सोबीत जगाची सोबीतकाय आमीच

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

मनार जाल्लो परिणाम हो सोंपेपणान विसरूंक तसो कठीण आसता. पूण आपल्याक वायट बरे स्थितींत सुदारप कशें हें आपल्याच हातांत आसता. जिवितांतले रंग हे बदलत आसतात. पूण आपल्या आंगाक खंयचो रंग लावन घेतल्यार बरो हें कळप, नाकळप आपल्याच हातांत आसता. आपल्या हातांत कितली आनी कसलीं कर्मा आसात हें जर कळत तर सगलें सोबीत जाता. तुजें कश्ट ते, तुवें तुज्या परिन केलें कश्ट तुका व्हड आसता. तुका जाय तें करूंक तुका कोण आडोवंक शकना. आडोवकुच जांवचेंना. देखीक
एक कवी सैमाक पळयता आनी आपल्या नदरेन भरून मनांतल्या उतरांनी कागदार हाडटा.
‘जग हें सोबीत आसा, सोबीत नदरेन पळोवपाक शिकात’. आमीय ह्याच जगाची सोबितकाय आसात. आमकां विविध रंगान, विविध डंगान, व्हड ल्हान, बारीक, मोठो त्याचबरोबर आमच्या मदीं एक तरी असो गूण भरलां. कांय जाणांक ते दिसल्यात तर कांय जाणांनी आपल्याचेरूच सारकी नदर मारुना. कांय जाणांक परिस्थितीन तशेच दवरल्यात तर कांय जाणांच्या नशिबांत देवमनीस धाडल्यात.
पूण आपल्या कडेन जातलें? हो प्रस्न चड पडूंक लागल्यार तूं थंयच बसकण मारुन बसल्यात. खरेंच प्रस्न जर पडला आनी तूं जिद्दीन उटला जाल्यार तुज्या मदली सोबितकाय आयज तुका घेवन वाऱ्यार हुबूंक लागल्या.आतां हांगा वारो दुशीतूय उडटा. तुवें खंयचे दिकेर पावल दवरलां तशें तें वारें तुज्या बराबर चल्लां हे अशे सोबितकायेक तेन्नाच तुज्या म्हऱ्यान आशिल्ल्या जगान पळयल्या. आतां हळू हळू ही तुजी वळख देशभर पावपाक लागल्या. हांवें सुरुवातेकूच म्हळां, मनार करून घेतिलों परिणाम बरो आसा जाल्यार कसो आपूण हांगां पावलो हाचो मापदंड तुका दिसता.
आयज तर मनीस खिणाक वयर आनी त्याच खिणाक सकयल, अशी स्थिती आसा. ह्या स्थितीचौ पडताळ तुज्या म्हऱ्यान सारको पावला जाल्यार तूं तुज्या कार्यान कितलो वयर आनी सकयल आसा हाची जाणीव तुका जाता. दिप्ती काबाडकश्ट करतालें. दिप्तीक जर आपल्यामदीं कितले गूण आसा हे कळू नाशिल्ले जाल्यार तें आयज व्हड मनांन आपल्याकडे कितें आसा हें जगामुखार दाखोंक शकचें नाशिल्ले.
दिप्ती व्हड क्रियेटर जालें. ताणें आपल्या स्वकश्टान आयज त्या व्हड हॉलांतआपल्या संघर्शाची काणी सांगली जी ताका व्हड दिगज्या मदीं उबें रावून दाखोवपाची संद मेळ्ळी. त्याच संघर्षाक पळोवन ताका आयची उंचेली सुवात मेळ्ळी. कसलीय परिक्षा स्वबळार दिली आसत ताका भिवपाचें अशें कांय नासता.आयजकाल स्वबळ वापरप म्हळ्यार तूं जिंखलो. नाजाल्यार आयज सगळे आयतो गल्लो मारीत जगताले, तर ते कांयच करूंक पावचें नाशिल्लें. आपल्या दीस रातीच्या कश्टाक जो मोल आसता तो अपल्याकूच कळटा.
या सोबीत जगांत आपली जीण सोबीत करपाक फ्रॉड करप आनी हिसकावन घेवन वचप हाका जिवीत म्हणनात. म्हणू शकनात. घोटाळे करून फुडें पावलो खरो पूण.. मागीर मात थोड्याच दिसांनी परत तेच जाग्यार.दुषीत मनां,दुषीत कार्या…आपल्याक दुशीतच दवरता. नितळ मन, नितळ मनांचे काम, घाम गाळून जगलें दीस सदांच भांगर. भांगर जातलें जाल्यार त्रास, दूख्खां हीं पदराक घेवन ती वाटेर सांडीत, सूख घेयत चलत वचची पडटा. सोबितकाय हीच आसता. जातून सत्य आसता. आनी सत्याक सदांच उशिरा न्याय मेळटा. तूं सत्यान केलें कार्य आयज तुजी जीण भांगराची जाता. तुजें अशें नांव आयज कांय जाणांचे अणभव जाता. तिच प्रेरणा घेवन ते बी जगपाचे वाटेर चलतात. सोबित मनांनी…!-

सोनाली सु. पेडणेंकार

9923046779