उमळशीक, उमेद, उद्देग हे विशीं पश्चिमात्यां परसूय चड पाश्चिमात्य जायात. तरणे रगत कुडींत घोळटा तो मेरेन वावराक लागात. समाजाची उदरगत सादून देशाचो उद्धार करात.” असो संदेश दिवपी स्वामी विवेकानंद पिरायेच्या 38 व्या वरसा, 4 जुलय 1902 ह्या दिसा देवा घरा गेले. पूण भावंडांनो आयजवेर दरेक भारतियांच्या काळजांत तांचे शिकवणे वरवीं अज्रंवर उरल्यात. तांकां आयज आनी नमळायेन वंदन करून श्रद्धांजली ओंपुया..

उल्हासभाई