स्पर्श

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

जेन्ना आवय आमच्या तोंडार, फाटीं वयल्यान हात भोंवडायता तेन्ना तो मोगाचो स्पर्श आमकां कळटा. हाताक हाताचो स्पर्श जातनाच त्या स्पर्शाचेर आमकां आमचे बद्दल त्या मनशांच्या मनांत कितें आसा तें रोखडेंच कळटा. पूण सगळ्यांकूच तें कळटा अशें ना…

स्पर्श म्हळ्यार इंग्लिशींत ‘touch’. स्पर्शाच्यो विवीध तरा…! स्पर्श आसता मायेमोगाचो, दयेचो, सांत्वनाचो आनी अश्लीलतेचो.
प्राणीजात ही सगल्या सभावाची आसता. आमकां देवान जीं इंद्रियां दिल्यांत तांचो वापरून जाता तो स्पर्श (फील). जितो जिवो आसता तोच स्पर्श अणभवता. तांकांच तो स्पर्श कळटा. ते खातीर आंगांत संवेदना आसपाक जाय. कूड भेरेल्ली आसल्यार स्पर्श जाल्लो कळना. स्पर्श फक्त कुडीक जायना, तर तो मनांकूय जाता. कांय भावनां अश्यो की त्यो कांय वेळा आपल्या यादींनी घुस्पटलेल्यो आसतात. त्यो अचकीत भायर सरतात आनी काळजाक स्पर्श करुन वतात. हर एका मनश्यांच्या जिवितांत एक- एक काणीं आसता. त्याच काणयेंच्यो यादी आमच्या मनांक स्पर्श करुंक येतात. मागीर तो स्पर्श सुखी जिवीताचो वा दुख्खी जिणेचोय आसूं येता.
हो विशय म्हज्या मनांत येवपाकूय एक कारण आसूं येता. असोच एक स्पर्श म्हज्या मनांत आयलो आनी तांतूंल्यान आगळ्या वेगळ्या स्पर्शाची जाणीव जाली. ही एक म्हजीं इंद्रिय शक्ती आसूं येता. कित्याक अशी ही म्हजे मदीं आशिल्लीं इंद्रिय शक्ती म्हाका जागी करता आनी सांगता की ‘पळय अशें घडूंक शकता. तूं तुज्या मनांक कशें दिसता तशें वाग. कशें उत्तर दिवप हेंय बी चिंत.’
आतां ‘स्पर्श’ ह्या उतरा विशीं उलयतां. आयज कालचें जग हें विचित्र जालां हें आमीं सगळे जाणांत. ह्याच खातीर आमकां आमच्यां भुरग्यांक या शब्दा विशीं सांगचें पडटा. स्पर्श कुडीक जाता तेन्ना तो कसलो हें आमकां कळप खूप गरजेचें. आपल्या काती वयल्यांन एक मुंय लेगीत चलत जाल्यार कळटा. जळार बसली जाल्यार कळटा. पूण कांय मनश्यांची मनां कशी आसतात तें आमकां कळना. खास करुन आमच्या ल्हान, वयांत आयिल्ल्या भुरग्यांक आमकां समज दिवपाक जाय. खंय आनी खंयच्या जाग्यार, आपल्या शरीराच्या खंयच्या भागाक स्पर्श जाता आनी तो करप्याचो हेतू कसो आसतलो,हें वळखप खूप महत्वाचें.
जेन्ना आवय आमच्या तोंडार, फाटीं वयल्यान हात भोंवडायता तेन्ना तो मोगाचो स्पर्श आमकां कळटा. हाताक हाताचो स्पर्श जातनाच त्या स्पर्शाचेर आमकां आमचे बद्दल त्या मनशांच्या मनांत कितें आसा तें रोखडेंच कळटा. पूण सगळ्यांकूच तें कळटा अशें ना… कित्याक तर कांय लोक अशें आसतात की आपल्या कामां खातीर, आपलें सादोवपा खातीर लाळेगुळे लायतात. तातूंन कांय मनीस पिशें जातात. तांकां तो कसल्या अर्थान स्पर्श करुंक सोदता तें कळपाक वेळ लागता. जांकां कळटा तांकां त्या वायट बुद्दीच्या लोकांची नजर कळटा. ते फाटीं सरतात नाजाल्यार रागा भीतर एक थापट मारुंक फाटी सरनात. अश्लील स्पर्श कळपाक कळाव लागूंक जायना. म्हूण आयज आपल्या वयांत आयल्या भुरग्यांक खास करुन चली भुरग्यांक सगळें सांगूंक जाय. स्पर्शज्ञान दिल्ल्यान भुरगें सादूर जाता. वायट मनशां पसून पयस रावता. तशें केल्यान ताच्या जिवितांत वायट कांय घडना. तेन्ना वयार आयिल्ल्या प्रत्येक चलयेक स्पर्श कळप गरजेचें.
आपल्याची तोखणाय करतना कोणाचो स्पर्श कसो आसता, हेवूंय आमकां कळटा. एक बायल ऑफिसांत कामांक वता. तेन्ना थंय तिका तरेतरेचे मनीस मेळटात. कोणाची वायट नजर आसत वा तो ते बायलेक वेगळेच नजरेन पळोवन तेंकून तेंकून येता…तो स्पर्श ती रोखडीच वळखता..! कांय स्पर्श आपल्याक आवडटात तर कांय स्पर्श आपल्याक राग हाडटात. कितेंय आसूं. स्पर्श जालो म्हणटकूच तो कसलो तें कळूंक हुशार आसप आयच्या काळान खूप महत्व दिता.

सोनाली सु. पेडणेकर .
[email protected]