भांगरभूंय | प्रतिनिधी
शिक्षणीक अभ्यासक्रमाचें काम समाजीक मंचाचेर आदारून आसा काय ना हाचेर जायते जाण तटस्थ आशिल्ले, तरी लेगीत …..
बोरयेच्या स्वामी विवेकानंद वाणिज्य महाविद्यालयांत हालींच केल्ल्या शिक्षणीक अभ्यासांत तरणाटे आनी जाण्ट्यां मदीं वाडत वचपी, पूण गुंतागुंतीच्या प्रवृत्तीचेर उजवाड घालो. सोशल मिडिया पसून पयस रावप (सोशल मिडिया डिटॉक्स) हाचेर फॅकल्टी मार्गदर्शना खाला महाविद्यालयाच्या दुसऱ्या वर्साच्या 10 मार्गदर्शकां मदीं केल्लो अभ्यास, डिजिटल डिटॉक्स वागणूक आनी विद्यार्थ्यांच्या बऱ्यापणा खातीर आनी शिक्षणीक कामगिरीचेर ताचे परिणाम हांचें SWOC (शक्त, दुबळेपण, संदी, आनी आव्हानां) विश्लेशण सादर जालें. सोशल मिडिया विद्यार्थ्यांच्या दिसपट्ट्या वेव्हारांत खोलायेन रुजला, अशें ह्या सोदांतल्यान दिसून येता.
सोशल मिडीया वापरपी सुमार 90 टक्के व्हॉट्सअॅप, इंस्टाग्राम (70 टक्के), युट्युब (60 टक्के) ह्या प्लॅटफॉर्मांचेर दिसाक 1 ते 3 वरां घालतात. मुखेल उद्देशांत शिकप आनी म्हायती मनरिजवण (70 टक्के), खबरो मेळोवप (60 टक्के), आनी सादी मनरिजवण (60 टक्के) हांचो आस्पाव जाता. वापराची पातळी चड ते मध्यम दिसता, पूण ह्या प्लॅटफॉर्मांचो मानसीक आनी वर्तनाचो प्रभाव म्हत्वाचो आसा. दिसपट्टे सोशल मिडियाच्या मर्यादीत संपर्कांत आयल्यार लेगीत संवंय, लक्ष दिवपाची व्याप्ती आनी भावनीक प्रतिसाद तयार जातात अशें ह्या अभ्यासा प्रमाण दिसून येता. सोशल मिडियाचो वापर उणो केल्या उपरांत 80 टक्के भाग घेवप्यांनी सकारात्मक परिणाम जाल्ल्याचें सांगलें. उल्लेख केल्ल्या फायद्यांत लक्ष केंद्रीत करप, न्हिदेचो बरो दर्जो, मानसीक स्पश्टताय वाडप आनी चड आत्मशिस्त हांचो आस्पाव जाता.
विश्लेशणात्मक नदरेन पळयल्यार हे सोद स्क्रीन थकवो आनी डिजिटल ओव्हरलोडा विशीं वाडत आशिल्ल्या जागतीक हुस्क्याक बळगें दितात. तात्पुरत्या काळा खातीर विद्यार्थ्यांनी आपल्या वेळाचेर परतून नियंत्रण मेळयलें आनी उत्पादकता सुदारल्या अशें सांगलें. विद्यार्थ्यांच्या निरोगीपणांत सुदारणा करपा खातीर संरचीत डिजिटल ब्रेक कमी खर्चाचो हस्तक्षेप म्हणून काम करूंक शकता अशें निकालांतल्यान दिसून आयलें. पूण डिजिटल डिटॉक्साचे फायदे वळखून लेगीत प्रतिसाद दिवप्यांनी खर हरकत उक्तायली. 60 टक्के लोकांक म्हत्वाच्यो खबरो वा अपडेट मेळच्योनात हो भंय आशिल्लो, सोशल मिडियाक मुखेल म्हायती स्रोत म्हूण चड भर दिवपाचेर भर दिलो. ते भायर 20 टक्के लोकांनी समाजीक विच्छेदनाची भावना सांगली, जी मानसीक घडणुको प्रतिबिंबीत करता, जिका सादारणपणान “चुकपाचो भंय” (FOMO) अशें म्हण्टात.
