भांगरभूंय | प्रतिनिधी
‘जीवन की पक्की निशान रोटी कपडा और मकान’ गीतांतली ही ओळ खूब कितें सांगून वता. दर एकल्याक रावपाक घर जाय. जेवपाक अन्न आनी कूड धापपाक कपडे जाय. आमच्या जाण्टेल्यांनी आयुश्यभर इतलेंच मेळोवंक अख्खी जीण चंदना वरी झरय झरय झरयली. आतां तशें ना. सरळ वाटेन वचपी लोक कमी जायत गेले. कोणांक पडलां कोणाचें ? जाय तो पयसो, फक्त पयसो. पयशे मेळोवंक खूब वेगळें वेगळें रस्ते आपणायतात. फटींगपणा, नाडपणा, धुर्तपणा, खून मारामारी दुसऱ्यांचे आड वाटेन बळकावप, फटोवप हें सगलें चालूच आसा. कोण बरो वागता आपलें कर्तव्य करपाक निसुवार्थीपणान काम करता तांकांय हांगा आड घालूंक फाटीं फुडें पळयनात.
रामाचें राम राज्य आतां जावंक शकना. आतां सगल्यांक पयशे जाय. जमनीर बसता तांकां आनी कदेलीर बसता तांकांय पयशे जाय. पयश्यांचे कवळे दिवन नोकऱ्यो मेळयतल्या तरणाट्यां कडेन कसली अपेक्षा करपाची? तांकांय तांच्या अघिकाऱ्यांनी कशें वागप, कशें दुसऱ्यांचें खावप तें सुरवातीकच शिकयिल्लें आसा. आतां नवें कामार रुजू जाल्ले तरणाटे तेवूय पयशे घेवनूच काम करतले. ‘फुडलो वता कसत फाटलो वता बसत’ ही म्हण आसा. त्या म्हणी सारखेंच जातलें. पयश्यां खातीर कितेंय चलता. जाण्टेल्यांनी जोडून कश्टांनी मेळयिल्लो जागो आमी पयश्यांचे आशेन मेळटा तांकां विकलो. ते हक्कान रावतात आनी आमचें आसा तेंय व्हरतात. गोंयकारांची घरा फोडटात, दरोडो घालतात. पांच- स वर्साच्या भुरग्यांचेर बलात्कार करतात. आमच्या भुरग्यांक दारांत खेळूंक धाडूंक लेगीत भंय दिसता. आपलें नांव बदलून गोंयकाराच्या नांवान जल्म दाखलो दाखयतात. कोणूय येवचो आनी पिसो करून वच्चो अशें गोंयकारांचें जायत आसा, आनी हळू हळू आमचें गोंय दुसऱ्यांचे भकीक पडत आसा.
सादूर रावात गोंयकारांनो. पयश्यांचे आशेन मेळटा तांकां गोंयचे जागे विकूं नाकात. आमचें गोंय म्हणपाक लेगीत एक दीस गोंय आमचें उरचें ना.
आमच्या गोंया खातीर आपल्या जिवाची, घरच्यांची पर्वा करिनासतना आपलो जीव लेगीत दिवपी आदले गोंयकार. आतां फक्त काणयांनी उतरले. पयश्यांच्या आनी सत्तेच्या फाटल्यान धांवतना कोणाकच कोणाचें पडिल्लें ना. रस्तोभर गोरवां भोंवतात, सुणीं भोंवतात आनी उरिल्लो जागो फोंडकुलांनी घेतला. कोयराच्यो पोटल्यो रस्त्या कुशीक पडिल्ल्योच आसतात. त्या पोटल्यांतलें उस्तून खावपी सुणीं आनी तातूंतलो कोयर भर रस्त्यार हाडून उडोवपी गोरवां, सुणीं, रस्तोभर भोंवतात. रातचीं गोरवां काळखांत भर रस्त्यार मदीं बसतात. तीं काळखांत कोणाक दिसनात.
रातची मोटार घेवन रस्त्या वेल्यान वतना गोरवांक आपटून पडिल्ल्याच्या घरच्यांक जाल्लें दुख्ख कोणाक कशें कळटलें?
हालींच घडिल्ली ही गजाल. आपल्या चल्याक बुद्दीबळ सर्तींत पयलें इनाम मेळ्ळें म्हूण खोशी जाल्ल्या बापायन खोशयेन आपल्या चल्याक दुसरे कडेन रावतल्या आपले आवय म्हऱ्यांत व्हेलो. नातवान आपल्या आज्जेचो आशिर्वाद घेतलो. ताणें आपल्याक मेळिल्लीं इनामां दाखयलीं आनी परतून बापाय वांगडा आपल्या घरा येवंक भायर सरले. ते दोगूय परतून घरा वतना रस्त्या वेल्या गोरवांक आपटून जमनीर पडले. ताच्या चल्याक खूब मार लागलो पूण ताचो बापूय मेलो. दोन दीस लोक कळवळ्ळे. आवयक पूत ना जालो. भुरग्याक बापूय ना जालो. बायलेक घोव ना जालो. आतां अजून गोरवां- सुणीं रस्त्यार भोंवतात. फाटल्या वर्सा कितल्याश्याच जाणांक चडशें करून भुरग्यांक सुण्यांनी फाफसून खालाे. मेल्ल्या भुरग्यांच्या आवयक- बापायक वा घरच्यांक ह्या रस्त्यार भोंवतल्या बेवारशी सुण्यांक पळोवन कितें दिसता आसतलें ? ह्याच सुण्यांक लागून तांची भुरगीं मेल्यांत. मनशांनी मारिल्लीं जाल्यार तांकां ख्यास्त जातली आसली. सुणीं तीं भोंवूं बाबडीं, आनी मरुंनी लोक आपटून वा चाबून. कोणांक पडलां कोणाचें? सत्तेच्या कदेलाक घट्ट वेंग मारून बसपाचें.
पंचायत आसा पंच आसा. आमदार आसा मंत्री आसा. मुख्यमंत्री आसा सगले आसा पूण… अजूनय रस्त्यार सुणीं, गोरवां आनी फोंडकुलांय आसात.
सादुर जायात गोंयकारांनो…
शोभा फुलकार
7218524389
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
