सुवार्थी विंचू

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

त्या   वर्सा भरपूर पावस रकिल्ल्यान न्हंयेंक मोठो हुंवार येता. न्हंयेच्या देंगणार सगळ्यांक हुंवाराचें उदक भरता. थंय रावतलो एक सरळ मनाचो इल्लोसो हुंदीर कासवाक विचारता
, ‘कांसवबाब तुमी म्हाका मात्शे न्हंयेच्या पलतडीं व्हरून सोडश्यात. हांव रावता ते घोलींत उदक भरलां?’
कांसवाक हुंदराची काकुळट येता. तो ताका आपले फाटीर बसयता. तितल्यान थंयचे घोलींतल्यान विंचू भायर सरत म्हणटा, ‘म्हाकाय पलतडीं वचपाक जाय. हांवूय तुमचे वांगडा येता.’ हुंदीर कांसवाच्या ल्हवूच कानांत सांगता, ‘कांसवबाब विखारी विंचवाक तुजे फाटीर बसयल्यार तो म्हाका घांस (नांगी) मारतलो’.
विंचू वेळ आनी परिस्थितीचो अंदाज घेत सामको नमळायेन सोपूत घेत आपलो मोग प्रदर्शित करीत सांगता, ‘म्हजे भावा हुंदरा, हांव सोपूत घेवन सांगतां, हांव तुका कांयच करचो ना, पूण उपकार करात आनी म्हाकाय तुमचे वांगडा घेवन चलात. हांगा उरल्यार हांव हुंवाराच्या उदकान व्हांवन वतलों’.
कांसव हुंदराक आनी विंचवाक फाटीर बसोवन पेंवपाक लागता. न्हंयेचे मदीं पावतगीर विंचू हुंदराक नांगी मारता, तसो हुंदीर मोठ्यान रडत कांसवाक सांगता, ‘बाब हाणें म्हाका नांगी मारल्या. आता हांव कसोच जगचो ना’. थोड्या वेळान विंचू कांसवाक नांगी मारता, पूण कांसव कांयच करूं शकनाशिल्लो. तो बेगोबेग पलतडीर पावता, पूण तोमेरेन हुंदीर मरता !! कांसव विंचवाक म्हणटा, ‘हांवे तूं एक म्हजे सारको जीव ह्या नात्यान तुका मदीं उदकांत बुडोवन मारुंक ना. तरी पूण तुवें म्हाका नांगी किद्याक मारली?’ विचू कांसवाचे फाटी वेल्यान सकयल देवतना रुबाबान म्हणटा, ‘मुर्खा, तूं नकळो म्हजो धर्म विखारी डंख मारपाचो. चूक तूजीच, जो तुवें म्हजेर विस्वास दवरुन म्हाका हुंवारातल्या उदकांतल्यान आलतड पलतड केली’.
तात्पर्य : संवसाराक आशिकुशीक मनीसरुपी विखारी मनाचे विंचू भरल्यात. असल्या विंचवांच्या उतरांचेर इल्लो सूद विस्वास दवरनांकात.

सुदिन वि. कुर्डीकार.
8275425404