कांय विद्यार्थ्यांनी सोशल मिडिया वेवसायीक नेटवर्किंग आनी शिक्षणीक समन्वयाक गरजेचें अशें मानलें. ही धारणा समाजीक प्लॅटफॉर्मांची दोट्टी भुमिका रेखांकित करतात, उत्पादकताय साधनां आनी विक्षेपाचे स्रोत अशे दोनूय प्रकार. दीर्घकाळ फाटीं सरपाची अडचण फुडें दाखयता की डिजिटल संलग्नताय फकत संवंय न्हय तर प्लॅटफॉर्म डिझायन आनी समवयस्क अपेक्षां वरवीं संरचनात्मक नदरेन बळकट जाता. ह्या अभ्यासांत शिक्षणीक संस्थां खातीर म्हत्वाच्यो संदी दिसतात. 30 टक्के प्रतिसाद दिवप्यांक दिसता की डिजिटल डिटॉक्स वैयक्तीक वाड करपाक पोसवण दिता, जाल्यार हेरांक स्क्रीन वेळ उणो केल्ल्यान शिक्षणीक कामगिरींत संभाव्य सुदारणा दिसता. हाका लागून म्हाविद्यालयांक संरचीत डिजिटल निरोगीपण कार्यावळी सुरू करपाक, सोशल मिडिया मुक्त कॅम्पस जागो तयार करपाक आनी मनांतल्यान तंत्रज्ञान वापरा विशीं जागृताय मोहिमेक चालना दिवपाक संद आसा. सोशल मिडिया पसून पुरायपणान फाटीं सरपाक तेंको दिवचे परस, डेटा मार्गदर्शीत संयमाची गरज सुचयता. तशेंच ह्या संशोधनांतल्यान वेव्हारीक आडमेळीं उक्तीं जातात.
सोशल मिडिया बगर म्हायती मेळप कठीण जाता अशें अर्द्या लोकांनी सांगलें. शिक्षणीक अभ्यासक्रमाचें काम समाजीक मंचाचेर आदारून आसा काय ना हाचेर जायते जाण तटस्थ आशिल्ले, तरी लेगीत कांय जाणांनी गट समन्वय आनी घोशणां मदीं ताची भुमिका मान्य केली. मजेची गजाल म्हणल्यार सोशल मिडिया उणो केल्यार तांच्या समाजीक संबंदांक बादा निर्माण जातली अशें 50 टक्के लोकांक मान्य नाशिल्लें, ताका लागून ऑफलायन बॉण्ड लवचीक उरतात अशें दिसता. पूण जायत्या प्रतिसादां मदीं अनिश्चितताय आनी तटस्थताय स्पश्ट खात्री परस दुविधा दाखयता. फुडल्या येवजण्यां विशीं विचारलें तेन्ना 50 टक्के विद्यार्थ्यांनी फुडल्या तीन म्हयन्यां भितर सोशल मिडियाचो वापर उणो करपाचो हेतू उक्तायलो, जाल्यार उरिल्ल्या 50 टक्के विद्यार्थ्यांनी पुरायपणान फाटीं घेवचे परस संतुलीत वापर पसंत केलो.
प्रेरणेंत लक्ष केंद्रीत करप, वेळाचें बरें वेवस्थापन, ताण उणो करप, वैयक्तीक वाड आनी भायल्या कार्यावळींनी चड वेळ घालप हांचो आस्पाव आशिल्लो. हे प्रतिसाद व्यावहारीक पद्दतीचें प्रतिबिंबीत करतात; विद्यार्थी सोशल मिडिया सरळ न्हयकारनात पूण भलायकेक बरो इंगेजमेंट पॅटर्न सोदतात. सोशल मिडिया स्वभावीकपणान हानीकारक ना वा पुरायपणान फायदेशीर ना हें एसडब्ल्यूओसी विश्लेशणा वरवीं दिसून येता. ताचो परिणाम वापर पद्दतीचेर, स्वताचें नियंत्रण आनी संस्थांच्या मार्गदर्शनाचेर आदारून आसता. डिजिटल डिटॉक्स उपक्रम, जेन्ना खर संयम करचे परस समतोल जिणे पद्दतींत समायोजन म्हणून फ्रेम केल्ले आसतात, तेन्ना शिक्षणीक लक्ष केंद्रीत करप आनी मानसीक बऱ्यापणा खातीर मेजपा सारके फायदे दिवंक शकतात अशें ह्या सोदांतल्यान दिसून येता.
उच्च शिक्षण संस्था डिजिटल अवलंबनाच्या वास्तवा कडेन झगडटात तशीं, हो ल्हान प्रमाणांतलो अभ्यास मनाचे जोडणी कडेन व्यापक समाजीक स्थलांतराची बारीक नदर दिता. हायपर- कनॅक्टेड संवसारांत विद्यार्थ्यांनी सोशल मिडियाचो वापर करचो काय ना हो प्रस्न आतां ना, पूण कितलो वापर भलायकेक बरो, कितले फावट आनी कितल्या मोलान हें फकत तरणाट्या पिळगे पुरतेंच मर्यादीत ना, पूण एकंदर स्मार्टफोन वा डिजिटल गिरायकांकूय तें लागता.
सोनिया मुकेश देसाय
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
